Veel doen in weinig tijd

De één naar de tandarts, de ander naar de huisarts. Samen naar mijn moeder. Bezoekje aan de pedicure, aan de garage voor een nieuwe koplamp en samen naar de supermarkt voor boodschappen. Nog snel de kringloop in maar niets kopen. De één naar de bakker en het fruithuisje en de ander in de zelfde tijd langs de kleermaker voor het inkorten van een broek. Nog geen twee dagen in Delft en al heel veel afgehandeld. Maar ook tijd om samen op een terras koffie te drinken, bij de buurman langs te gaan om onze post op te halen en te genieten van mooi Delft. Onze agenda is de komende week goed gevuld met leuke afspraken. Het weer is fantastisch en hoewel ons hart in Caldese achterbleef en het best weer wennen is op het bovenhuis, omarmen we ons Hollandse leven weer voor even.

Op weg naar Pasen

Ook hier in Italië is in de supermarkt te zien dat Pasen in aantocht is. Hele stellingen zijn gevuld met chocolade eieren. En niet van die kleintjes! De presentatie bij de Eurospin laat wat te wensen over, de eieren zijn in kartonnen kratten beschermd tegen valongelukken maar het ziet er wat opgepropt uit. De meeste vrouwen krijgen met Pasen zo’n ei dat gevuld is met kleine eitjes en meestal ook nog een verrassing in de vorm van een behendigheidspelletje of ander onnutigs.

Veel lekkerder wat ons betreft is het Paasbrood, de Colomba Pasquale. Het heeft min of meer de vorm van een duif, is cake-achtig en er wordt venkel-of anijszaad in verwerkt, plus amandelen en een héleboel suiker. Toch maar eens kijken hoe rekbaar mijn handtas is om te zien of er één mee terug kan naar NL. Deze vredesduif spreek me wel aan namelijk.

Werkse

Vanmorgen heb ik een champignonragout gemaakt en daarmee was mijn kookwerk voor de kerstdagen wel gedaan. Morgen schuiven we aan bij onze dochter en haar gezin. Op tweede kerstdag kook ik bij mijn moeder. Daar hou ik het klein maar fijn en een beetje klassiek wat gerechtjes betreft. De laatste verse boodschappen haalde ik gisteren al dus het is rustig hier in huis.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is glazenwassers20211215_104102.jpg

De bedrijvigheid speelt zich buiten af. De tuinman brandde nog wat onkruid weg, er kwamen glazenwassers langs en de mensen van Werkse leegden niet alleen de afvalbak bij ons voor de deur maar pikten ook het gazon weer leeg van troep. En dan denk ik ook aan alle pakjesbezorgers, postbodes, supermarktpersoneel, bakkers en slagers die zich een slag in de rondte werken.

De tijd dat de kerstperiode me stress opleverde toen ik nog werkte, ligt al heel lang achter me en daar prijs ik me gelukkig mee. Hulde aan al die mensen die nu moeten zorgen voor een schone omgeving en gevulde magen. En voor hen die zorgen voor de zieken en zwakkeren in onze samenleving.

Saaaaai

Van dat echte novemberweer. Grijs en kil. Een dag zonder afspraken maar genoeg te doen. We koersen af 5 december en ik heb nog een surprise te maken, het idee daarover vormt zich langzaam. Ik raak geïnspireerd door een woontijdschrift, verander het een en ander in de woonkamer maar ben er niet tevreden over en draai de heleboel weer terug. Ik maak een afspraak voor de tandarts. Van een restje broccoli maak ik soep. Het huis ruikt ernaar en dat is geen lekkere geur. Als ik de boodschappen heb afgerekend bij de supermarkt kom ik tot de ontdekking dat ik één ding vergeten ben en moet dus terug de winkel in. Er werd vorige week een pracht boeket bij ons bezorgd. Iemand in mijn omgeving blijkt gelukkig toch geen Corona te hebben, ik app een jarige vriendin en maak een afspraak met andere vrienden voor een etentje hier thuis. Zo bezien is deze dag heus zo saai nog niet.

Elke dinsdag

Terwijl de dames kijken of er nog wat van hun gading hangt op de markt, gaat het bij de heren toch vooral om het sociale element. Die staan lekker in de schaduw met elkaar de politiek te bespreken.

Ook wij doen sociaal door bij Fausto en Donatella koffie te drinken. Een deel van de markt wordt gehouden op het grote centrale parkeerterrein, een ander deel rondom dit aangrenzende plein. De wijnboer liep vervolgens om kaas te kopen naar wéér een ander deel waar sinds Covid de voedselkramen staan. Ik vermaakte me intussen bij een keukenspullenkraam waar ik een kookspatel kocht. Je kan het maar nodig hebben, nietwaar.

Met aanvullende boodschappen bij ijzerwarenwinkel en supermarkt zijn we voor een paar dagen voorzien van allerlei noodzakelijks. We springen in oude broeken en shirts en gaan weer heerlijk op het erf spelen.

Ongezellig maar wel lekker

Toen we gisteravond om kwart over negen aankwamen was het al donker op de berg. We konden wel zien dat het hier weinig heeft geregend en het besproeiingssysteem niet echt naar behoren heeft gewerkt. Volgende week komt er iemand van het tuincentrum die hier de boel ooit heeft aangelegd, het systeem nakijken en resetten. Na het tuincentrum reden we in één moeite door naar een koffiebarretje voor ons ontbijt. Heel efficiënt want tegenover de Eurospin, de supermarkt waar we voor een paar dagen insloegen. Nee, echt gezellig zit je er niet. Kijk maar, iedereen parkeert tot vlak voor de deur. Maar heerlijk én heel Italiaans. Zo pakken we de draad weer op en hebben weer vastgesteld dat we ons niet gaan vervelen de komende twee weken.

Ik heb al een boek

Bij de Plus supermarkt zijn de vaatwasmachinetabletten in de aanbieding. Op de terugweg van de zondagochtendpolderwandeling fietsten we er even langs. Op het pleintje ervoor bleek een boekenmarkt te zijn. De wijnboer dook de super in, ik deed de boekenmarkt. Niet dat ik een boek wilde kopen maar hé, door bomen beschaduwd plein, boeken, zondagochtend; het zijn ingrediënten die vakantie-achtig aandoen. Ik kocht er trouwens wél een boek met koolhydraatvrije recepten maar verder verlustigde ik me vooral aan het gebodene. Dat is beter voor de lijn van mijn boekenkast.

Dan nog even wat anders. Was het al opgevallen dat in mijn eerste twee zinnen een paar heerlijke scrabble-woorden staan? En wat vinden jullie van die boom waarop de boekenmarkt staat aangekondigd? Bovenin zit een holte en daar vlak boven een grote zwam als een soort opengeklapte deksel. Grappig toch?

Onze weekroutine

Ook hier is het mooie weer pas sinds kort teruggekeerd, we hadden echt het idee dat iedereen weer eens ouderwets naar buiten ging om gewoon voor het plezier de markt te bezoeken. Na wat rondslenteren maakten we onze opwachting bij Fausto en Donatella van de koffiebar. Het eerste kopje koffie was gratis nadat ze lange tijd vanwege Covid gesloten waren geweest. Hier in Italië lijkt het gewone leven weer op gang te komen. Het valt ons wel op dat er altijd personeel bij de ingang van de supermarkt staat die zorgt dat je je handen ontsmet. Zelfs al meegemaakt dat je temperatuur gemeten wordt bij binnenkomst. De aanbevolen afstand tussen twee personen is een meter, dus je ziet zelden mensen uitwijken bij het passeren. En ja, ook buiten is het dragen van mondkapjes verplicht, daar doen we uiteraard netjes aan mee. Met onze twee vaccinaties voelen we ons goed beschermd en leven ons Italiaanse leven weer van harte.

Wat je van ver haalt …

Waar een aantal jaren geleden een grote kringloopwinkel was, is nu een Chinese supermarkt gevestigd. Die kringloop bezocht ik regelmatig, deze supermarkt nooit. Waarom eigenlijk niet? Onbekendheid met het assortiment zal zeker een rol spelen. In het buitenland vind ik het altijd leuk om een supermarkt binnen te stappen. Ik neem me dus voor, zodra we weer wat ontspannender kunnen winkelen, hier eens uitvoerig rond te neuzen. Voorlopig hielden we het even bij een doos koekjes, omdat we bij het passeren van deze winkel ons realiseerden geen droog biscuitje meer in huis te hebben. Nou, ik kan zeggen dat de Chinese koekjes, die uit Taiwan komen en gevuld zijn met exotisch fruit, zó droog zijn dat ze aan je tanden blijven kleven en je een paar koppen thee nodig hebt om ze weg te spoelen. Inmiddels hebben we drie rollen volkoren biscuitjes in huis. Ons kan de komende week niets meer gebeuren.

Drie keer in de rij

Gelukkig staat er een pinautomaat in de Albert Heijn-vestiging waar ik vanmorgen was. Daar schoof ik aan in de rij om contant geld te halen vanwege een landelijke storing in het betalingssysteem. Ik deed mijn boodschappen en stond opnieuw in een superlange rij voor de kassa. Zelfs de pinkassa was geopend, daar ik kreeg ik de bon mee waarmee ik bij de servicebalie kon betalen. De derde wachtrij. Winkelbedienden in fel gekleurde hesjes legden vanachter hun mondkapjes aan het winkelend publiek uit wat er aan de hand was. Tegelijkertijd probeerden ze de onderlinge afstanden te garanderen en ook de in-en uitgang vrij te houden van de wachtrijen. Als de dagelijkse routine zo verstoord wordt, ontstaat er tot mijn vreugde, een vrolijk saamhorigheidsgevoel. Praatjes, grapjes en begrip voor de situatie voerden de boventoon. Het was gewoon gezellig in de super.