Ouderwets vee

Het is van grote afstand niet te zien maar dit roodbonte vee heeft gewoon nog horens. Dat zou toch eigenlijk normaal moeten zijn, nietwaar? Het zijn de koeien van de Bieslandhoeve die we in de Delftse Hout zien grazen. En vrijwel altijd zeggen we dan tegen elkaar dat het hier zo mooi is. Zó middenin een stedelijk gebied en toch ouderwets landelijk. Rustgevend en helend. Elke zondagochtend wandelen we door het zelfde gebied en dat wordt nooit eentonig. De kracht van de natuur; om bewonderend van te genieten.

Zomerdonkerte

Daar zitten we, mijn zus en ik op het terras van Du Midi. Het begon een beetje te miezeren maar het ontbijt was toen al op en de wandeling gedaan. Zij was het ook die zomerdonkerte zei bij het zien van dit weitje dat overschaduwd wordt door bomen.

We zijn ruim een maand na de langste dag en bomen en struiken zijn op hun groenste toppunt.

Het was zelfs een beetje mystiek vanmorgen met die dreigende drupregen. De hele natuur, mens en dier, herademt na de hitterecords van de afgelopen week. Geen brandende zon meer, iedereen blij.

Bloeddruk verlagend

In het TV programma Binnenste Buiten was gisteren een natuurfilosoof en die zei onder meer ‘Iedereen voelt zich prettig in de natuur, wij zijn zelf natuur. Je bloeddruk daalt ogenblikkelijk als je in een natuurlijke omgeving bent’. Ik kan me daar helemaal in vinden. Het zal een van de redenen zijn dat wij het wonen hier in Caldese zo geweldig vinden. Werk wil nog wel een stress opleveren. Zeker als er tijdsdruk is. Maar werken in de tuin, al is het maar onkruid weghalen, is weldadig. En jullie zouden het hoofd van de wijnboer eens moeten zien als ie na een ochtend noeste arbeid uit de wijngaard terugkeert. Gelukzalig.

Stram

DSC_0048

Door de knieën gaan lukt me niet goed, bovendien is dit een poepveldje. Er zijn nou eenmaal hondeneigenaren die de moeite niet nemen om…Enfin, van bovenaf naar een krokus of roos kijken is ook fijn. Heel fijn zelfs.

DSC_0042

Met de wat hogere temperaturen hóór je de natuur groeien. En zie je iedereen opbloeien. Mensen lopen ook anders, hè. Wat meer ontspannen, meer om zich heen kijkend. Of is dat mijn eigen projectie? Mijn zintuigen openen zich uitluitend bij temperaturen van tien graden en hoger en ik geniet van spelende kinderen die nog met gemak door de knieën gaan.

DSC_0039

 

Stadsmens

p1240348

Hebben jullie nog een beetje door Utrecht rondgestruind? vroeg iemand me gisteren op Facebook na plaatsing van mijn dagelijkse blog. Ik kon haar geruststellen. Uiteraard, in zo’n leuke stad dwaal je nog graag een beetje verder na het museumbezoek. De Oude Gracht ligt om de hoek. Wat een prachtige panden, goed zichtbaar door de kale bomen.

p1240354

 

p1240359

Ik mag dan wel graag in de natuur zijn, ik voel me toch ook een stadsmens. Opvallend vonden we trouwens het aantal bijzondere huizen met een informatiebord op de gevel. Kom ik morgen op terug. Deze krijgen jullie alvast vandaag te zien. Zelfs zonder nadere toelichting, zó Utrecht.

p1240343

Soort Madurodam

DSC_0079

Voor wie houdt van glitter en glim in combinatie met kerstmis, kan ik een bezoek aan een groot tuincentrum aanraden. Zelf laat ik me liever inspireren door de natuur maar onze kleindochters houden wel van een beetje kitsch. Vooral die miniwerelden met nepsneeuw, verlichte molens en een draaimolen konden rekenen op hun aandacht.

DSC_0081

DSC_0077-001

Ik snap het wel, als kind moet het heel leuk zijn om je een reus te voelen in een wereld waarin je normaal gesproken tegen alles óp moet kijken. Enfin, ik kocht er wat kerstgroen, de meisjes beleefden een aangenaam uurtje en het is stukken goedkoper dan een bezoek aan Madurodam.

Voorlinden (1)

DSC_0001

Vrijhouden voor iets leuks staat er vandaag in onze gezamenlijke agenda. Hier in NL hebben we, veel meer dan in Italië, een gescheiden sociale agenda dus moeten we dit soort dingen een beetje plannen. Het werd een dagje Wassenaar, beter gezegd Museum Voorlinden.

DSC_0066

DSC_0076

In de uitgereikte folder roept men op om kunst, natuur en architectuur te beleven. En dat deden we. Volop. Dit soort prachtige herfstdagen zijn bij uitstek geschikt om ‘natuur te beleven’. Het landgoed is vrij toegankelijk, helaas geldt de museumkaart (nog) niet en betaal je € 15 per persoon om de kunst te zien. Maar tjonge jonge, het begrip iets leuks dekt de lading niet, we vonden het geweldig. Ook de architectuur is fenomenaal en ik kon het bovendien niet laten even mezelf in een kustwerk te projecteren.

DSC_0064

DSC_0034

DSC_0008

DSC_0032