Troostroos

 

P1220987

Er zijn nogal wat mensen in onze vriendenkring die moeilijke tijden doormaken en gezondheidsproblemen hebben. Daar plaats ik vandaag een bloemetje voor. Zij en hun familieleden zullen al hun kracht aan moeten spreken om deze periode door te komen. Meeleven, luisteren en steunen waar mogelijk is het enige wat we kunnen doen. Dat voelt behoorlijk machteloos. Ik heb gewoon even geen zin in een bla bla blog.

Advertenties

Geen familie

DSC_0072

We zijn enorme koffieliefhebbers. De wijnboer is bovendien een goede barista en laat zich niet graag achter de koffiemachine vandaan jagen. In Italië hebben we onze favoriete koffiebar. Dáár is de gewoonte om koffie buiten de deur te drinken nog vele malen groter dan hier in NL. Sinds kort hebben we ook een favoriet in Delft. Om de hoek in de Choorstraat kun je koffie, thee en chocolade kópen en nuttigen bij Neef Rob.

DSC_0070

Kijk ook even op zijn site want er is bovendien een webshop waar aanverwante zaken als koffiemachines te vinden zijn. Het is geen familie, we hebben er geen belang bij maar gunnen bezoekers van Delft wel een overheerlijke kop koffie of thee.

Verloren en gevonden

P1220787

DSC_0109

P1220838

Mijn oma bemerkte ooit dat haar ring van haar vinger gleed terwijl ze met haar gezin in het Westbroekpark wandelde. Al haar kinderen kropen op handen en voeten om het sieraad te vinden. Na een behoorlijk lange tijd moesten ze vaststellen dat het ding nergens meer te bekennen was. Het jaar erna liep het gezin er weer en het verhaal over de verloren ring werd nog eens naverteld. Eén van de kinderen bukte zich en groef de half in de aarde verscholen ring voor zijn moeder op. Het is zo’n familieverhaal dat nog vaak wordt verteld. Moraal: je bent pas echt iets kwijt als je het niet terugvindt.

P1220958

Het gaat snel

Samen met mijn moeder doe ik wekelijks een opruimklusje. Onlangs hebben we foto’s uit zitten zoeken. ‘Het maakt me enigszins melancholiek’, zegt ze. ‘Al die dingen die voorbij zijn’. We kwamen deze foto’s tegen van mijn ouders met hun eerste achterkleinkind. DSC_0024

DSC_0027

Dat achterkleinkind is vandaag 13 jaar geworden, onze kleinzoon Lucas. Hij heeft nog steeds twee overgrootouders die zich erg betrokken voelen met hem en de andere achterkleinkinderen. Vandaag krijgt hij van mijn ouders een verjaardagsmail. Mijn moeder kan gerust zijn, veel gaat voorbij maar geen reden voor melancholie vandaag. Een dikke felicitatie voor de oudste en de jongste generatie in onze familie is meer op zijn plaats.

 

Rivier

DSC_0330-001

In november 2014 maakten we een boottocht op de River Sun in Bangkok. Waarom vertel ik dat hier en nu? De stuur-een-foto opdracht gaat deze week over rivieren. En tja, toen moest ik wel even diep in de archieven duiken. Thailand heeft op ons een onuitwisbare indruk achter gelaten en we hadden het land waarschijnlijk nooit bezocht als we er niet de driejaarlijke familiereünie vierden. Op de bovenste foto zien we wat van de pracht en praal dat het land te bieden heeft. Maar de onderste doet zeker ook recht aan het dagelijks leven in Thailand. En zie, er hangt zelfs was. Dat geeft dit plaatje wat mij betreft nog extra bekoring. DSC_0337-001

Sportief

DSC_0014

Kleindochter Eva vond het direct een heel leuk idee om kralen te gaan rijgen. Terwijl haar moeder een softbaltraining volgt en haar vader en broer naar een voetbalwedstrijd kijken, kwam deze vrolijkerd een middag bij ons. Ze was verrukt over de hoeveelheid kralen en ze zag direct mogelijkheden tot armbanden en oorbellen. Ze was ook bereid haar nieuwe sieraden te tonen. Maar wel graag met gestrekte arm zodat we allemaal haar mooie Red Lions trui kunnen zien. Zij had vanmorgen haar softbaltraining, toen wij nog liepen te wandelen. De familie is dus redelijk sportief op de zondag. Nou maar hopen dat zoon en kleinzoon een beetje kunnen juichen en springen bij de wedstijd Feijenoord-ADO. Voor ADO, hè?

DSC_0016

Mondriaan

DSC_0023

DSC_0027

Als er in jouw stad een wereldberoemde kunstenaar is geboren dan móet je daar wat mee. En dat heeft Amersfoort heel inventief en mooi gedaan. In een kleine zaal hangt alleen vroeg werk van hem. De latere stukken zijn natuurlijk onbetaalbaar. Toch is men er in geslaagd zijn leven en werk te duiden. Met de modernste technieken zie je zijn ontwikkeling en stap je in zijn Parijse woning waar Piet Monderiaan levensgroot  op bewegende beelden aanwezig is. Ook muziek, denk aan de boogie woogie, mengt zich in de presentatie. Het is dat ik het een rotwoord vind, maar je kunt het een ‘beleving’ noemen. We deden samen met bevriende familie een dagje Amersfoort en waren van de stad én het Mondriaanhuis danig onder de indruk.

DSC_0025

DSC_0030

DSC_0029