Kerst zonder stress

 

DSC_0074

DSC_0075

DSC_0093

Het schiet hier thuis nog niet erg op met de boom. Er staat een uiterst klein sparretje in een rieten mand. Maar dat is het dan wel. Nog geen bal of lichtje te bekennen. Vandaag heb ik het huis van mijn ouders in kerstsfeer gebracht. Mét kerststal, wat takken met ballen en een kerstkleed. Meer dan de helft van de kerstversiering die ze in hun lange leven verzamelden, wordt niet meer gebruikt. We sorteerden het spul en ik kon aansluitend een doos naar de kringloop brengen. Morgen ga ik voor ons zelf aan de slag. Met nog een week te gaan, ben ik ruim op tijd.

Advertenties

Ook weer klaar

P1240272

Onwillekeurig moest ik gisteren aan mijn Chinese medestudenten denken met wie ik een cursus Italiaans volgde in Perugia. We kwamen destijds over zwemmen te spreken en géén van de twintig bleek het zwemmen machtig te zijn. In Nederland mag dan het schoolzwemmen vrijwel overal zijn afgeschaft, een kind hier leert zo rond zijn zesde jaar wel zwemmen. Gisteren haalde ons jongste kleinkind haar B-diploma. De ouders en de opa’s en oma’s zaten in een snikheet zwembad toe te kijken.  P1240275

Juliët was super trots en wij natuurlijk ook. Haar ouders waren bovendien blij dat de zwemlessen, altijd rond etenstijd, weer tot het verleden behoren. Vrij zwemmen op gewenste uren en vooral ook in Italië, zal de vaardigheid zeker op peil houden.

 

Dank U Sinterklaasje

DSC_0007

Het heerlijk avondje gaan we straks vieren met twee kleinkinderen, hun ouders en de ‘andere’ opa en oma. Gisteren gingen er al wat cadeautjes richting mijn ouders, die op hun beurt weer wat in mijn tas stopten. Oh, wat is dit toch een leuke tijd. De wijnboer, die vorige jaren als hulpklaas in functie was, is daarmee gestopt. Dat maakt deze periode iets rustiger. In grote spanning wachtte ik nog twee pakjes af die via internet besteld waren. Pff…net op tijd binnen. We zijn er helemaal klaar voor en ik heb ook mijn Meisje-sokken aan. Leuk hè, onbekende Sint?

DSC_0003-001

Van platgoed en zonnegloed

DSC_0007

Omdat het er gisteren niet van kwam, stond ik vanmorgen om half tien productief te zijn. Ik ruimde een kast met platgoed op. Gebruiken jullie dat woord ook, platgoed? Een vriend reageerde onlangs verbaasd over die term. Hoe dan ook, ik gebruikte de Marie Kondo-manier en dus werd het rolgoed. Als het me bevalt dan kom ik er nog op terug in een blog. Ik sprong even in bij mijn ouders en daarna werd het toch echt tijd voor zesduizend stappen herfstsfeer. Want het gaat nu wel snel met die blaadjes. Al dit fraais ligt hier om de hoek.

DSC_0014

DSC_0012-001

DSC_0023

Hozen

P1230904

We zaten gisteravond op de twaalfde verdieping van dit gebouw in Amsterdam. Er wonen vrienden in een penthouse met een panoramisch uitzicht. De aanleiding vormde het ophalen van iets speciaals, waar ik binnenkort op terugkom. Terwijl we er heerlijk aten en genoeglijk zaten te praten, naderden enorme onweersbuien. Een schitterend gezicht, dat wel. In de stromende regen reden we terug naar Delft. Daar troffen we een ondergelopen kelderruimte aan. Via de burenapp was er vanmorgen een ploegje enthousiastelingen geformeerd die de boel weer opruimden.

P1230907

In een hoosregen reed ik vanmorgen naar mijn ouders. Bij vertrek aldaar was het weer opgeklaard. Regen is hard nodig maar moet dat nou echt met van die stortbuien?

Kleinkinderdag

P1230843

Al voor de vierde keer vieren deze opa en oma de verjaardagen van de kleinkinderen in één gezellige dag met elkaar. We beginnen met taart en limonade en eindigen met voor ieder een lang-zal-ie-leven en een cadeau. Tussentijds zijn er activiteiten. Vandaag pannenkoeken als lunch, met de tuktuk naar de Porceleyne Fles en we eindigden met lasagna van oma en schep-je eigen-toetje. P1230871

Na een film in de tijdmachine waarin de geschiedenis heel aanschouwelijk wordt verhaald, deden de meisjes een speurtocht. Heel serieus werd er gezocht en afgetekend.

P1230872

Kleinzoon was vooral heel geinteresseerd in het productieproces . P1230873

Om zeven uur weren ze weer opgehaald door hun ouders tegen wie ze enthousiaste verhalen vertelden. ‘We bleven gewoon in Delft en toch was het heel leuk’, riep er één. Opa en oma leunen tevreden achterover.

Strakke plannen

P1230756

P1230757

Jantje lacht, Jantje huilt-weer, noem ik dit soort dagen altijd. Het uitzicht wisselt per half uur. Niet dat ik de hele tijd op de bank zit om naar het uitzicht te kijken, verre van dat.  Daar hebben we een beeldige dame voor, die alles vanuit haar hoge positie in de gaten houdt. Vanmorgen waren we bij mijn ouders en vanavond zijn we bij de uit Caldese terugkerende kinderen in Zwijndrecht. De wijnboer haalt hen vanmiddag van het vliegveld en ik rommel in huis. Daar is het nou precies het juiste weer voor. Vervolgens rij ik naar Zwijndrecht om de wijnboer weer op te halen. Logistiek kloppend verhaal.