Cadeau

Voor zijn verjaardag had de jeugdvriend van de wijnboer nog een cadeautje tegoed. Dat werd iets cultureels en iets smakelijks. In het voortreffelijk Italiaans restaurant il Peperoncino in Delft, deelden de vrienden na het eten hun dessert. Is dat niet zoet? Vóór die tijd bezochten we met z’n vieren de tentoonstelling van Pieter de Hooch in het Museum Prinsenhof. Deze tijdgenoot van Vermeer legde zich vooral toe op het schilderen van binnenplaatsen en doorkijkjes. Vanuit de hele wereld is er werk van hem naar Delft gebracht.

Zoals dat tegenwoordig heel vaak gaat, was ook de entourage en uitleg over zijn leven en werk mooi en beeldend gedaan. Zelfs de museumwinkel en het restaurant zijn, vanwege het groot aantal verwachte bezoekers, verplaatst. Ik vind dat een hele verbetering. We moesten ondanks onze museumkaart nog wel vijf euro bijbetalen. Maar ja, er waren dan ook kosten nog moeite gespaard.

Tentoonstelling duurt nog tot 16 februari 2020. 

Buon lavoro

DSC_0045-001

Gisteravond stond de wijnboer samen met S. in de stromende regen bij het verhuurbedrijf. Daar kregen ze instructie hoe om te gaan met alle bedieningspanelen. En zó zag ik S. vanmorgen voor ons badkamerraam verschijnen. Samen schilderen ze vandaag de travi, de houten balken aan de buitenkant van het huis die het dak dragen. Een behoorlijk klus. Niet zozeer wat betreft het aantal vierkante meters te verven oppervlak, maar meer hóe ze te bereiken. Nou zo dus.

DSC_0051

DSC_0061

DSC_0065

DSC_0068

Het resultaat laat ik eind volgende week zien. Dan hangen ook de nieuwe luiken en maak ik een overzichtsfoto. Voorlopig hebben deze twee leuke werkmannen samen in hun bakkie veel plezier, vormen een goed team en hebben er ook nog eens stralend weer bij.

Weg met de tutbloem

Het voorbereidende werk kost vaak meer tijd dan de daadwerkelijke klus. Die Blauwe Badkamer, waarover ik hier al eerder zeurde, is niet verbouwd maar door middel van kleine cosmetische aanpassingen opgeknapt. De tuttige tegelrand bovenin kreeg al een houten lijst.  De kleine tussentegels in de vloer zijn geschilderd. Er moesten meer dan tachtig tegels afgeplakt worden. En elk tegeltje is eerst grondig gereinigd, twee maal geschilderd en daarna nog van een matte laklaag voorzien. Ik heb de laatste dagen heel wat uur over die harde tegelvloer gekropen. En dan nu het eindresultaat. Tádáá.

DSC_0005.JPG

 

 

Onvolprezen hulp

DSC_0010-001

Sinds vorig jaar komt S. op zaterdagochtend de wijnboer helpen bij allerhande karweitjes. De jeugdwerkeloosheid in Italië is ongekend hoog, men spreekt van meer dan veertig procent.  S. had een advertentie gezet in het plaatselijke sufferdje. Hij wil honden uitlaten, timmeren, schilderen en tuinwerk doen. Voor ons is hij een gouden greep. De man is jong, sterk en pakt alles aan. Hier is hij bezig van oude pallets de derde en laatste compostbak in de wijngaard te maken. In augustus sluit de fabriek waar hij af en aan werkt, hij krijgt alleen kortdurende contracten. Het is de vraag of hij er na de vakantie weer wordt aangenomen.

 

Blogvriendin

dsc_0006-004

Acht jaar oud is ze pas, dit meisje. Ik probeer onze acht jaar oude en zeer beweeglijke kleindochter voor te stellen in deze kleding. Om de jurk zo gedetailleerd te kunnen schilderen heeft Albert Rotius misschien wel een paspop gebruikt en in een paar andere sessies haar hoofd en handen geschilderd. Of zouden meisjes in 1660 met gemak uren stil kunnen staan? Hoe dan ook, het schilderij was te zien in het Westfries Museum in Hoorn. Van daaruit stuurde blogvriendin Bertie mij ‘zomaar’ deze kaart. Gekleed in comfortabele broek en trui zat dit oudere meisje in 2017 daar verrast en glimlachend naar te kijken.

Bon idea

DSC_0105
In ons Italiaanse huis liggen mijn schilderspullen. Niet dat ik kan schilderen maar een middag met wat verf op een doekje kliederen is wel heel leuk om te doen. Toen internet zijn intrede deed in huize Caldese kwam er van dat soort creatieve bezigheden steeds minder. Maar bij het zien van dit schilderij van Jan Voerman krijg ik ineens de geest. De ansichtkaart van dit schilderij gaat ter inspiratie bij de spullen die we binnenkort meenemen naar Italië en ik neem me stellig voor de kwasten weer eens in de verf te dopen. Goed idee al zeg ik het zelf.

(kleur bekennen 23)