Troostroos

 

P1220987

Er zijn nogal wat mensen in onze vriendenkring die moeilijke tijden doormaken en gezondheidsproblemen hebben. Daar plaats ik vandaag een bloemetje voor. Zij en hun familieleden zullen al hun kracht aan moeten spreken om deze periode door te komen. Meeleven, luisteren en steunen waar mogelijk is het enige wat we kunnen doen. Dat voelt behoorlijk machteloos. Ik heb gewoon even geen zin in een bla bla blog.

Advertenties

De wilde stad

P1220960-001

In het kader van recente ontdekkingen in eigen stad, heb ik er toevallig nóg een paar verzameld. Het Klaeuwshofje gesticht in 1605. Ik was er vaak aan voorbij gelopen maar nu de poort ópen stond, zag ik pas wat daar zo dichtbij ons huis verscholen ligt. Ik ga beslist bij mooier weer en verderop in het seizoen terug voor wat uitbundiger foto’s.

P1220966-001

Een stel nestelende ooievaars op het terrein van de GGZ in Delft. Ik moest er zijn voor een bevolkingsonderzoek en verbaasde me over de parkachtige omgeving pal naast de snelweg A13. Die beesten kijken er rechtstreeks op uit en kunnen de filemeldingen wel voor hun rekening nemen.

P1220971

Hier is de natuur een handje geholpen met een paar kunstbloemen. Niet mooi, wel grappig. Maar ook hier kom ik graag terug als er meer ‘echts’ in bloei staat.

Weg met de tutbloem

Het voorbereidende werk kost vaak meer tijd dan de daadwerkelijke klus. Die Blauwe Badkamer, waarover ik hier al eerder zeurde, is niet verbouwd maar door middel van kleine cosmetische aanpassingen opgeknapt. De tuttige tegelrand bovenin kreeg al een houten lijst.  De kleine tussentegels in de vloer zijn geschilderd. Er moesten meer dan tachtig tegels afgeplakt worden. En elk tegeltje is eerst grondig gereinigd, twee maal geschilderd en daarna nog van een matte laklaag voorzien. Ik heb de laatste dagen heel wat uur over die harde tegelvloer gekropen. En dan nu het eindresultaat. Tádáá.

DSC_0005.JPG

 

 

Wabi sabi

P1220362

DSC_0072

De schoonheid van het imperfecte. Zoveel mooier dan glimmend en gepoetst. Ik denk dat ik daarom ook zoveel van Italië hou. Hier laat men rustig wat roesten en afbrokkelen. Of zou het geldgebrek zijn? Vreemd, nu ik er over nadenk. Want ik hou wel van mooi gedekte tafels, serviesgoed zonder barsten, schone kleding en een opgeruimd huis. Maar ik geef daarentegen weer niets om dure sieraden, mooie auto’s en nagels die uit een studio komen. Wat een ongerijmdheden. Verweerde spiegels, karakteristieke koppen, een stapel boeken op de grond. Allemaal ja. Meubelshowrooms, kunstbloemen en botoxgezichten, nee dus.  Ik ga toch voor het imperfecte, het wabi sabi.

Roze maandag

DSC_0028

Ze staan in een vaasje in het keukenvenster. Ik ben ze een beetje zat, die petunia’s.  Vanwege de grote warmte en hun tere bloemen kun je water blijven geven. En dan het weghalen van de uitgebloeide exemplaren. Die altijd kleven. Terwijl ik aan balkonranden hele watervallen zie hangen waardoor ik eerder dit seizoen zo geïnspireerd was.  Dit jaar is bij mij de geranium favoriet.  We begonnen zó. DSC_0001-001

De zomer is nog geen maand op streek en nu zien we dit. DSC_0035DSC_0062-001

Zelf overgehouden no-nonsense bloemen. Een beetje boers en erg dankbaar. In mijn tuinschrift voor 2018 komt de aantekening: géén petunia, meer geraniums.

Ramen en vensters

DSC_0116

20170519_124456-001DSC_0072DSC_0025-002

Het maakt niet uit in welke stad of straat ik loop, mijn aandacht wordt vaak naar ramen en vensters getrokken, vooral naar de kleurrijke en bloemversierde. Bij huizen met luiken gaan de ramen altijd naar binnen toe open. Dan kunnen er makkelijk bloempotten in de vensters gezet worden en dat zie je hier dan ook veelvuldig.  Het ontoegankelijke sobere raam op de tweede foto krijgt alsnog een zachte uitstraling door de lichtgele kleur van muur en rozen. Het leukste venster echter bevindt zich momenteel achter ons huis. De familie roodstaart heeft wel degelijk jongen. De drie kleintjes krijgen vandaag vliegles. Nog even en we hebben last van het lege-nest-syndroom.

Bloeien, snoeien en zoomen

DSC_0024

Toen ik gisteren de roodstaart liet zien, was ie omgeven door brem. Vandaag zoom ik uit. Als je héél goed kijkt zie je rechts van het midden de waslijnpaal met het nestkastje. De heuvel achter ons huis is nu één wolk van bloeiende en geurende brem. Toch zullen we na de bloei grondig gaan snoeien want brem heeft de neiging om aan de onderkant te verhouten en alleen in de top bloemen te geven.

DSC_0042

DSC_0027

Dat kortwieken doen we bij de helft van de struiken want bij drastische snoei geeft ie het jaar erop geen bloemen. Dat is goed de zien aan de brem die links boven de bank uitsteekt.

DSC_0055

Kijk, zó hebben we het graag.