Niet van harte

P1240091

Helaas ben ik van nature niet iemand die graagt beweegt. Geen atletisch lijf en wel stijve spieren. De enige sport die ik jarenlang met veel plezier heb beoefend, is tennis. Het spel is leuk, je doet het buiten en met die lange man van mij, met al die armen en benen, kwam ik na een gemengd dubbel toch nog aardig tevreden de baan af. Blessures maakten uiteindelijk een einde aan onze gezamenlijke carrière. Dus het werd wandelen. Gezond, makkelijk inpasbaar en je kunt het net zo lang of kort doen, als je wilt. Vanuit onze huiskamer zie ik actievelingen en schop mezelf maar weer eens naar buiten.

P1240092

Beeld zegt veel

P1230005-001

Na de lunch nemen mijn ouders altijd een stukje fruit. ’s Morgens bij het ontbijt worden er sinaasappels geperst. Ja, ze zijn nog altijd bezig zo gezond mogelijk te eten. De groentenboer komt inmiddels aan huis en levert ook hun maaltijden. Hij zet de bakjes in de koelkast en schikt het fruit op de fruitschaal. Aan de zus die altijd op maandag mijn ouders bezoekt en die dan, vaak samen met één van hen, ook boodschappen doet, was gevraagd om paaseitjes te kopen. Elke dochter kan ook dit jaar weer een schaaltje vullen. Zonder hen zelf op de foto te zetten, zeggen deze twee beelden veel over die leuke ouders van ons.

P1230011

Tien keer per dag

DSC_0005

Ik bakte gistermiddag kokoskoekjes. Daar zit alleen maar havermout, banaan en kokos in. Na alle gefeest de laatste weken mag de rem er weer eens flink op. Ik heb het recept toegevoegd onder de button recepten. Op de Nederlandse radio hoorde ik Olga Commandeur zeggen dat traplopen zo goed is voor de oudere mens. Spier- en bot verstevigend. Tien keer per dag de trap op en je zit goed. Bij Moeskers Moestuin las ik over het inplannen van een gezonde week. Het kan geen kwaad om af en toe eens naar je eigen leefgedrag te kijken en waar nodig aan te passen.  Dus.

DSC_0011

 

Achter de ramen

DSC_0005‘Tomaten heb je niet snel teveel’ roep ik altijd. In de salade, op het brood, voor soepen en sauzen. Bovendien lekker en gezond. Dus stopten we nog maar eens wat zaden in een pot. Tot het moment dat je ineens minstens zes kilo kunt oogsten. En dat vlak vóór we vertrekken naar NL. Omdat we hier altijd rekening moeten houden met stroomuitval waardoor bewaren in de vriezer geen optie is, stond ik me gisteren een slag in de rondte te werken en vulde vier grote potten met tomatensaus. Nieuw dit jaar: in de oven gedroogde tomaten. Zongedroogd was nog leuker geweest maar tijd en zon ontbraken. DSC_0030

Mirtillo in de moestuin

DSC_0001-002
De eerste bosbesstruik die we ooit hier in de grond zetten was geen succes. We hadden hem op een markt gekocht. Aansluitend dronken we ergens een kopje koffie en de barman somde direct drie recepten op waarin je bosbessen kunt verwerken. Hoe charmant Italiaans. Helaas kwam er van dat gesmikkel niets terecht, de plant ging al snel dood. Een nieuwe poging dit jaar levert meer succes. Ditmaal gingen we naar een tuincentrum en kregen het advies de struik in zure grond te zetten. Dat hebben we gedaan. Ongelooflijk luxe dat ik nu ’s morgens de moestuin in kan lopen en verse bosbessen pluk voor op mijn ontbijtyoghurt. Dat gezond en lekker samengaan heb ik al lang geleden ontdekt maar voelt nog steeds als een cadeautje.