De lelijkheid

Om niet al te zoetsappig over Italië te schrijven kan ik natuurlijk ook wat lelijke dingen laten zien. Passen die antennes dan wel op de daken in een middeleeuwse omgeving? Tuurlijk, er moet geleefd worden. En alle kabels buiten langs de huizen is hier heel gewoon, maar fraai is het niet. Op mijn blog over Mooi Montone (klik) kreeg ik van Willem een uitvoerige reactie. Ik citeer: ‘Heb bij dergelijke plaatsen altijd een dubbel gevoel. Hoe mooi het ook zijn mag, maar de mensen die erin wonen worden wel op veel manieren beperkt in hun doen en laten. Allemaal ten bate van een of ander ‘hoger’ doel. In dit geval toerisme’.

Willem heeft hier een punt. En dus was ik bijna verheugd dat ook Montone zijn rommelhoeken kent en er blijkbaar geen monumentenpolitie is die overjarige kerstbomen en uit elkaar vallende stoelen of banken verbiedt of verbaliseert. Er moet ruimte zijn voor lelijkheid want des te beter valt de schoonheid op.

Foute kop

DSC_0101

Terwijl wij gisteren met z’n viertjes een laatste uitbundige dag doorbrachten, werden de meesten van jullie geconfronteerd met de verschrikkelijke beelden van de aanslag in Manchester. Met terugwerkende kracht vind ik de kop boven mijn blog van gisteren weinig smaakvol.  Dat spijt me.

DSC_0102

De klaproos groeide in Groot Brittannië uit als symbool voor oorlogsslachtoffers. Maar staat ook voor kracht en schoonheid die kan groeien na complete verwoesting.

DSC_0104

Laten we alsjeblieft in kracht en schoonheid blijven geloven.