Vacuüm

Op de dagen dat ik niet bij mijn ouders ben, is de agenda leeg. En het lukt maar moeizaam daar invulling aan te geven. Boodschappen doen, een rondje door de stad, wat huishoudelijk werk; dat is het wel zo’n beetje. Het mobieltje binnen handbereik en bij elke pingel kijk ik of er een bericht is op de zusjes-app. Morgen ga ik weer naar mijn vader en moeder, ik voel ik me daar meer op mijn plaats dan op deze tussenliggende vacuümdagen in Delft.

Editie 35

P1230320

Twee zussen zitten wat verscholen, een andere zus maakte de foto en een baby in kinderwagen staat buiten beeld. We zien hier de totale familie 35 jaar geleden tijdens onze eerste Pinksterpicknick.

P1230333

En dit is hetzelfde clubje nu. De baby van toen vertelde vandaag aan mijn ouders dat hij voor de derde keer vader wordt.

P1230340

Van een afstand ziet het er al jaren hetzelfde uit. De plek en aanvangstijd zijn hetzelfde. Het meegenomen eten is altijd heerlijk en de onderlinge verstandhouding en familieband is prima. De aanwas is in de loop der jaren enorm geweest en breidt dus nog steeds uit. Maar het middelpunt vormen die leuke ouders. En kijk, ze zitten op de zelfde stoeltjes als 35 jaar geleden.

P1230329

Vier zusjes

DSC_0021

Cornelia Oudenaarden, zo heet de illustratrice die het boek van Kobus Wempe (klik) van zijn kleurrijke kaft voorzag.  Zoekend op internet kwam ik nog iets tegen. Zij illustreerde veel meer kinderboeken, onder meer dat van ‘Vier zusjes’. Nou kom ik uit een gezin van vier meisjes, dus de titel sprak me direct aan. Maar het was ook het boek dat een van mijn zussen het afgelopen jaar in een kringloopwinkel als grapje voor mijn ouders kocht.  Ik heb het geleend en gelezen. De tekeningen zijn wel krachtig dus als ik weer eens bij een kringloop kom, ga ik zoeken naar boeken met Cornelia’s werk op de kaft. De verhalen zijn uiteraard heel erg gedateerd maar ik ga ze nog eens testen op de kleinkinderen.

DSC_0022