Zijn ze nou helemaal gek geworden

Onlangs parkeerde ik bij een winkelcentrum in Voorburg voor een snelle boodschap. Het is er gratis parkeren en het was niet druk dus ik had een plek voor het uitkiezen. Toen ik na een kwartiertje terugkwam, zat er een bon onder de ruitenwisser. Het bleek dat ik vergeten was mijn parkeerschijf achter de voorruit te leggen. Stom. Geen moment aan gedacht. En wat denken jullie dat de schade was? € 104! Daar ben ik dus goed ziek van. Wat een bizar hoog bedrag. Te hard rijden, op de stoep parkeren, anderen belemmeren en in gevaar brengen; daar hoor je voor bekeurd te worden. Hier had ik de helft van het bedrag redelijk gevonden. Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan maar dat helpt niet. Deze fout zal ik niet gauw meer maken. Snel betaald dus maar. En ook weer snel vergeten. Misschien lukt dat beter nu ik het van me afgeschreven heb.

Mensch erger je niet

IMG_20190209_114842

In de winkelstraat zijn parkeervakken voor fietsen. Deze zijn gemarkeerd met hardblauwe geglazuurde steentjes. Om je fiets makkelijk terug te vinden in de vaak lange rijen, is het handig wat herkenbaars aan je rijwiel toe te voegen. Dat gebeurt op grote schaal.

IMG_20190209_114802

IMG_20190209_114749

IMG_20190209_115810

IMG_20190209_120539

Het Delftse centrum is niet erg toegankelijk voor auto’s en wordt overspoeld door fietsen. Er zijn inmiddels nogal wat mensen die zich ergeren aan al die stalen rossen die al dan niet slordig geparkeerd worden. Ik niet hoor. Met 25.000 studenten in de stad is de fiets een praktisch vervoermiddel, lekker milieuvriendelijk bovendien.

Knallen met kleur

DSC_0016

Laat ik die supersaaie maand februari maar weer eens een impuls geven. Al een paar jaar probeer ik 28 dagen lang extra kleurrijke foto’s te plaatsen. Daarvoor hoef ik alleen de Trompetstraat in te lopen. Het plezier spat van de muren.

DSC_0015

DSC_0014

In het oude historische centrum van Delft zijn de straten vaak smal. Des te verheugender is het wanneer er plots een bonte speelplaats opduikt in deze toch al autovrije straat. Toen ik de foto’s eind november maakte, reserveerde ik ze voor deze maand. Zo zal dat gaan de komende weken; actuele foto’s afgewisseld met ouder materiaal. Zolang er maar veel kleur in zit.

Aangenaam verpozen

dsc_0010

Toegegeven, ik moest de autoruit krabben vóór ik weg kon rijden vanmorgen. Maar dat deert me niet zolang ik dit zie. Blauwe lucht! Ik ging op weg om koffie te drinken bij een vriendin. In haar lichte flat moest ik zelfs van zitplaats wisselen omdat ik tegen de zon inkeek. Ze woont trouwens in een prachtige Haagse buurt waar ik op de valreep nog even een foto nam.

dsc_0017

Eenmaal terug thuis was er nog tijd genoeg voor de bruggenloop. Die was er eerlijk gezegd nogal bij ingeschoten de laatste week. Vanavond vertoeven we in het Westland en praten we bij met twee stel vrienden. Wat passen er veel aangename zaken in één dag.

Kinderschoen

DSC_0020-001

Elk jaar kom ik dit weer tegen en wil ik het weggooien. Maar ja. Het is zo’n aandoenlijk voorwerp van het arme gezin dat hier ooit woonde. Een zelf gemaakte sandaal van rubber, ik veronderstel een autoband. Kijk, een detail van de neus.

DSC_0021-001

De spijkertjes komen er doorheen, het rubber is uitgedroogd en brokkelt af. Dus ik dacht als ik er nou foto’s van maak, dan gooi ik het erna weg. Maar ja. Het herinnert ons ook aan hoe de situatie hier ooit was. Wij stappen rond op werkschoenen, wandelschoenen, gemakschoenen, nette schoenen, laarzen, hakjes, slippers en sandalen.

DSC_0023.JPG

Als tastbaar bewijs van hoe hier ooit geleefd werd, bewaar ik het toch maar.

Herfstig erf

DSC_0001

Normaal gesproken parkeren we de auto wat verder weg op het terrein. Maar toen we gistermiddag met handkoffers en boodschappen terugkeerden in Caldese, zetten we -geheel volgens Italiaans gebruik- de auto vlak voor het huis. Zelfs met auto geeft dit toch een aardig beeld van de herfst op ons erf.

DSC_0005

We zijn hier voor de laatste afrondende klussen dit jaar. De wijnboer ging meteen aan de slag aangezien de rode wijn geheveld moet worden. Zelf doe ik uitgebreide opruimrondes in huis en organiseer ik een verzamelpunt van wat er allemaal weer mee gaat naar onze Delftse vestiging. Maar niet zonder te genieten van de mooie herfsttinten in onze boomgaard.

DSC_0007

Paarden

DSC_0035-001.JPG

DSC_0036

Dat paarden in deze omgeving horen en hoorden, is bijvoorbeeld te zien aan deze ijzers die her en der in stad aan de muren zitten. Maar dat er afgelopen week een groep ruiters op ons erf stond, daar keken we wel van op.

DSC_0043

Kijk. Dit is het pad naar ons huis. Omdat de grond van een buurman is kunnen we hier geen hek neerzetten. Maar wel een bord met de naam van het huis en ook de tekst dat het hier een privéweg betreft en verboden is voor onbevoegden. Dit vooral om te voorkomen dat auto’s hierin rijden.

DSC_0044

Want beneden aan dit pad stuit je op onze ‘slagboom’. Een auto heeft daar geen ruimte om te  keren en moet dus achteruit tegen de helling op terug rijden.

DSC_0046

Wielrenners, Jehova getuigen, zigeunerinnen met handelswaar, wandelaars, een stofzuigerverkoper en twee studenten op een Vespa. We hebben ze allemaal al eens onaangekindigd op het erf gehad. Een stoet ruiters was nieuw voor ons.