Verjaardagen vieren

Vandaag werd jongste kleindochter Juliët zeven jaar en kreeg een pop waarmee ze zielsgelukkig is. Haar zusje Isabel, links op de foto, werd ruim een week geleden negen en Eva, ons derde septembermeisje, werd recent elf jaar. Zij kwam haar nichtjes feliciteren. Gisteren waren ze met z’n allen bij het afscheid van hun overgrootvader, vandaag vierden we feest. Precies zo als het hoort in het leven.

Tuinleven

Zelf groeide ik op in bovenhuizen. De wijnboer trouwens ook. Stadskinderen die verder niets tekort kwamen, hoor. We speelden op straat en waren vaak te vinden in speelweiden van parken in de buurt. Onze eigen kinderen weten niet beter dan dat we een tuin hadden, al brachten ook zij hun eerte levensjaren op een bovenhuis door.

Toen we gistermiddag heel ontspannen in de tuin zaten bij dochter en schoonzoon en onze kleindochters na de pranzo de tuin in-en uit liepen met hun buurkinderen, besefte ik hoe heerlijk dat toch is. Gewoon via de achterdeur de tuin kunnen verlaten om lekker te spelen. En af en toe binnen huppelen voor een verfrissing om daarna weer te gaan springen of basketballen. Wat een vrijheid, een tuin.

Nuttige keukenhulpen

Maandag is meestal een werkdag hier. Dus begon ik vanmorgen, toen het nog droog was, onkruid weg te halen en de rozentuin te fatsoeneren. Mijn twee hulpjes waren er ook. ‘Oh, deze bloem is zonde om weg te gooien, even een vaasje halen. Zal ik deze herplanten? Waar is mijn zonnebril want de lucht is zo scherp.’ Enfin, mijn mand vulde zich desondanks met onkruid en grasjes.

Na de lunch begon het gestaag te regenen. Samen met hun moeder begonnen ze een heerlijk driegangen diner voor te bereiden. Ik heb nog geen hap op maar vind het nu al lekker.

Ander decor

In Delft zijn het foto’s van de polderwandeling die vrijwel wekelijks op mijn zondagse blog verschijnen. Hier in Umbria zullen het vaak beelden uit Gubbio zijn omdat we daar aan de pranzo (luch) gaan.

Met tweede Paasdag en Bevrijdingsdag in één week, hadden heel wat Italianen er een vakantieweek van gemaakt en dat was te merken in de stad. Toch zag ik kans twee foto’s te nemen zonder mensen erop.

Bij de fontein ‘del Bargello’ wordt men geacht drie maal een rondje te lopen om niet voor gek verklaard te worden. Dat hebben de kleindochters uiteraard gedaan. In het gelijknamige restaurant er pal tegenover gebruikten wij de middagmaaltijd. Dat was heerlijk, erg gezellig en zorgde ervoor dat we voldaan huiswaarts keerden. In de regen, dat wel.

Jassen en jurken

We zaten in Papendrecht, niet in Parijs, mochten jullie dat denken. Toevallig was ik deze week zowel met zoon als met dochter een dag op stap. Fleur en ik hadden kleding nodig. Voor onszelf en zij ook voor haar dochters. Ik slaagde voor een fijn tussendoor jasje en een paar basisshirts. Zij kwam met en meisjesjack en twee kinderjurkjes thuis. Aan onderwerpen om te bij te praten zitten we nooit verlegen, dus het werd een gezellige dag. Bij haar thuis was ik oefenpubliek voor de spreekbeurt van Isabel. Volgende week gaat zij haar klasgenoten haarfijn uit de doeken doen hoe erg het is dat de oceanen vol plastic soep zijn. Van mij kreeg ze alvast een acht voor haar presentatie.

Veel doen in weinig tijd

IMG_20190224_091256

IMG_20190224_090612

Wat past er veel in één dag, denk ik wel eens. Neem gisteren. De vaste polderwandeling met ontbijt na. Koffie bij mijn ouders gevolgd door een korte rolstoelwandeling met hen. Thuis een was- en droogmarathon, de weekendkrant en een kleine opruimronde. Daarna met dochter, schoonzoon en kleindochters gegeten bij de beste Italiaan in Delft. Ik keek nog even naar de luizenmoeder en vind er he-le-maal niks aan. Dit in tegenstelling tot vorig seizoen toen de herkenbaarheid groot was. Ja, ooit was ik ook een luizenmoeder. Maar afgezien van het tv-programma was alles voor elk familielid genieten geblazen. Dus voert een grote tevredenheid de boventoon over het afgelopen weekend. Tijd voor de maandagse poets, de bruggenloop en andere klussen.

IMG_20190225_115158

De basisschool in de 21e eeuw

p1240388

Het was opa-en omadag op de basisschool van onze kleindochters. En dat was leerzaam voor ons. De moderne media zijn er niet meer weg te denken. Bij de achtjarige Isabel stond een laptop op haar tafeltje en bij de zesjarige Juliët een wat kleurrijker variant.

p1240392

Uiteraard lieten de meisjes ons graag en enthousiast zien hoe zij hun oefeningen maken. In een gesprek met de directeur vroeg ik of de kinderen wel aan schrijven toekwamen. Hij kon me verzekeren dat dit onderwerp voortdurend de aandacht krijgt die het verdient en men het morgen, tijdens een studiedag, hoog op de agenda heeft staan. Mooi, dat stelt me gerust want erg belangrijk.

Daarna had ik thuis met Isabel nog een gesprek dat ik jullie niet wil onthouden. In haar klas zit een mooi jongetje die al jarenlang verkering heeft met een klasgenootje. “Ja, dat is leuk hoor, een stelletje in de klas”, zei Isabel. “Hoezo?” vroeg ik. “Gewoon veel liefde” was haar antwoord. Het was een leerzame middag dus.