De laatste versierselen

Een kleine kerstboom, hier en daar een kerstengel en een extra kaarsje, dat was het wel dit jaar. Als je tijdens de kerstdagen een huis vol met gasten krijgt ga je toch wat uitbundiger te werk dan wanneer je samen blijft. Althans zo verging het mij. Vanmorgen ruimde ik de spullen weer op want ik hoef van mezelf niet te wachten tot het Driekoningen is. In mijn jeugd was dat wél het geval. Bovendien werd er een ongekookte bruine boon meegebakken in een taart of verstopt in een toetje. Wie de boon trof, moest trakteren. Dan ging je rond met een door je moeder aangereikt schaaltje toffees, daarna tandenpoetsen en naar bed. Volgens de overlevering zorgde mijn oma er altijd voor dat opa de boon vond en kwam hij er niet vanaf met snoep uit eigen trommel. Ach ja, toch wel jammer dat dit soort tradities niet meer in stand gehouden worden. Of zijn er nog mensen die over twee dagen op de een of andere manier er nog iets aan doen? Dan heb ik het niet over de Italianen, want dat is een heel ander verhaal.

Acht

Het laatste septembermeisje viert vandaag haar verjaardag. Ze scheelt twee jaar met haar oudere zus maar draagt dezelfde kledingmaat, groot voor haar leeftijd dus. Ze leeft wat meer in uitersten, zowel wat lachen als huilen betreft. Avontuurlijk en ondernemend. Een feestbeest ook en tegelijk een zorgzame poppenmoeder. We bellen haar pas vanmiddag rond vijf uur, want het is een normale schooldag. Maar ik kan me nu al verheugen op de verhalen die ze te vertellen heeft. Over minder dan een maand vieren deze opa en oma alle verjaardagen van de kleinkinderen gezamenlijk en krijgen ze ook hun cadeautje van ons. Ook al iets om naar uit te kijken. Voor de kinderen maar zeker ook voor ons.

Kleinkinderlustrumdag

Er waren nog meer verjaardagen in te halen. Vier kleinkinderen in een traditioneel dagje uit. Het werd Futureland op de Maasvlakte. Veel indrukwekkende informatie, veel interactieve opdrachten, een boottocht met uitleg en een versnapering met de verjaardagscadeautjes toe. We probeerden voor de vijfde keer een activiteit te vinden die voor iedereen de moeite waard is. Dat lijkt weer helemaal gelukt. Ook voor de opa en oma was het weer genieten.

Foto’s van alle imposante havenactiviteiten komen nog een volgende keer aan bod.

Onverzadigbaar

We kochten zaterdag een paar geschenken voor onze Italiaanse buren en vrienden. In de museumwinkel van de Nieuwe Kerk lag deze presse papier. Die kon ik niet weerstaan. Ik moet nog even kijken hoe te bevestigen in mijn mini galerie. Maar nu hou ik echt op hoor, riep ik vervolgens. Het mag niet gierend uit de hand lopen met dat Meisje. Toen ging de opa in dit huishouden woensdag met de twee oudste kleinkinderen naar het Mauritshuis in Den Haag. En ja, daar hangt de enige echte en er staat een heerlijk meisje bij.

In de museumwinkel tenslotte werd dit kussen nog even op de foto gezet. En nee, die wil ik niet hebben. Echt niet. Als foto is ie leuk genoeg.

De verjaardag

dsc_0041

De wijnboer had het nog tegoed, het vieren van zijn verjaardag met kinderen en kleinkinderen. Hier wacht hij de familie op bij het Museum van Communicatie , het vroegere Postmuseum in Den Haag. Als Haagse scholier zag ik er hoe telefoonverbindingen tot stand kwamen en hoe een postsorteermachine werkte. Maar dat is echt een verhaal in de serie oma-vertelt. Communicatie in de breedste zin leverde bijvoorbeeld vandaag de komst van een YouTube-ster op, een zekere Don de Jong, die alles over zijn vlogs vertelde. Met daarna een meet & greet waar vooral de kleindochters belangstelling voor hadden. Persoonlijk keek ik liever naar hun aandachtige koppies toen ze al chillend YouTubefilms bekeken op het plafond.

dsc_0065

dsc_0066

dsc_0067

dsc_0074

Natuurlijk dwaalden we nog gezamenlijk dit interactieve museum door en ik zag kans een groepsfoto te maken. Heb ik voorlopig weer een actuele screensaver. 

dsc_0046

Thuis en jarig

DSC_0001-001

De opa en kleinzoon kwamen met de nachtbus terug. Die reis verliep zó voorspoedig dat ik in het holst van de nacht, rond half vijf, het sein kreeg dat ze al bij Rotterdam reden. Rond zes uur werd de jarige opa door onze zoon voor de deur afgezet. Waarna ik hem van harte feliciteerde en we allebei nog tot half elf sliepen. Bij een kop koffie was het tijd voor het cadeau en de verjaardagspost.

DSC_0003-001

Vanavond komen vrienden eten, de rest van de dag besteed ik dus aan de voorbereiding van een etentje. In de tussentijd luister ik naar zijn enthousiaste verhalen over de trip. En naar de top 2000.

DSC_0012

Meisjes in de tuin

P1240081

P1240079

P1240080

P1240082

 

Ze zijn inmiddels op een leeftijd aangekomen dat ze gaan poseren als ze mij met mijn camera in de weer zien. Maar gistermiddag kon ik, toen ze buiten gingen spelen, toch even het spontane overleg op de foto zetten. Isabel neemt als oudste de leiding en ontgrendelt de tuindeur. Juliet staat quasi nonchalant de verrichtingen af te wachten. Langbenige meisjes met van die buitenspeelknietjes. Meisjes die héél verrast waren toen niet alleen ik maar ook opa op het schoolplein stond. Na het steppen was het tijd voor een spelletje Kinder Monopoly. De dollars vlogen over tafel en deze oma was als eerste failliet. Jullie hadden die koppies moeten zien.

Kleinkinderdag

P1230843

Al voor de vierde keer vieren deze opa en oma de verjaardagen van de kleinkinderen in één gezellige dag met elkaar. We beginnen met taart en limonade en eindigen met voor ieder een lang-zal-ie-leven en een cadeau. Tussentijds zijn er activiteiten. Vandaag pannenkoeken als lunch, met de tuktuk naar de Porceleyne Fles en we eindigden met lasagna van oma en schep-je eigen-toetje. P1230871

Na een film in de tijdmachine waarin de geschiedenis heel aanschouwelijk wordt verhaald, deden de meisjes een speurtocht. Heel serieus werd er gezocht en afgetekend.

P1230872

Kleinzoon was vooral heel geinteresseerd in het productieproces . P1230873

Om zeven uur weren ze weer opgehaald door hun ouders tegen wie ze enthousiaste verhalen vertelden. ‘We bleven gewoon in Delft en toch was het heel leuk’, riep er één. Opa en oma leunen tevreden achterover.

Gemis

DSC_0071

Een collega met wie ik in de loop der jaren bevriend raakte, verloor vorige week haar man. Ze waren pas zeven jaar bij elkaar en vormden een gelukkig stel. Reizen was hun passie, zo hadden ze elkaar ook leren kennen, tijdens een tocht op de Nijl. Hij was een man met een vrolijke en positieve uitstraling. Zo één bij wie je je ogenblikkelijk op je gemak voelt. Zou binnenkort voor het eerst opa worden. Pas 66 jaar en in korte tijd geveld door ziekte. Vorig jaar rond deze tijd deden ze onze berg in Italië aan, op een rondreis door Europa. Nu rest ons slechts de herinnering aan hem en denk ik bij zijn afscheid aan de grote leegte die hij achterlaat bij zijn geliefden.

Tienerjaren

DSC_0001

Het is dat ik niet zo’n riante zolderkamer had, anders had het zo maar een jeugdfoto van me kunnen zijn. Helemaal idolaat was ik van de Beatles en mijn kamertje, dat ik deelde met een zusje, hing dan ook vol met posters. De foto komt uit dit boek.

DSC_0008

Ik was tussen de tien en twintig in de jaren zestig. Die begonnen voor mij dus ongeveer zo. Zelfs de rolschaatsen deelde ik met mijn zus.DSC_0006

 

En eindigen twistend. Wat kon ik dat goed. Op verzoek van mijn opa en oma gaf ik een korte demonstratie. Zij wilden die moderniteit wel eens met eigen ogen zien.  Raar vonden ze het wel maar gunden ons die lol. Dat was tamelijk vooruitstrevend van ze.

DSC_0004