Ik wil het niet zien…

….maar er wel alles over lezen. Naar het tv-journaal, nieuwsprogramma’s en talkshows kijk ik niet meer. In plaats daarvan luister ik naar de radio en lees de krant. Uitvoerig. Voor het eerst dit seizoen zit ik op ons balkon met een goed boek. Soms is het prettig om een bepaalde werkelijkheid terzijde te schuiven. En om een andere werkelijkheid toe te laten. Zoals dubbele tulpen in een zonnige kamer.

Lekker warm

Kerstvakantie, uitslapen en van dat weer dat niet echt uitnodigt om naar buiten te gaan. De kleinkinderen konden wel wat met de dagopdracht Lekker Warm. Daar kwamen de warme dekentjes al langs. Eva zette zich zelf er genietend bij. Juliët haalde haar warme parka van de kapstok en Lucas laat zien hoe hij er in de vakantie het liefst de hele dag bijloopt.

Warm bed, warme pantoffels en warme onesie, schreef Isabel bij haar foto. Het comfort spat er vanaf. Zelf laat ik de grote omslagdoek zien die over de stoel hangt waarin ik TV zit te kijken. Als echte koukleum sla ik die graag over mijn twee truien heen als ik stil zit. Lekker warm!

Het kind in mij

Helaas geen intocht volgende week in Delft. Normaal gesproken vaart hij voor ons huis langs en staan wij langs het kanaal te zwaaien met de kleinkinderen. Om toch in de Sinterklaasstemming te komen, keek ik vandaag op TV naar zijn aankomst in Nederland. Wat was dat knap gedaan met alle beperkingen dit jaar. De Sint werkt thuis en woont in het Pietenhuis dat staat in Soestdijk. Daar werd een defilé gehouden met rake verwijzingen naar het verleden. Diverse burgemeesters met een kleine delegatie kinderen maakten hun opwachting en boden tekeningen aan die heel veel kinderen eerder deze week naar hun burgemeester hadden opgestuurd. Een traditionele krentenwegge werd aangeboden en er kwamen boeren op trekkers langs met eten voor het paard Ozosnel (die naam!). Even leek het erop dat er een blokkade was, waardoor de bus uit Friesland was opgehouden. Dat bleek een misverstand; de kade waar de stoomboot aanmeerde had de naam Dieuwertje Blokkade gekregen omdat zij al twintig jaar het Sinterklaasjournaal presenteert. Plaatsnamen als Zwalk, Mekkeren en Ubenterweer, zo ging het maar door. Ik heb me kostelijk geamuseerd, ben helemaal in de stemming en geloof nog steeds in Sinterklaas.

Klusjes tijd

In drukke tijden reduceer ik huiselijke bezigheden naar minimale proporties. Ik beschouw het als een goed teken dat ik weer zin heb in kleine projecten. Onze werk- en tv kamer kan wel wat inspanning van mij gebruiken. Wat een ongeordende troep is het daar. Gisteren hadden mijn dochter en ik het er over dat er al snel een plek of kamer in huis is die als overloop voor spullen en rommel dient. Daar gaan we eens wat aan doen deze week. Maar daarvoor moet eerst dit klusje gedaan worden.

Veteranendag

IMG-20180630-WA0000

Die vader van mij is toch wel een bikkel, hoor. Vandaag klom hij in een jeep en reed mee in het defilé van de Veteranendag. Dit jaar was een kleinzoon zo aardig hem naar het  het Malieveld te brengen, vrijwilligers binnen de familie zijn ruimschoots voorhanden.  Eenmaal in Den Haag staat dan zijn inmiddels vaste chauffeur klaar, iemand van Keep Them Rolling. Een vereniging die oude legervoertuigen opknapt en rijdend houdt. Mijn vader is geen militair veteraan maar neemt deel als oud-verzetsman. Het is best vermoeiend voor hem maar met een fantastische organisatie zowel bij het thuisfront als ter plaatse, heeft hij ook vandaag weer zijn bijdrage geleverd aan het levend houden van de gedachte dat we de mensen die zich inzetten voor de vrijheid van anderen, zeer  moeten waarderen.

P1230445

Samen met mijn moeder zagen we mijn vader voorbij rollen op tv. Dus ja, we zijn weer even in NL.

Het succes van de kringloopwinkel

DSC_0003

Vanmorgen heb ik de gemiste uitzending van de gelijknamige korte tv-serie terug gekeken. Ik ben natuurlijk al een verklaard kringloopfan maar deze vpro docu voegt er zoveel aan toe. Vooral de mensen die er werken krijgen aandacht.  Een bakker die weggeconcurreerd is door grote supermarkten, een aan de alcohol verslaafde kok die zich omschoolt tot fietshersteller, een Armeense vrouw die oorspronkelijk architect was en nu meubels restaureert. De portretten van deze mensen zijn stuk voor stuk pareltjes. Het zijn maar vijf uitzendingen en mocht je vanwege kerstdiners niets hebben gezien, terugkijken kan ik absoluut aanraden.

Vanavond deel 3, npo 2 om 21.10 u

Winkelplezier

P1220522-001

Nu mijn man, die ik sinds een paar jaar de wijnboer noem maar die ook luistert als je hem Adriano noemt, nu die man dus wijnboer is, komen we in bijzondere winkels. Winkels met een hoog Malle Pietje gehalte. Weet iedereen nog wie dat was? Een vriend van Swiebertje uit de gelijknamige TV-serie. Malle Pietje struikelde en stroffelde door zijn winkel waar zijn handel nogal onsamenhangend gepresenteerd werd. In zo’n soort winkel koopt de wijnboer kurken en andere aan wijn gerelateerde dingen. De schappen zien er nog netjes uit. Maar de voorraden staan wegens ruimtegebrek ook buiten.

P1220524

P1220525

Soms blijf ik in de auto even wachten en verlustig me aan de voertuigen van de andere klanten. De service en de kennis in het bedrijf is ongekend goed. Dáár gaat alle energie in zitten bij de eigenaren. En zo hoort het.

 

Oom Dick

DSC_0005-001

Mijn vader komt uit een gezin van zeven kinderen, vijf jongens en twee meisjes. Sinds afgelopen zaterdag is hij de enig overgeblevene want zijn jongste broer Dick, overleed op 88 jarige leeftijd.  Hij was een echte levensgenieter met twinkelende ogen. Altijd amateur toneelspeler geweest en na zijn pensionering schreef hij zich in bij een castingbureau als figurant. We zagen hem geregeld voorbij komen in tv-reclames. Na het overlijden van zijn vrouw gingen vooral zijn geestelijk vermogens achteruit. Vandaag wordt in besloten kring afscheid van hem genomen. In gedachten zijn we bij zijn naaste familie en koesteren we de leuke herinneringen die we hebben aan deze markante man.

DSC_0002-001

Geen tv, een aanrader

P1210990

Vanaf vorig jaar hebben we moeilijkheden met tv kijken. Lees eventueel hier en hier wat ik er destijds over schreef. We hebben toen 14 dagen slecht beeld gehad en daarna was het weer over. Sinds twee weken zijn we opnieuw bezig een ‘mannetje’ te vinden. In Gubbio, een stad met ongeveer 40.000 zielen, is één bedrijf dat ons daarin zou kunnen helpen. Maar dat is nou juist het bedrijf van de brombeer die ook dit keer de boot behoorlijk afhoudt. Maar we downloaden de krant op het tablet en de hoogtepunten van het nieuws volgen we via internet. Hoe meer moeite we moeten doen om het nieuws te volgen, des te minder gaan we dat doen. Geen tv-beelden die alle ellende de huiskamer binnen spuwen.  De verschrikkingen in Syrië en de aanslag in Stockholm, we zijn er gedoseerd van op de hoogte. Ik mis hem steeds minder, die tv.

Onnavolgbaar

freek+de+jonge

In tijden heb ik niet zo langdurig hard gelachen als gisteravond. Met goede vrienden zaten we in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag bij een voorstelling van Freek de Jonge. Actueel, scherp, met de nodige zelfspot en hilarisch. Het programma heet Stemmin5 met de verkiezingen als thema. Zo lang deze man op de planken staat, ben ik fan van hem. Al moet ik toegeven dat ik hem de laatste jaren een beetje kwijt was. Of hij mij. Maar vandaag geniet ik nog na van zijn vakmanschap en humor. Benieuwd? Er werden tv opnamen gemaakt. Maandag 13 maart om 20.25 op NPO 2 is de registratie te zien. Wie kans ziet vanavond of morgen de voorstelling in Amsterdam te gaan zien, raad ik dat met klem aan want ‘in het echt’ komt het nog beter binnen.

(foto van het www)