Zeventig

Met vrienden van vrienden raak je in de loop der jaren ook vertrouwd. Nu we elkaar weer ontmoetten bij de zeventigste verjaardag van de jeugdvriend van de wijnboer, was het een feest van herkenning. Zijn vijftigste en zestigste verjaardag vierden we ook met dezelfde club.

Zaterdagmiddag verzamelden we in een B&B in Hilvarenbeek. Vanwaar we met een taxibusje naar de feestlocatie, een voormalige kerk in Tilburg, werden gebracht. Daar begonnen we met een zangworkshop. Inzingen, stem- en ademhalingstechniek en tenslotte een op maat gemaakt lied voor de jarige door dit gelegenheidskoor en -orkest. Wat een succes!

Daarna schoven we aan de feestelijk gedekte tafel. Er werd gespeecht en heerlijk gegeten. Een buurvrouw van ons zei ooit: narigheid komt vanzelf op je pad, een feestje moet je zelf maken. En dát deden we dus met twintig man met volle overgave.

(Dit bescheiden fotomateriaal is van me zelf. De foto’s en filmpjes van het optreden van ons gelegenheidskoor, zijn uiterst leuk voor onszelf maar niet plaatsbaar)

Bosbeheer

Een deel van de weg op onze ‘berg’ was nogal bossig. Met de kleinkinderen zingen we dan altijd: ‘oh, wat is het donker in de bosjes, als ik maar geen toverheksen zie’. Dit jaar deden we dat niet, want het is er heel licht geworden. De bossen worden uitgedund, behoorlijk rigoreus.

Dat is nodig wil de boel niet verstikken. Het hout wordt verstookt. Ik heb me laten vertellen dat je zelfs verplicht bent eens in de vijftien jaar dit soort onderhoud te plegen. Wij hebben ook een helling die in aanmerking komt voor onderhoud al ontbreekt het ons aan kennis en apparatuur. Dus maar eens een van die mannen aangesproken. Bleek de broer van de buurvrouw te zijn. Ik heb ook gehoord dat dit soort werk vaak gratis wordt uitgevoerd door mensen die dan een groot deel van de opbrengst mogen houden in ruil voor hun arbeid. Lijkt me een fantastische afspraak.

In het najaar gaan we contact opnemen met die broer en hoop ik een vervolg te kunnen schrijven. Van zingen komt sowieso wat minder terecht; de kinderen en kleinkinderen zijn vanmorgen weer vertrokken en het is hier behoorlijk stil.

Taalmaatjes

dsc_0018

De ene week ga ik naar haar, de andere week komt zij hier. We praten zoveel mogelijk Nederlands en ze maakt goede vorderingen. Inmiddels is het gewoonte geworden iets typisch Indiaas of Nederlands voor elkaar te maken. Vanmiddag was het warme chocolademelk met een gevulde koek. Ze begon het tafereel meteen te fotograferen.

dsc_0020

Want met die tulpen op tafel was het Hollands plaatje compleet, vond ze. Ze slurpt het nieuwe leven dat ze leidt met volle teugen in. Heeft al een klein netwerk, gaat binnenkort een échte cursus Nederlands volgen en vrijwilligerswerk doen voor de internationale gemeenschap hier in Delft. dsc_0019

dsc_0021

Het is een leuke, lieve en slimme meid en we genieten iedere week van ons leerzaam uurtje samenzijn.

Zomerbengels

P1230200\

Er zit een gezin aan de overkant van het water op een picknickkleed. Het is wat lastig inzoomen maar ik wil jullie deze gezelligheid  niet onthouden.  Vijftig meter verderop zijn een stel studenten aan de barbecue en het bier. Eén van hen besluit te gaan zwemmen. Eerst denk ik nog aan grootspraak als hij duikbewegingen op de kant maakt. Maar hij doet het echt.  De kinderen van de picknickfamilie kijken hun ogen uit. Ze gaan dan wel niet zwemmen, maar met bungelbeentjes hebben ze toch het zomergevoel. De ouders blijven er relaxt onder.  Deze overbuurvrouw kijkt vertederd toe.

P1230201

P1230203

P1230207

P1230212