Wie veel bewaart

altijd handig als je wijnflessen wil vervoeren

In de oude koel-vriescombinatie zaten laden die ik nog wel een nieuw leven gunde. We hebben in de slaapkamer kasten waarvan één deur door een nachtkastje niet volledig open kan. Daarachter liggen incourante zaken. Denk aan inpakpapier, bobbeltjesplastic en uit hotels meegenomen flesjes shampoo. Gistermiddag heb ik die handige laden geïntegreerd in de kasten. Mensenlief wat heb ik in de loop der tijd een troep verzameld, ik heb voor duizend gasten hotelzeepjes in huis. Onze zwemkleding ligt inmiddels in de oude groentela, de petjes en zonnehoedjes in de la waarin voorheen de kaas en vleeswaren werden gekoeld.

Deze prenten kwam ik ook tegen. De lijsten hangen in een logeerkamer met een andere afbeelding er in. Deze vreselijk zoete plaatjes heb ik weggedaan. En nog een vuilniszak vol met viezige zeepjes, opgedroogde shampooflesjes en ander onduidelijk spul. Ach ja, wie wat bewaart, die heeft vooral troep dat kan worden afgevoerd.

Keukengeheim

In de vensterbank heeft zich het wonder van de rijpende tomaten voltrokken. We kregen de toen nog groene tomaten uit de Italiaanse moestuin van mijn nichtje en vandaag kan ik van een groot deel passata maken, een basis tomatensaus.

En nu ik toch keukengeheimen aan het delen ben: gistermiddag was onze oudste kleindochter hier. We gaan over een tijdje een paar dagen samen weg en dat hebben we voorbereid. Na onze vergadering gingen we samen koken. Maar al snel bleek dat ik niets hoefde te doen en bereidde zij een heerlijke groentenschotel met pitabroodjes. En na afloop was er een opgeruimde keuken!

We hadden reuze veel voorpret over ons plan en het enige wat we er hier nog over kwijt willen is dat we een wereldstad gaan bezoeken.

Moestuinmaandag

In navolging van Marthy (klik) laat ik vandaag ook een moestuin zien. Niet de onze, nee die ligt nog letterlijk en figuurlijk te ver weg. De laatste keer dat ik er over schreef was oktober vorig jaar. Dit is de tuin van de man uit de Delftse Hout. Vakkenvol met vioolltjes en narcissen zorgen voor de vrolijke noot. Er staat een geldpot en op goed vertrouwen kun je er kruiden en aardbeiplantjes kopen. Er lag ook een komkommer, courgette en aubergine op het aanbiedingstafeltje. Die moeten op zijn minst uit een kas komen.

Ach, ik kijk ernaar maar koop niets. We hebben al verse groenten voor een paar dagen in huis. Ik sta gewoon een beetje te dromen over ons eigen moestuintje. Nu we onze vaccinatie-afspraken hebben, wordt terugkeer naar ons Italiaanse huis weer wat realistischer. Misschien kunnen we eind mei weer eens ouderwets met de handen in de aarde wroeten.

Marktbezoek

Bij de bakker op de markt staat een verkeersregelaar. Hij wijst de wachtenden in de rij naar de vrijgekomen plek vlak voor de kraam. Het werkt geweldig, iedereen wacht geduldig en niemand klaagt. Bij de groentenkraam gaat het iets minder georganiseerd. Het viel mij op dat een dame met mondkapje en plastic handschoenen zich van de anderhalve meter afstand niets meer aantrok en dat voelt onplezierig. Dus deinsde ik terug maar vraag me af of dat terecht is. Zij is beschermd en ik daardoor ten opzichte van haar toch ook?

Hoe dan ook, het was verder een ontspannen bezoekje aan de donderdagse weekmarkt in Delft. Om half elf waren we weer thuis en vanavond na het eten gaan we pas weer aan de wandel. Verse groenten, fruit en noten zijn in huis, daar knutsel ik vanavond een maaltijdsalade van. In de tussentijd zit ik op ons minibalkon met een boek.

Varend corso

P1230668

Samen met een vriendin hadden we ons geïnstalleerd aan de waterkant. En wij niet alleen. Duizenden mensen zaten langs de route van het varend bloemen-en fruitcorso dat vandaag door Delfland voer. We zaten heerlijk in de schaduw, glas wijn dan wel water en wat hapjes erbij en zo lieten het spektakel aan ons voorbij trekken.

P1230679

P1230685

Mooi versierde boten,

P1230691

opvoedkundige promotie-teksten

P1230694

en hoempa toestanden.

P1230701

We hebben ons prima vermaakt. De vriendin zei het treffend: veel mensen op de boten vierden hun eigen feestje. Gelukkig deden wij dat ook.

Beeld zegt veel

P1230005-001

Na de lunch nemen mijn ouders altijd een stukje fruit. ’s Morgens bij het ontbijt worden er sinaasappels geperst. Ja, ze zijn nog altijd bezig zo gezond mogelijk te eten. De groentenboer komt inmiddels aan huis en levert ook hun maaltijden. Hij zet de bakjes in de koelkast en schikt het fruit op de fruitschaal. Aan de zus die altijd op maandag mijn ouders bezoekt en die dan, vaak samen met één van hen, ook boodschappen doet, was gevraagd om paaseitjes te kopen. Elke dochter kan ook dit jaar weer een schaaltje vullen. Zonder hen zelf op de foto te zetten, zeggen deze twee beelden veel over die leuke ouders van ons.

P1230011

Wereldreis

20170303_153508_hdr

Vanuit onze hooggelegen woonkamer zien we sinds ongeveer een jaar het ronddraaiend logo van een groothandel. Sinds vanmiddag hebben we een pasje om daar te mogen winkelen. De zzp-er waarmee ik getrouwd ben, smulde bij het zien van het wijnassortiment en vulde onze keldervoorraad weer aan. Zelf beweeg ik me het liefst over de groenten- en fruitafdeling waar ik dit soort exoten tegenkwam.

20170303_151605-00120170303_151847-120170303_151749-001

Uiteindelijk legde ik, bescheiden als ik ben, vier bloedsinaasappels op de boodschappenband. Maar daar ga ik wél iets heel lekkers van maken.

De moestuin bepaalt

P1200828

Omdat we dit jaar in mei en juni in NL waren, hebben we de moestuin ongemoeid gelaten. Je kunt alleen maar groenten verbouwen als je er ook dagelijks zorg aan kunt besteden.Zeker in die groeizame periode. Maar dan zijn er altijd wel mensen in onze omgeving die met moestuinoverschotten kampen. Als je boontjes wilt, kom dan dinsdag even langs, had onze Italiaanse buurvrouw gezegd. En kijk eens waarmee we nog meer naar huis gingen. En raad eens wat we vanavond eten.

P1200829

Hagenezen

P1190897Wie op de Haagse Markt loopt, waant zich in een ver buitenland. De sfeer is internationaal, het aanbod van exotische producten is groot. We genoten van de geuren en kleuren. En van de mensen waaronder natuurlijk ook de onvervalste Hagenezen. In feite was ik op zoek naar bekledingstof voor een paar kringloopstoelen maar slaagde helaas niet. Natuurlijk gingen we wel met vers fruit, groenten, noten en olijven naar huis. Mijn allerlaatste gastblog voor Ciao Tutti is inmiddels gepubliceerd. Klik of kijk in de zwarte balk onder de kopfoto. Alle aspecten van ons Italiaanse leven waren er wel zo’n beetje aan de orde geweest. Binnenkort start ik een nieuw samenwerkingsrubriekje op dit blog, daarover binnenkort meer. Ook mijn stoelenproject komt hier vast nog wel voorbij. Ik borrel en bruis van de plannen maar probeer ook mijn teksten rond de honderd woorden te houden. Vandaag is me dat dus niet gelukt.