Verwendag

Zonder het af te spreken hadden we alle twee een donkerblauw jurkje aan en hetzelfde armbandje om. Mijn nichtje en ik kochten in het Rijksmuseum voor elkaar dit armbandje dat onze levenslange verbondenheid mooi symboliseert. Nu bezoekjes over en weer een beetje op stoom beginnen te komen, maakten we er gisteren een uitgaansdagje van. We lunchten heerlijk bij hen in Ede en reden na afloop door naar Zwijndrecht. Daar schoven we aan voor de avondmaaltijd bij dochter en haar gezin. Eerst nog even de moestuintjes in wording bewonderd. Die staan in de vensterbank te wachten op beter weer en kunnen dan geplant worden. Kleindochter Isabel is nog net weerspiegeld in de ruit te zien. Ook bij hen werden we getrakteerd op een heerlijke maaltijd. Het is wel luxe hoor om twee maal zo verwend te worden.

de overheerlijke lunch

Drechtoevers

Je moet het maar nét weten te vinden, dit beeldenpark in Zwijndrecht. In 1996 werd het geopend door Koningin Beatrix en zoals bekend, heeft zij wel wat met beelden. Geen idee wat zij van bovenstaande scheepswrakachtige stukken vindt maar , afgezien van dit geplooide stuk, kan het mij niet echt bekoren. Dan vind ik deze constructie aangenamer omdat het mooi als passe partout kan dienen voor de skyline van Dordrecht aan de overkant. Het park is bedoeld als levend museum aan het rivierensnoer van de Oude Maas, Beneden Merwede en de Noord aldus de site van Drechtoevers.

De liggende vrouw en het werk dat aan een blad van de ginkgo boom doet denken, vind ik persoonlijk dan wel weer aardig. Dankzij onze kleindochters leerden we dit park kennen en ik ben vast van plan om de komende periode op zoek te blijven gaan naar voor mij onbekende stadsparken.

Beeldig

‘We zullen jullie ook eens een leuke plek in Zwijndrecht laten zien’, hadden de kleindochters gezegd na een rondwandeling in Delft. ‘Er is een beeldentuin, dat is echt iets voor jullie.’ En zo kwam het dat we zaterdagmiddag in het beeldenpark Drechtoevers liepen. Aanvankelijk had de jongste er niet zo’n zin in maar na afloop zei ze uit zichzelf blij te zijn dat we gegaan waren. Ach, zo gaat het het bij jonge kinderen nogal eens. Ben je lekker thuis aan het spelen, moet je met je opa en oma uit wandelen! Als kind had ik er een bloedhekel aan om op zondagmiddag met mijn ouders een verplichte wandeling te maken. Het werd gisteren een leuk uitstapje waarbij we over en weer foto’s maakten. De echte kunstzinnige beelden en de oevers waaraan dit park gelegen is, laat ik een andere keer nog zien.

Fiets (foto abc 6)

Fleur

Het gezin van onze dochter maakte vanmorgen een rondje. Eerst naar de bieb in Zwijndrecht en toen naar Dordrecht voor om vers gemalen koffie te kopen bij De Standsbranderij. In het mooie centrum was vast wel wat te fotograferen dat de foto-opdracht fiets recht deed. Kijk hoe leuk ze het alle vier weer hebben opgelost. Geen echt rijwiel te zien en toch helemaal geslaagd wat mij betreft.

Isabel
Juliët
Tommy

Tien

En opnieuw waren we aan het beeldbellen met een kleindochter, vandaag is Isabel de jarige. Als een volleerd vlogster leidde ze ons rond in tuin en woonkamer langs haar cadeau’s. Van haar ouders had ze er, vanwege het eerste kroonjaar, tien gekregen. Denk aan een spiegel voor op haar kamer, een kam en borstel. Maar ook een fietskrat, een onmisbaar attribuut voor scholieren die er bij willen horen. Haar zusje en ouders kregen we ook nog even in beeld en wat zijn we blij met deze hedendaagse technieken. Het is de hele dag feest in Zwijndrecht en dus ook een beetje hier in Caldese.

Ik deed het

De extra dag in februari geeft me mooi de gelegenheid nog even wat knalkleuren te plaatsen. Ik besluit de maand zoals ik hem begonnen ben: met de tulp in de hoofdrol. Die lekkere eigenwijze tulp die helemaal horizontaal in de vaas stond.

Op een paar uitstapjes na in Scheveningen, Dordrecht en Zwijndrecht fotografeerde ik alles in Delft. Waarmee ik aan mezelf bewijs dat ik een kleurrijke maand in mijn directe omgeving kan hebben. Als je dingen graag wil zien, dan zie je ze ook. Dat is een eenvoudig filosofietje dat mij vrolijk stemt.

Duizend stukjes

IMG_20181125_090942 (1)-001

Eind november levert nogal wat contrast op waar het gaat om versiering. Ik heb de neiging om de kerstverlichting te negeren. Laten we eerst dat andere feest vieren.  Kijk, dit past beter in mijn straatje.

IMG_20181128_153940

IMG_20181128_153951

Dit is overigens niet in mijn eigen straat maar in Zwijndrecht bij onze kleindochters. Met wat eenvoudige versiering wordt toegeleefd naar 5 december. Ander opvallend detail was de grote puzzel die op tafel lag. Dat is wel een project dat over meerdere dagen wordt uitgespreid. Ik heb me er natuurlijk ook over heen gebogen maar moest de mat uiteindelijk oprollen toen we aan tafel gingen. De opa had pannenkoeken gebakken. Het kind in mij kwam deze middag volledig aan haar trekken.

IMG_20181128_153511

Strakke plannen

P1230756

P1230757

Jantje lacht, Jantje huilt-weer, noem ik dit soort dagen altijd. Het uitzicht wisselt per half uur. Niet dat ik de hele tijd op de bank zit om naar het uitzicht te kijken, verre van dat.  Daar hebben we een beeldige dame voor, die alles vanuit haar hoge positie in de gaten houdt. Vanmorgen waren we bij mijn ouders en vanavond zijn we bij de uit Caldese terugkerende kinderen in Zwijndrecht. De wijnboer haalt hen vanmiddag van het vliegveld en ik rommel in huis. Daar is het nou precies het juiste weer voor. Vervolgens rij ik naar Zwijndrecht om de wijnboer weer op te halen. Logistiek kloppend verhaal.

Duveltje uit een doosje

P1230269

Mijn wandelclubzus zag gisteren ‘het’ doosje bij mij liggen en riep meteen ‘dit is een goocheldoosje van pappa’. En daar plopte mijn herinnering naar boven. Het was ooit  gevuld met sigaretten en nadat het dicht en direct weer open werd geschoven was het léég. En wonder vonden wij als kinderen dat. De pioenmeeldraden werden er uitgekiept want dat gaat niets worden en was een beetje dom van me. Een uurtje later liet ik het doosje opnieuw aan mijn vader zien en toen wist hij het ook weer. Tijdens onze kinderverjaardagen deed mijn vader altijd een goochelvoorstelling. Met groot succes. Nog weer later op de middag kon ik, na enig oefenen, mijn kleinkinderen trakteren op een echte goocheltruc. Een wonder vonden ze het.

P1230264

Sterk staaltje

P1210818

Bij het afleveren van spullen aan de kringloop in Zwijndrecht, zag ik op een naastgelegen werf een schip in het dok liggen. Een boot op het droge heeft iets onnatuurlijks en het formaat valt dan extra op. Jammer dat ik er niet dichterbij kon komen, bovendien ontbrak me de tijd om uitvoerig te fotograferen. Ik bracht een dag door met en bij dochter en kleindochters. En ach, dan heeft een blogfoto wat minder prioriteit. Maar met die twee vrachtauto’s, het hek en de loods vind ik het geheel wel kracht uitstralen. En over kracht gesproken. Ik heb alleen maar spullen weggebracht en niets gekocht.