Record verbroken

DSC_0028

Misschien herkennen vaste lezers van dit blog hem wel. Mijn neef, die ik Jacques Bromtol noem, was hier minder dan twee maanden geleden ook. Toen kwam hij met zijn broer Sjoerd ons een week helpen. Nu keerde hij terug met zijn vrouw Ina en vieren ze hier vakantie. Beide disciplines beheerst hij prima, kijk maar eens hoe gezellig het is met met boek en borrel in de tuin. Dát hij terug zou komen schreef ik hier al, maar dat het zo snel zou zijn, wisten we toen nog niet. En hiermee onttroont hij onze dochter die het ook wel eens klaar speelde twee maal in één seizoen te komen.

Werkweek, derde jaargang

DSC_0016

‘Als jullie dit jaar weer een werkweek organiseren, dan komen wij graag’ hadden twee broers ons gemaild. Zij hadden hier al eens, apart van elkaar maar met hun vrouwen, van onze Bed & Breakfast gebruik gemaakt. Die broers zijn volle neven van me. Wij groeiden samen op in Scheveningen. Zij in een gezin met vier jongens, wij met vier meisjes. Toen ik op mijn negende verhuisde naar Den Haag, zagen we elkaar veel minder. Hun vader en mijn moeder waren broer en zus, we hadden dus gezamenlijke grootouders en daardoor veel gedeelde herinneringen. Ook na gedane arbeid hebben we het erg gezellig met elkaar. Kortom: zij kómen hier graag en wij hébben ze hier graag.

DSC_0017

Drie

P1190293September is kleindochtermaand. Juliët, de jongste van het stel is vandaag drie jaar geworden. En net zoals bij haar grote zus, nichtje en neef, namen wij als opa en oma in juli een voorschot op deze heugelijke dag. Ze moest nog even aan ons wennen en bleef bij haar moeder op schoot zitten toen ze volop in de belangstelling stond en geacht werd het kaarsje uit te blazen. Maar uiteindelijk verdween de verlegenheid snel en was ze de hele dag haar vrolijke zelf.

Gezellig

DSC_0022Vandaag reizen ze weer door hun derde en laatste vakantiebestemming. Neef Sjoerd en Thea horen bijna tot de vaste gasten van Caldese. En alle keren kunnen we over en weer constateren dat het zo gezellig is elkaar weer te ontmoeten. In ons dagelijks leven zien we elkaar nooit, zo gaat dat in grote families. Maar een paar jaar geleden bij de begrafenis van een oom kwamen we te spreken over de mogelijkheid tot logies in Caldese. Sindsdien komen ze regelmatig bij ons langs op de berg. Een hele plezierige manier om de familiecontacten aan te halen en in ere te houden.