De Delftse bollen

Had ik het gisteren nog over 150.000 perenbomen, vandaag praat ik jullie bij over 10.000 tulpenbollen. In november werden ze in de grond gestopt rondom de grootste Delfts Blauwe Tulpenvaas. Telkens als we over de grote weg richting Rotterdam reden, keek ik even of er al kleur te zien was. Die vaas staat namelijk pal langs de A13 en rijdend in de auto zag ik wel een vleugje rood dat om nadere inspectie vroeg.

Deze Koningsdag was een uitgelezen moment om op zoek te gaan naar een activiteit waar niet een hoop volk bijeen kwam. Dus wandelden we vanmorgen in Land Art Delft om van dichtbij deze feestelijke combinatie te bekijken. Eigenlijk hoort vandaag alles oranje te kleuren maar ik doe het gewoon met rood-wit-blauw.

Koningsspelen

Heel af en toe wordt er een oppas-beroep op ons gedaan. We stonden vanmiddag in de zon op twee schoolgaande kleindochters te wachten, die zojuist de Koningsspelen hadden afgerond. Het schoolplein was versierd, de meisjes hadden hun skeelers mee naar school mogen nemen en een oranje kroon verhoogde de feestvreugde. De oudste moest naar de orthodontist. Afgezien van het er naar toe brengen, kon ze dat zelfstandig afhandelen. Een (groot)ouder mág niet eens mee naar binnen. De jongste kon een uurtje later afgeleverd worden bij een vriendin, waarna ze vervolgens samen naar hun zangkoor gingen. Het zingen gebeurt in de buitenlucht, op afstand van elkaar. Coronamaatregelen blijken in deze situaties bijna moeiteloos geïntegreerd in hun dagelijks bestaan. Al lijkt het me heerlijk weer terug te keren naar een samenleving zonder extra maatregelen. En met een kusje en een knuffel met onze geliefden.

Woningsdag

De kreet Woningsdag mag dan misschien een beetje flauw verzonnen zijn, het drukt wel goed uit dat we thuis moeten blijven. Dus gooiden we om kwart voor tien de ramen open om naar het klokgebeier te luisteren en daarna op tv het Wilhelmus uitgevoerd te zien door het Concertgebouw Orkest. Die paukenist in de lege zaal maakte nog de meeste indruk op me. In de Delftse Doosch zat afgelopen vrijdag een rood-wit-blauwe slinger, een oranje breekbrood en een doe-het-zelf cup-cake pakket. Twee van de cakejes gingen naar mijn moeder die het vanmorgen samen met haar verzorgster bij de koffie opat. De kruidenboter, harde worst, nootjes en saucijzenbroodjes die uit de doosch te voorschijn kwamen, vormen samen met een zelfgemaakte groentesoep, ons koningsmaal vanavond. Niet erg alledaags, maar dát mag eens per jaar.

Koningsdag in Caldese

Gisteren gearriveerd en vandaag meteen in extra feeststemming; onze dochter Fleur met Tommy, Isabel en Juliët. We trokken zoveel mogelijk oranje of rood-wit-blauwe kledingsstukken uit kast en koffer. Met de meisjes hadden we gisteren al een lijst opgesteld van buitenspelletjes die we vandaag kunnen gaan doen. De groepsportretten bij de vlag en de wimpel vormden de start van onze eigen Koningsdag.

Uitzicht

DSC_0058

Schreef ik het onlangs niet? Dat ik tijdens één middag in Perugia foto’s maakte voor wel vier blogs? Nou dit is zelfs de vijfde in de reeks. De hooggelegen stad biedt prachtige vergezichten.

DSC_0057

Ik keek naar de mensen op dit terras die op hun beurt weer van het uitzicht genoten.

DSC_0059

Ik zag prachtige daken van de ogenschijnlijk schots en scheefstaande huizen

DSC_0053.JPG

en in de verte zag ik Assisi liggen.

DSC_0065

Het was een van de eerste vriendelijke lentedagen waarop iedereen zo zichtbaar genoot van het buiten zijn. Nu, twee weken later, is de luxe van het voorjaar al bijna weer  gewoon geworden. Ik hoop dat deze koningsdag de temperatuur ook een beetje meewerkt voor alle buitenactiviteiten die in NL gaan plaatsvinden.

Konings-pranzo

DSC_0010

Met vrienden die een rondreis maken door Italië hadden we vandaag een afspraak. Gewoon een pranzo bij ons thuis. Daar hang je de vlag voor uit. Zeker als het ook nog eens Koningsdag blijkt te zijn.

DSC_0013

Met de open haard aan en de nieuwe verwarmingsketel op standje honderd krijg je het heus wel behaaglijk binnen. Ik had het vaste plan om ons nagerecht van ijs, geserveerd in de helft van een sinaasappel, op de foto te zetten. Maar vanwege de gezelligheid vergat ik dat.  Ach Corrie en Ronald op mijn blog, is ook eigenlijk veel leuker.

DSC_0015

DSC_0019

Vorig jaar reden ze van Amsterdam naar Peking. Het was dus voor hen een makkie ons huis op de berg te vinden. Daar kunnen de pakketbezorgers in Italië nog wat van leren.

DSC_0021

 

 

Koninklijk ijs

IMG_20160403_125857

De eerste echte Koningsdag werd door Wil en Max gevierd in 2014 met een bezoek aan De Rijp en Amstelveen. En laten wij nou recent door dat mooie plaatsje De Rijp hebben gefietst. Ik denk dat deze rood-wit-blauwe bankjes met oranje leuning alles te maken hebben met het hoge bezoek van twee jaar geleden. Dus zette ik ze drie weken geleden al op de foto om ze vandaag heel toepasselijk te kunnen laten zien. Of het ook ijsjesweer is in Nederland, kan ik niet helemaal inschatten. IJzig koud hoort geloof ik ook tot de mogelijkheden. Sterkte dus voor wie op een kleedje op de grond aan de vrijmarkt meedoet.

Koningsdag in Italië

DSC_0044
Dat iedereen in Nederland mag zijn wie hij is en mag geloven wat hij wil, vind ik wel het beste dat ik heb meegekregen vandaag. Dat de koning en zijn gevolg daar hun handtekening onder zetten op een dag als vandaag is mooi. We hadden alle tijd om de reportage van Koningsdag te bekijken want het is hier regenachtig. Alle tijd ook om met twee kussentjes en een blauwe trui net zo lang te schuiven tot ik een toepasselijk arrangement had geknutseld. Alle tijd bovendien om nu eindelijk de overloop hier en daar bij te tippen na de schade en ravage van de uilen. Dat laatste moet ik nog waarmaken en ik ga dan ook maar snel aan de slag.

Koninginnedag

IMG_20140430_112124Op mijn rondje door Delft zie ik overal op de stoepen nog de met krijt afgebakende plekken getekend. Kinderen hebben hun namen gekalkt voorzien van het woord bezet. Het moet druk geweest zijn op het Doelenplein. Vandaag is het voor het eerst in 64 jaar geen Koninginnedag. Zo gek is het dus niet dat het woord Koningsdag nog zo onwennig is en ik me nog regelmatig vergis. Daarin ben ook niet de enige.