De bui zien hangen

P1220399

De tropische tuin in Colombia (klik) is andere koek dan ons Italiaanse erf.  Er viel hier de laatste twee weken geen druppel en onze familie begreep de wens voor een fijne plensbui dan ook heel goed. Hun aanmoedigingen hebben geholpen want terwijl wij weer op huis aanreden vanaf het vliegveld in Ancona waar we hen hadden afgeleverd, zagen we dit. Nog geen vijf minuten later zagen we niets meer en gingen bij een benzinestation maar even de weg af. Daar stonden zowel personen-als vrachtauto’s de bui af  te wachten. Tien minuten later konden we onze route vervolgen. Onze tuin is heerlijk opgefrist van deze tropische bui. Wij ook. Dus aan de slag in de tuin. Net zo lang tot onze ruggen het wel weer genoeg vinden.

DSC_0012

 

Hans en Maribel

DSC_0011

DSC_0012

De dagen die we met elkaar doorbrengen, dobberen gezellig voort. Er is alle tijd voor verhalen en herinneringen. Hans is een jaar geleden gestart met genealogisch speurwerk naar de familie van zowel vaders als moeders zijde. Dat levert nu veel interessante gesprekken op. Ook de verschillen tussen de Nederlandse en Colombiaanse cultuur worden uitgediept en weer afgezet tegen het Italiaanse familieleven. We hebben nooit een tekort aan onderwerpen en genieten alle vier enorm van deze week. Kijk maar hoe ontspannen dat er uit ziet.

 

 

Zuidelijke sferen

P1220312

Nu de dagen lang en warm zijn komen we steeds meer in de vakantiesfeer. Temeer daar ook de familie uit Colombia hier is neergestreken. Ik heb om te beginnen mijn blogkop aangepast. Er staan geen bekenden op, ik maakte de foto in Bologna ruim een week geleden. Mijn blogvriendin Henny reageerde gisteren door me te schrijven zich te laven aan mijn zuidelijke plaatjes. Dat bracht me op het idee om wat foto’s uit Bologna te selecteren die als typisch zuidelijk en vakantie-achtig worden ervaren.

P1220328

P1220334

En ja, eten aan kleine tafels in pittoreske straten, pleinen en steegjes roept bij iedereen een zuidelijk vakantiegevoel op dacht ik zo.

P1220360

Deze laatste foto is typerend voor Bologna. Elke stoep is overdekt en vormt een fraaie zuilengalerij. Ideaal bij felle zon. Of regen, zoals wij ondervonden.

Voorproefje

DSC_0012

Op de zelfde dag dat wij vorige week arriveerden, streken ook zwager en schoonzusje uit Colombia neer in NL. Ze blijven hier drie maanden en vandaag hadden we gelukkig nog even gelegenheid elkaar te ontmoeten. De laatste keer dat we elkaar zagen was twee jaar geleden. Die tijd valt snel weg en we pakken de familiedraad gemakkelijk en tot groot genoegen weer op.  Na de koffie gingen we aan de wandel door Delft en schoten wat toeristische foto’s. Hier staan Hans en Maribel op het Doelenplein te poseren.  We gaan de komende periode nog twee maal een gezamenlijke week vakantie vieren.  Dat is een heerlijk vooruitzicht en biedt mij de mogelijkheid hen nog wat closer op de foto te zetten.

 

Opvallend in Delft

DSC_0044DSC_0045

Zijn we zomaar weer even in Delft. De familiepicknick morgen is de reden van onze overkomst. We ervaren opvallend veel stadsgeluiden, logisch want de ramen staan open. Na een korte regenbui rond een uur of negen vanmorgen, heerst er een zomerachtige sfeer. We doen boodschappen en kijken met hernieuwde liefde en belangstelling naar onze stad. Langs de grachten staan kraampjes met antiek en curiosa, het wemelt van de mensen en de terrassen zitten vol. Als een toerist loop ik rond met mijn fotocamera en valt het enorme aantal fietsen me op.DSC_0047

DSC_0049

DSC_0048

En boten, vooral ook veel boten.

DSC_0033.JPG

DSC_0034

Delft heeft net zoals Gubbio veel middeleeuwse aspecten. Maar wat een contrast.

Nog meer familieverhalen

P1220198

Ben maar eens even langs gegaan bij de buren. De familie Nijlgans is nog steeds bij elkaar. Pa en Ma zorgen samen voor de jongen tot ze zelfstandig zijn. Ik berichtte al eerder over deze familie. Toen waren de jonkies nog met z’n zessen en vormden aandoenlijke donsjes. Nu zijn er nog vijf en ze zien eruit als een stel pubers.

P1220194

Ze hebben slungelige poten en het verenkleed is nog wat slordig maar begint al aardig op dat van een volwassene te lijken. Overigens merkte ik wel direct de nadelen van hun aanwezigheid. Je komt niet met schone schoenzolen thuis als je bij ze op bezoek bent geweest.

Werkweek, derde jaargang

DSC_0016

‘Als jullie dit jaar weer een werkweek organiseren, dan komen wij graag’ hadden twee broers ons gemaild. Zij hadden hier al eens, apart van elkaar maar met hun vrouwen, van onze Bed & Breakfast gebruik gemaakt. Die broers zijn volle neven van me. Wij groeiden samen op in Scheveningen. Zij in een gezin met vier jongens, wij met vier meisjes. Toen ik op mijn negende verhuisde naar Den Haag, zagen we elkaar veel minder. Hun vader en mijn moeder waren broer en zus, we hadden dus gezamenlijke grootouders en daardoor veel gedeelde herinneringen. Ook na gedane arbeid hebben we het erg gezellig met elkaar. Kortom: zij kómen hier graag en wij hébben ze hier graag.

DSC_0017