Brief aan mezelf

IMG_20190318_112004

Bedenk dat je tachtig bent en schrijf vanuit dat standpunt een brief aan je huidige zelf. Welke adviezen stop je daar in? Een interessant thema dat ik hier bij haar las. Natuurlijk stelde ik me dezelfde vraag en schrok om te beginnen al van het feit dat die tachtigjarige niet eens zó ver weg is. Tegen mijn huidige ik zeg ik dan: besteed nu meer aandacht aan dat enigszins onwillige lijf van je. Doe oefeningen, hou jezelf fit en heb wat meer zelfsdiscipline op dat punt. Bij yoga viel me vanmorgen deze spreuk op. Dat kan geen toeval zijn. Het wandelen wordt uitgebreid en de yogamat vaker uitgerold.

Binnen zijn is ook fijn

dsc_0003-001

Natuurlijk denk ik er over naar buiten te gaan en een sneeuwwandeling te maken. Ik vrees dat het bij dénken blijft. De sneeuw is overgegaan in een onaangenaam soort nattigheid, de lucht ziet nog steeds grauw. Vanavond gaan we met de buurman die altijd onze post verzorgt een hapje eten bij een Thais restaurant in het centrum. Dat zal mijn enige wandeling zijn. De rest van de dag geniet ik van het uitzicht aan beide kanten van ons huis en stort ik me op het afhandelen van de talloze klusjes die op me wachten. Een afvinkdag, héél nuttig, heel nodig.

dsc_0002-002

Twee werelden

dsc_0038

Zoals ik al meldde, waren we gisteren in Den Haag. Tot mijn zevenentwintigste heb ik er gewoond en ik kom er te weinig, vind ik. Dus toen we richting Zeestraat liepen, genoot ik volop. Kijk, dit was het zicht vanaf Plein 1813 richting de Javastraat. Twee uur voordien liep ik nog in Delfgauw voor de zondagochtendwandeling en keek ik zó tussen de bebouwing door. Nogal een contrast, nietwaar?

dsc_0014

Ik zag ook witte huizen. In een groene omgeving met bomen en een bankje ervoor. Best veel overeenkomsten, nietwaar? Twee werelden op minder dan zeven kilometer van elkaar.  Ze zijn me beide lief.

dsc_0033

dsc_0028

 

Vriendschap

P1240241-002

Na een kalme dag volgt er vandaag één met wat meer actie. We hielden het droog tijdens de vroege wandeling en vielen stil toen we vaststelden onze recent overleden vriendin zo te missen. Haar afwezigheid kan soms ineens in alle hevigheid toeslaan. De dag staat sowieso in het teken van vriendschap. We gaan straks naar een kerstconcert en aansluitend zijn we uitgenodigd voor de maaltijd. Daar verheugen we ons op. Vriendschap is het zo waard om te koesteren, om afstanden te overbruggen en om blij te zijn elkaar weer te zien. Ik kom er morgen op terug.

Winterfair

IMG_20181125_091553 (1)

In de verte hoor ik klokgelui. Een paar krassende kraaien en tokkende kippen zorgen voor een natuurlijke concert. Verder is het rustig en ik geniet van de omgeving tijdens mijn wandeling. Wanneer ik dichter bij Du Midi kom, bemerkt ik verhoogde activiteit. Vandaag wordt de jaarlijke winterfair gehouden. Aanvankelijk is men nog aan het opbouwen en het ziet er al sfeervol uit.

IMG_20181125_103814

Een uurtje later waren de meeste kramen ingericht. Het zijn veel biobedrijven die zich hier presenteren. Maar er worden ook ‘eerlijke’ artikelen aangeboden. Bijvoorbeeld van hergebruikt hout, veelal gemaakt door mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Voor wie in de buurt woont en leuke cadeau’s wil kopen: pak je fiets en ga.

Boshut

DSC_0028

Nog even richt ik me op het gebladerte buiten, het zal de laatste keer dit seizoen zijn. Diep weggekropen in onze jas wandelden we door een bossig stuk van de Delftse Hout. Daar waar de luwte nog heerst, zit nog blad aan de bomen. Scoutinggroepen die in dit gebied  hun clubhuis hebben, hebben zich uitgeleefd in het maken van hutten. Het moet heerlijk zijn om met wat stammen te slepen en te bouwen, net zolang tot er een stevige constructie staat.

IMG_20181118_093554 (1)

Zodra we in open gebied lopen, snijdt de kou om onze oren. De wandeling zit er op, we gaan aan de koffie.

Niet van harte

P1240091

Helaas ben ik van nature niet iemand die graagt beweegt. Geen atletisch lijf en wel stijve spieren. De enige sport die ik jarenlang met veel plezier heb beoefend, is tennis. Het spel is leuk, je doet het buiten en met die lange man van mij, met al die armen en benen, kwam ik na een gemengd dubbel toch nog aardig tevreden de baan af. Blessures maakten uiteindelijk een einde aan onze gezamenlijke carrière. Dus het werd wandelen. Gezond, makkelijk inpasbaar en je kunt het net zo lang of kort doen, als je wilt. Vanuit onze huiskamer zie ik actievelingen en schop mezelf maar weer eens naar buiten.

P1240092