Ontbijt in een museum

De foto had beter gekund maar mijn bedoeling komt wel over, hoop ik. We kijken hier de ontbijtzaal in van het hotel in Brindisi. Mijn blog over een verrassende ontmoeting daar houden we tegoed, er moeten linkjes in die ik op mijn mobiel niet voor elkaar krijg. Goed, terug naar het hotel waar we vorig weekend verbleven.Door alles in wit- en crème tinten te houden, inclusief de tafelkleden, komt de kunst mooi uit.

Ongesigneerd werk maar wij vonden deze twee schilderijen fantastisch.

Vannacht sliepen we hier. Een echt Duits ingericht hotel. Van een andere orde dus maar ook apart. De eetzaal waar we vanmorgen ontbeten had beslist iets museaals. Morgenochtend ontbijten we in Delft, gewoon weer thuis.

Bedrieger

dsc_0027

Vlakbij de plataan op het Kalverbos werd mijn aandacht ook getrokken door een paar grafstenen. Vooral het gemeentebordje was behulpzaam. Hier was te lezen dat Karl Wilhelm Naundorff er begraven ligt. Een Duitser die beweerde de verdwenen koning Lodewijk XVII te zijn. Maar dat beweerde zegt eigenlijk al genoeg. Hij werd niet serieus genomen en naar Engeland verbannen. Hij deed onderzoek naar springstoffen en was de bedenker van de Bourbonbom. In Nederland werd hij directeur van het Pyrotechnisch Atelier in Delft maar overleed al binnen een half jaar na zijn aankomst in augustus 1845. Hier rust Charles Louis de Bourbon staat er op de steen. Zijn nazaten claimen nog steeds ook ‘De Bourbons’ te zijn. Al met al een merkwaardig verhaal waarop ik in een onopvallend Delfts hoekje stuitte. nayndorf_grave2

naundorff1

Eén been

DSC_0030

Het duurt meestal een week voordat ik weer geïntegreerd ben. Vanmorgen waren we gezellig bij mijn ouders op de koffie en zij hoeven ons maar weinig te vragen of we lopen verbaal leeg met enthousiaste verhalen over het Italiaanse leven. In ons Delftse huis staat inmiddels de pot met munt en basilicum precies te doen wat ik hoopte, namelijk de geur van Italië nog even vasthouden. De pompoen en noten kochten we onderweg in Duitsland. Straks eten we zuurkool met worst en gaan daarna naar het filmhuis. Daar draait Tulipani, een Nederlands-Italiaanse film van Mike van Diem. Alles bijeen een fraaie mix van diverse identiteiten. Vanaf morgen richt ik de blik wat definitiever op ons Hollandsche leven en sta ik weer met twee benen in de realiteit.

Gute fahrt

DSC_0018

DSC_0016

DSC_0011

Het is echt reizen als je met de auto vanuit Italië naar NL rijdt. Dit in tegenstelling tot het vliegen wat we meestal doen. Nu passeren we echte landsgrenzen met bijbehorende grenscontroles en zien we langzaam het landschap veranderen. Ons vroege vertrek zondagochtend heeft tot gevolg dat ik na een uur in slaap sukkel en pas in Noord Italië weer wakker word. Landschappelijk gezien mis ik daar niet veel aan. Bij de Gothardtunnel hebben we een behoorlijke vertraging maar daardoor ben ik in de gelegenheid  een paar kalenderachtige foto’s te maken.  We overnachten in zo’n echt Duits hotel waar de bediening in dirndl jurkjes loopt en de schnitzel over de rand van je bord hangt.

DSC_0021

En uiteindelijk zijn we dan toch ‘ineens’ weer thuis in Delft. Ook fijn.

Reisdag twee

img_20161104_102721

We delen zo’n lange autorit altijd op in twee dagen. We overnachtten in Duitsland in Riegel, waar we gisteren rond vijf uur op de bonnevooi een goed hotel vonden. Vandaag hadden we nog zo’n 600 kilometer te gaan. Vanuit de auto zoefde het mistige maar vooral ook fraaie herfstlandschap aan ons voorbij.  Bij mijn zusje dronken we nog even koffie alvorens we in één moeite doorreden naar schoondochter die haar verjaardag viert vandaag. Zaten we gisteravond nog aan de schnitzels, vanavond werden we getrakteerd op een overheerlijk Indonesisch buffet. Vanmiddag dus al weer kinderen en kleinkinderen gezien, morgen mijn ouders. Maar nu wacht mijn Delftse bed op me.

img_20161104_112944