Een leuk stel

Wij namen in oktober de wijn en olijfolie van onze Nederlandse wijnvrienden mee vanuit Italië. Gisteren kwamen ze die ophalen. Dat gaat altijd gepaard met koffie drinken, wijn proeven en lekker eten. En niet te vergeten het uitwisselen van cadeautjes. Het rechter blikje paprikapoeder namen ze voor ons mee uit Mallorca. Samen met een eerder gekregen blikje uit Spanje, dat ik van een andere vriendin had gekregen, vormt het een leuk en smakelijk stel.

Voor onze pranzo schoven we naar binnen bij Il Tartufo in Delft waar we een driegangen menu voorgeschoteld kregen; de antipasto en de dolce laat ik hier zien. Het werd opgediend op grote schalen en we deelden het met vier, hoor! We voelden ons weer helemaal thuis in ons gezamenlijke tweede vaderland. Van onze vrienden kregen we ook nog dit prachtige mandarijnenboompje, dat waarschijnlijk een plaatsje krijgt op ons Italiaanse erf. Met elkaar proostten we op de vriendschap en op het goede leven; we hadden een heerlijke dag. En die vrienden van ons vormen samen ook nog eens een heel leuk stel.

Doen wat moet

DSC_0004De moestuin heeft tijdens onze afwezigheid genoten van het druppelsysteem. Het onkruid ook. De potplanten in hun teilen hebben het overleefd, maar ternauwernood. We hadden de buren gevraagd bij grote droogte toch hier en daar wat extra water te geven, konden ze meteen oogsten als dat zo uitkwam. Toen we gisteren bij hen aan de pranzo zaten, kregen we bij de antipasto gefrituurde courgettebloemen uit onze eigen tuin. Ze smaakten extra lekker, logisch. De artisjok heeft eindelijk gedaan wat we van hem verwachtten. Vol overgave storten wij en de hommels ons op het werk.

Tapas

DSC_0010Dat nou juist vandaag al die buien moeten vallen, is wel jammer. We aten het voorgerecht in de tuin, hoofdgerecht en toetje binnen en de koffie kon weer buiten genuttigd worden. We hebben dus nogal wat heen en weer gedraafd tijdens de pranzo met gasten. Onze jaarlijkse ontmoeting met mijn Nederlandse nicht, haar Italiaanse man en deze maal ook hun Zwitserse zoon die in Spanje woont. Voertaal Engels vanwege de zoon, die voornamelijk Spaans en Frans spreekt. En dat zijn nou niet echt de talen die wij beheersen. De antipasto zette ik op de foto vóór we de schalen op de tuintafel zetten. Ah…tapas, riep de man die in Spanje woont en dat hoefde niet vertaald te worden. En ja hoor, zo mag je het ook noemen.