Duveltje uit een doosje

P1230269

Mijn wandelclubzus zag gisteren ‘het’ doosje bij mij liggen en riep meteen ‘dit is een goocheldoosje van pappa’. En daar plopte mijn herinnering naar boven. Het was ooit  gevuld met sigaretten en nadat het dicht en direct weer open werd geschoven was het léég. En wonder vonden wij als kinderen dat. De pioenmeeldraden werden er uitgekiept want dat gaat niets worden en was een beetje dom van me. Een uurtje later liet ik het doosje opnieuw aan mijn vader zien en toen wist hij het ook weer. Tijdens onze kinderverjaardagen deed mijn vader altijd een goochelvoorstelling. Met groot succes. Nog weer later op de middag kon ik, na enig oefenen, mijn kleinkinderen trakteren op een echte goocheltruc. Een wonder vonden ze het.

P1230264

Advertenties

Sterk staaltje

P1210818

Bij het afleveren van spullen aan de kringloop in Zwijndrecht, zag ik op een naastgelegen werf een schip in het dok liggen. Een boot op het droge heeft iets onnatuurlijks en het formaat valt dan extra op. Jammer dat ik er niet dichterbij kon komen, bovendien ontbrak me de tijd om uitvoerig te fotograferen. Ik bracht een dag door met en bij dochter en kleindochters. En ach, dan heeft een blogfoto wat minder prioriteit. Maar met die twee vrachtauto’s, het hek en de loods vind ik het geheel wel kracht uitstralen. En over kracht gesproken. Ik heb alleen maar spullen weggebracht en niets gekocht.

Rekenen

dsc_0011-003

Onder het motto ‘wat je bij de één doet, doe je ook bij de ander’  zette ik vanmiddag de andere twee kleinkinderen op de foto. Na een vakantie, al is het nog zo kort, is het altijd weer heerlijk om de familie te zien. Dus zaten we vanmiddag aan de thee in Zwijndrecht en hoorden we enthousiaste verhalen over nieuwe banen. Er werd even een hardloopje gedaan door de meisjes. Zo noemen ze het zelf hè. Wij mochten aanmoedigen. En tenslotte kreeg ik van de jongste een paar rekenopdrachten. Ze prees me telkens enorm als ik het juiste antwoord gaf. Het ‘goed zo oma’ klinkt heel lief uit een kindermondje.

dsc_0004-002

Blauw

dsc_0080

Ikea en de Kringloop vinden we de leukste winkels, zeggen onze kleindochters. Dus was het geen probleem ze even mee te nemen naar Het Goed in Zwijndrecht. Op zoek naar een botervloot. We kwamen met een voorleesboek en de blauwe waterkan weer thuis. De linker kan kocht ik heel veel jaar geleden in Zuid Frankrijk, ik meen voor 27 gulden. Tijdens etentjes staat ie op tafel, samen met de blauwe waterglazen. Nu we de Italiaanse gewoonte hebben om ook bruisend water te serveren, is de blauwe kan (voor nog geen drie euro) wel een heel goede aanvulling. Naar de botervloot blijf ik doorzoeken en ja, ik mag de ramen ook wel eens lappen.

Bericht van Sinterklaas

dsc_0065

Ontvingen we toch twee dagen geleden ineens een kaart van Sinterklaas! Dat hij onze cadeautjes af gaat leveren in Zwijndrecht bij de kleinkinderen. Dan kan het in één moeite door want hij heeft het zo druk.

dsc_0071

En of we dan zondagmiddag willen komen voor de gezamenlijke viering? Ik heb zijn adres niet zo snel bij de hand maar ik ben er van overtuigd dat de Sint, nu hij eenmaal in Nederland is gearriveerd, dit blog ook wel leest. Dus ja Sinterklaas we komen graag. En voor een klotsende pan soep in de auto verzinnen we een list.

Pizzabakkers

img-20161023-wa0020-1

Het werd een echte familiedag, gisteren.Want na de verjaardag vertrokken we naar Zwijndrecht waar thee en vers gebakken appeltaart al klaar stonden. Maar veel belangrijker: onze kinderen en kleinkinderen waren er bijeen. Met z’n tienen zijn we naar Papendrecht gereden waar we bij Il Mercato Italiaans hebben zitten eten. Kinderen mogen daar hun eigen pizza maken en ook nog eens na afloop zelf ijs scheppen. Ze kijken bovendien zo vrolijk omdat ze elkáár weer zagen. Zie ze daar nou eens gearmd staan met z’n viertjes. Bij opkomende zon in de Delftse Hout zag het er vanmorgen zo uit. Toch niet verwonderlijk dat ik een blij ei ben?  img_20161023_090726

Confetti

DSC_0008 De straat, de stoep, de heg, het gras en het pad. Allemaal niet meer als zodanig te onderscheiden. Deze auto stond een paar dagen ongebruikt bij ons voor de deur maar is, gelukkig voor de eigenaar, nog wel te herkennen. Ik rondde vandaag een klusje af bij onze dochter in Zwijndrecht en vertrok om ongeveer vier uur weer richting Delft. Op werkdagen kom je dan onverbiddelijk in een file terecht. Waar ik vanmorgen een half uur over deed, duurde nu vijf kwartier. Ik was blij toen ik mijn autootje weer uit kon en constateerde dat de zwarte auto inmiddels is verdwenen. Er is een bladvrij parkeerplekje achter gebleven.