Formule

DSC_0024

DSC_0032

DSC_0054

Eenvoudige formule voor huisvrouwengeluk:

pond aardbeien uit eigen moestuin

X

een strakblauwe lucht

+

de was aan de lijn

Advertenties

Elk jaar weer het zelfde liedje

DSC_0013

Zoals alle jaren laat ik de bloeiende ginestra zien. Het ruikt bedwelmend en de hele pizzahoek ziet geel. Brem heeft de neiging aan de onderkant kaal te worden en door te schieten. We  snoeien struiken die in het zicht staan met een zekere regelmaat. Dat betekent dat sommige de bloei een jaar overslaan maar dat valt nauwelijks op.

DSC_0014

DSC_0015

Geel is dus de overheersende kleur hier in op het Caldeser erf. En groen, ja.  Voor een andere kleur moet je diep bukken. De eerste oogst van dit seizoen. De wijnboer bukte en plukte. Ik maak een diepe buiging voor deze heerlijkheden.

DSC_0049

 

Doseren

DSC_0031

Verhuizers. Grondwerkers. Het zijn mensen met zware beroepen. Opvallend is het gestage enigszins trage tempo waarin ze werken. Het ziet er niet al te flitsend uit maar des te langer houden ze het vol. En effectief is het ook. Tuinwerkers. Vooral die twee in Caldese. Zij blijven voortdurend een iets te hoog tempo aanhouden waardoor ze na een ochtend arbeid neerploffen en niet meer op willen staan. Een hele kunst, dat doseren. Maar goed. Zestig overgehouden aardbeiplantjes zijn uitgezet. De spontane paardenbloemenwei is zo goed als leeg. De olijfbomen zijn gesnoeid. Extra bonus: vlinders die rustig voor me poseren aan het eind van een effectieve werkweek. Lief van ze. Want geduld om met statief en andere lens in de weer te gaan, ontbreekt me momenteel. Er wacht nog een uurtje werk.

DSC_0021-002

 

DSC_0016-002

 

Karrenvrachten

DSC_0003-001

Verrassing. Terwijl we aardbeien afleggen, ontdekt de wijnboer ineens nog wat leuks.  Verder is het vooral vandaag een kwestie van meters maken. Dat houdt in dat we op het erf bezig zijn. De moestuin, of wat daar toch al niet van over was, ruimen en afdekken met karton. Bramen elimineren. Onkruid weghalen. Nou ja, zo kan ik nog wel even doorgaan. Het weer is uitermate geschikt voor tuinwerk; kalm najaarsweer met zon. En kijk, er hangt ook al weer een nieuwe oogst te wachten.

DSC_0007-001

Wat er met die ene aardbei is gebeurd? Samen eerlijk gedeeld natuurlijk.

Verwerken

DSC_0042

Zolang het dit soort hoeveelheden zijn en we bovendien gasten hebben, krijgen we de oogst van een dag wel weg. De verplaatsing van de aardbeienbedden naar een ander deel van de moestuin is een goede zet geweest want nog nooit eerder hadden we dit soort dagelijkse aantallen.  Bij grote overschotten ga ik ze invriezen en per kilo tot jam verwerken. Maar voorlopig redden we het nog met direct opmaken. In de dagelijkse yoghurt of op deze manier.

DSC_0068

Het recept van de taart ónder de aardbeien staat vermeld onder de button Recepten bovenin het blog en heet Pan di Spagna.

Bontá Italiane

DSC_0028

Als we bij een glascontainer deze grote wijnflessen zien staan, komt de malle Pietje in mij naar boven.  Tussen de nieuwe aanplant van de vlinderstruiken spoot ik ze schoon. Planten meteen bewaterd en mijn voeten ook.

DSC_0030kt

Als we bij de supermarkt voor twee euro twee kilo aardbeien kunnen kopen, dansen mijn smaakpapillen al nog vóór ik de zomerkoninkjes geproefd heb.DSC_0005-002

Als het dan eerste Paasdag is en onze totale versiering niet meer voorstelt dan dit, kan ik niet anders dan iedereen fijne dagen toewensen.

Wandelaars

DSC_0048
De ene keer zijn het aardbeien, een andere keer frambozen maar elke ochtend zit er vers fruit in mijn ontbijtyoghurt. Hoewel de moestuin, zoals ik al eerder schreef, op zijn einde loopt, valt er nog steeds te oogsten. Maar goed, een mens kan niet alleen op yoghurt leven en dus deden we vanmiddag boodschappen. Niet heel ver van ons huis kwamen we twee wandelende heren met een hondje tegen, die ons staande hielden. ‘Waren wij niet die Hollanders bij wie ze twee jaar geleden koffie hadden gedronken?’ De één is getogen hier in de buurt maar emigreerde naar Frankrijk, de ander was een Franse vriend van de eerder genoemde. En inderdaad, twee jaar geleden wandelden ze ineens over ons erf, op zoek naar een bar. We hebben destijds een genoeglijk gesprek met elkaar gevoerd en koffie gedronken. Nu spraken we af dat we als ze weer eens in de buurt aan de wandel gaan, wij ogenblikkelijk onze bar voor hen zullen openen. Zwaaiend namen we weer afscheid van elkaar. Zomaar een aardig contact over en weer. Dat maakt het leven leuk.