Buurman met een bootje

P1230584

Zodra we weer op onze andere woonplek zijn, kijken we met hernieuwde belangstelling naar alles om ons heen. Deze buurman legt zijn bootje aan.

P1230589

Natuurlijk varen er luxere broeders voorbij. Maar zijn plezier lijkt er niet minder om en waarom zou ie ook?

P1230592

Motor ligt al op het gras. Ja, dat gele is gras. Wij zijn de enigen die daar nog van op kijken. Nederland lijkt wel een savanne, vinden we.

P1230593

Terwijl de man met de buitenboordmotor in zijn armen staat, passeert een bekende van hem. Dus even een praatje maken. Alles in een kalm tempo. Zomer in Nederland. Geweldig.

 

 

Advertenties

Onze wildernis

DSC_0018-001

En ik maar denken dat ik bij gebrek aan blogstof nog eens over elke graspriet op ons terrein zou gaan schrijven. Trouwens, weinig sprieten. De klaver heeft de leiding volledig overgenomen. De vraag of dat erg is, beantwoord ik al jaren met ‘neen’.  Uitroeien is onbegonnen werk en van een afstand ziet het er mooi groen uit. Iets soortgelijks gebeurt er hier.

DSC_0020

Een bloemenwei. Die wordt dus wel met uitroeien bedreigd. Hier wil ik zo graag een echte pluktuin. En het is nu zaaitijd. Dus weg met de paardenbloem en ander gespuis. Dit spul wil helemaal niet op een vaas en ik wil ze niet in huis.  Aan de slag.

Aaibaar

DSC_0014

Door de enorme regenval schieten ze uit de grond. Of beter gezegd uit de houten palen die bij ons dienst doen als afrastering. Geen idee welke zwammen dit zijn, aaibaar zijn ze wel. Ach ja…de herfst. Ik hou hem graag nog even op afstand. Toen ik wat afgevallen blad wilde weggooien in een gereedstaande tuinmand, zag ik nét iets te laat, dat er ongeveer tien centimeter water in stond. Regenwater. Zo is het wel weer even genoeg, heb ik tegen de wolken gezegd.

DSC_0027

DSC_0006-001

En verhip, ja. De zon schijnt alweer in het water. En op het opnieuw groen geworden grasveld. En op onze blote armen en benen.

Bedrijvigheid

IMG_20170630_094136~2

Aan de bomen en het plantsoen voor ons huis is goed te zien dat er een droge en warme periode is geweest. Het gras en de boom vertonen geeltinten. Ik zag, terwijl ik aan mijn ochtendkoffie zat, al een gemotoriseerde maaier langs komen. Even later een werkboot met fietswrakken. In Caldese regent het nu hoorde ik van de wijnboer die achter bleef. Dat is heerlijk voor de tuin, de wijngaard en het gras. Zo blijkt maar weer dat het gras elders altijd groener is.

IMG_20170630_085649~2

In volle glorie

DSC_0026

Het kan nog nét. De gouden regen is op z’n mooist maar de harde wind doet hem al veel van zijn glans verliezen. Al die gevallen bloemslingers harken we uiteindelijk weg vóór er zaden zijn die het de moeite waard vinden om in het gras te ontkiemen. Het is wel sneu als je zo in de bloei van je bloemrijk leven willoos wegwaait en neergekwakt wordt.

DSC_0001-002

Maar we kunnen natuurlijk ook zeggen; kijk eens wat een fraai bloemtapijt voor ons is uitgerold.

DSC_0015-001

 

Wijn uit eigen gaard

DSC_0031-001DSC_0024

De voorbereidingen voor de wijnoogst 2016 zijn in gang. Dat wil zeggen dat er veel inspectierondes worden gedaan in de wijngaard. En dat er voortdurend in vakboeken wordt gelezen. Want o, o, wat wil de wijnboer graag een grotere productie dan die van vorig jaar. Wat hier in het gras staat is het wel zo’n beetje. Afgelopen week is er geklaard en gebotteld en natuurlijk voorzichtig geproefd. Het resultaat is nog niet denderend maar al doende leert men. En als het weer zo stabiel blijft als het nu is, belooft dat veel goeds voor de oogst van 2016. Maar ssst.. laten we de huid niet verkopen vóór de beer geschoten is.

Praten met planten

DSC_0014

‘Wat hebben jullie er weer een zooitje van gemaakt’, zei ik tegen de maagdenpalm en het gras. ‘Hup, terug naar je eigen domein en niet meer door elkaar heen groeien hoor.’ Het lijkt soms wel een soort oerwoud waar de sterksten het voor het zeggen hebben. Nou mooi niet in my back yard dus. ‘Kom jij maar hier hoor’ fluister ik naar de roos die verdrukt wordt door een uitloper.  Tegen de bijen, hommels en wespen die de lavendel bezoeken, ben ik uiterst vriendelijk. ‘Doe maar lekker je goede werk. Van mij hebben jullie niets te vrezen, ik blijf voorlopig even uit de buurt.’