Sfeer in de stad (1)

Als we de berg zijn afgereden, is het nog maar twee kilometer naar de stad. En wij, beiden opgegroeid in een grote stad, beschouwen dat als een groot voordeel. Als we reuring willen, is het dichtbij te vinden. Omdat het gisteren weer zo warm was, stelden we ons bezoekje aan Gubbio uit tot in de avond. De zon zette veel gebouwen in een gouden gloed. Overal kuierden mensen, de temperatuur werd aangenamer.

Onderstaand plein kennen we in veel gedaanten. Met paasvuren en de bijbehorende processie. Met zingende mensen tijdens de Festa dei Ceri en nu in de zomer is het één groot terras. Ik zou dit plein best nog wel eens in Kerstsfeer mee willen maken. Al is die kans klein en moet ik daar nu nog éven niet aan denken.

NB Dit is het tweede bericht vandaag. Het eerdere was nog van gisteren.

Gevarieerd toeristisch

Wie Gubbio bezoekt, moet zeker ook even naar de Basiliek waar de heilige Ubaldo ligt. Daar begint de geschiedenis van onze stad en daar staan ook de drie Ceri (enorme kandelaars) die op 15 mei door de stad gedragen worden. Op de foto zie je er één van terwijl de wijnboer wat uitleg geeft. Nog meer informatie namen we tot ons in het nabij gelegen ‘museum’ waar we voor het eerst ook entree moesten betalen.

Na dit blokje historie was het tijd voor een bezoekje aan het nabij gelegen Parco Coppo. Zomers is het er altijd was koeler, zeker in de schaduw van de dennenbomen. Vandaaruit zijn veel wandelroutes aangegeven en er zijn fantastische picknickplaatsen waar we al menig keer gebruik van maakten. Vandaag niet, we namen een snelle en smakelijke pasta in het recent opgeknapte restaurant. Vanavond koken onze logees voor ons. Ik heb dus een luxe en gemakkelijk dagje.

We feesten door!

De stemming in Gubbio is opperbest. Vandaag hollen kleine kinderen met kleine Ceri (kandelaren) door de straten van de stad. Zij zullen over een paar jaar de dragers worden van de bijna vierhonderd kilo wegende grote Ceri. Er zijn diverse gezellige samenscholingen waarbij men telkens spontaan in gezang uitbarst.

Terwijl wij op de trappen van de tegenoverliggende kerk nog even genoten van het sfeertje, werd er in de tratoria recht voor ons ook al met volle overgave gezongen waarbij het bestek als trommelstokjes het ritme ondersteunde. Ik krijg het filmpje niet geplaatst maar geloof me, het klonk goed.

Als stille getuige ligt hier een corsage die een feestganger meestal ingestoken in zijn sjaaltje heeft. De drager heeft het vast verloren als gevolg van de vele omhelzingen en schouderkloppen die horen bij dit verbroederende feest.

Heel Gubbio ging los…

…en wij ook. Vandaag is hier het feest van de Ceri, de naamdag van sint Ubaldo, patroonheilige van de stad. Twee jaar lang werd dit eeuwenoude feest niet gevierd, vandaag was de stemming uitbundiger dan ooit. Ik schrijf er alle jaren over, dus voor wie belangstelling heeft, 15 mei 2019 en voorgaande jaren is er van alles over te lezen op mijn blogs (zie zijbalk).

Drie grote kandelaars worden met veel ceremonieel door de stad gedragen. Zodra een cero, gedragen door een groep mannen, arriveert barst er een luid applaus, gejuich en soms ook en gezang los. Daar achteraan lopen de mensen, gekleed in de kleuren van de diverse wijken.

Met tussen hen door een paar verbaasde wandelaars. Het is een feest van verbroedering, indrukwekkend door de religieuze verering en luidruchtig op de Italiaanse manier.

Verbroken traditie

Al twee jaar op rij kon het feest ter ere van de patroonheilige van Gubbio, Sint Ubaldo op 15 mei niet gevierd worden. Althans niet op de manier waarop dat hier de gewoonte is. Alle jaren schrijf ik er over en dompelen ook wij ons onder in het spektakel van dit religieuze feest dat heel de stad op z’n kop zet. Men denkt er nu over om in september alsnog de Ceri, de enorme kandelaars, op een aangepaste manier door de stad te laten dragen. Voorlopig hangen hier en daar nog de vaandels in de stad maar het ziet er een beetje treurig uit. Nee, Gubbio zonder het grote jaarlijkse feest dat eigenlijk een maand in beslag neemt, blijft een beetje onwerkelijk. Maar Sint Ubaldo heeft er wel begrip voor, denk ik.

Feest, feest, feest

Daar gaan we, richting het centrale plein waar, op een groot scherm, de feestelijkheden te volgen zijn. Drie enorme kandelaren met elk een heilige op de top, worden ceremoniëel de stad door gedragen. Het is de naamdag van sint Ubaldo, patroonheilige van Gubbio en iedereen viert feest. Ik laat de beelden voor zich spreken want onder het kopje Ciao Tutti (hoofdstuk 12) schreef ik al eens eerder uitgebreid hoe wij dit feest hier eravren. .

Richting het feest

Gubbio versiert zich in de aanloop naar het feest van St. Ubaldo, de patroonheilige van de stad. Woensdag is het zijn naamdag en worden traditiegetrouw drie enorme kandelaars door de stad gedragen en tenslotte in een soort race weer naar de basiliek teruggebracht hoog boven op de Monte Ingino.

De gasten die hier gisteravond arriveerden, hebben al heel wat keer van onze logeeraccomodatie gebruik gemaakt maar nog niet eerder waren ze hier op 15 mei. Dus gaan we ons gezamenlijk in de feestelijkheden storten en hopen we op droog weer, al zijn de voorspellingen niet al te hoopgevend.

Ach, weer of geen weer, het feest gaat door en wij gaan kijken. Bij de winkels zien we al regenjacks uitgestald en de kinderen uit de stad zal het ook niet aan niets ontbreken. We hebben er zin in met z’n allen.

Zingend feesten

Aan het eind van een dag hard werken, hadden we gistermiddag zin om nog even de stad in te gaan. Eens kijken of er nog wat te beleven viel op de Italiaanse Bevrijdingsdag. Het was gezellig druk en de terassen zaten vol. Zó vol dat wij ons behielpen met een ijsje.

Ergens uit één van de smalle straten hoorden we gezang komen. Dus daar op af. Het was er een vrolijke bedoening. Lege tafels, lege wijnkaraffen. Gezien de vaandels die er hingen, moet dit wel één van voorstadia zijn van het feest van Ubaldo op 15 mei. Ik kom daar beslist tegen die tijd op terug.

Er waren ook nogal wat jeugdige voetbalteams die zingend door de straten trokken. Kortom een vrolijke bende daar in Gubbio. Datzelfde geldt voor ons in Caldese, waar vandaag gasten zijn gearriveerd. Ook daar kom ik op terug. Morgen al.

Gubbio promotie

DSC_0071

Er zijn nogal wat hoogteverschillen in Gubbio. En, laat ik het ouderwetsche woord maar gebruiken, dientengevolge ook veel uitzichtpunten. Nee, dit zijn we niet zelf maar we hádden het kunnen zijn. Ons huis ligt namelijk in de heuvels waar deze mensen naar staan te kijken. Wij proberen op deze plek altijd ‘onze’ berg te localiseren. Dat lukt nooit.

DSC_0086

Straten met trappen geven de stad extra allure. En het Piazza Grande spant de kroon waar het om schoonheid gaat. Hier herleeft de geschiedenis van Gubbio tijdens de grote evenementen zoals het boogschieten en het feest van de Ceri.

DSC_0020

DSC_0021-001

Dat plein is aan drie kanten omgeven door gebouwen, één kant biedt opnieuw ruimte voor een verre blik of een fotomomentje. De onderste foto, die ik van het www haalde, laat dat heel goed zien.

muro

Feesten, vaandels en vlaggen

DSC_0037

Overal in Gubbio is te zien dat de ceremonies rondom het feest van de heilige Ubaldo nog niet zijn afgerond. Dé dag is 15 mei, ik schreef er al vele malen over. Voor kinderen wordt de zondag erna het feest van de Ceri nog in verkleinde vorm over gedaan. Uiteindelijk, na precies een maand, nemen de volwassen dragers van dit jaar afscheid van elkaar met een H. Mis en maaltijd. Tot die tijd blijft de stad versierd.  Tussen de spijlen van het hek bij de basisschool zag ik de zelfgemaakte vaandels van de kinderen. In winkels en aan gevels, fris van kleur of verschoten, het blijft er feestelijk uitzien. DSC_0023

DSC_0039

DSC_0043

 

DSC_0021