Strak in de bak

Het was een klus die was blijven liggen en desnoods tot volgend jaar kon wachten. Maar de stroomstoring gisteren én het mooie weer deed ons in het aarbeienveldje belanden. Het was er een puinhoop van door elkaar heen groeiend spul en welig tierende klaver.

Ik sorteerde en trok de klaver weg, de wijnboer spitte ze uit en deed ze in potjes. Maar liefst 94 nieuwe planten staan nu strak in de koude bak te overwinteren. Het is stevig spul, dat redden ze wel. En volgend jaar poten we op een andere plek een paar rijen aardbeien. Dit jaar bleven we steken bij één kilo oogst. Dat kan meer dus daar gaan we voor.

Onze wildernis

DSC_0018-001

En ik maar denken dat ik bij gebrek aan blogstof nog eens over elke graspriet op ons terrein zou gaan schrijven. Trouwens, weinig sprieten. De klaver heeft de leiding volledig overgenomen. De vraag of dat erg is, beantwoord ik al jaren met ‘neen’.  Uitroeien is onbegonnen werk en van een afstand ziet het er mooi groen uit. Iets soortgelijks gebeurt er hier.

DSC_0020

Een bloemenwei. Die wordt dus wel met uitroeien bedreigd. Hier wil ik zo graag een echte pluktuin. En het is nu zaaitijd. Dus weg met de paardenbloem en ander gespuis. Dit spul wil helemaal niet op een vaas en ik wil ze niet in huis.  Aan de slag.

Eens maar nooit meer

DSC_0013DSC_0006 Voor ons hebben ze vast nog wel een plekje, dachten we optimistisch toen we voor onze vrijdagavondpizza wilden aanschuiven. Nou mooi niet. 1 mei, vrije dag, feestdag; genoeg redenen voor een overvol restaurant. Dus besloten we er een afhaalbestelling van te maken en de pizza’s thuis op te eten. Dat viel tegen, want inmiddels erg afgekoeld. Dit doen we dus nooit meer, roept de man des huizes altijd bij dramatische situaties. Waarna we lekker samen op de bank bij de haard naar een film op dvd keken. En ik in slaap sukkelde. Beetje stomme avond dus. Vanmorgen tijdens de koffiepauze – ja we hanteren hier gewoon een zesdaagse werkweek – vond ik mijn tweede klavertje vier binnen twee weken. De titel van dit blog slaat dus alleen op de afhaalpizza en niet op mijn nieuwste hobby die met de klaver.