Winkelen in je eigen kast

P1230989

Het punt dat ik gisteren met mijn blog wilde maken, is dat ik niet opruim om plaats te maken voor nieuwe spullen. Nee zeg, wat een overvloed kom ik tegen in onze kasten. En ik weet zeker dat veel mensen hetzelfde ervaren. Dus jengel ik nog een dag door over hergebruik. De kleren die wij kopen zijn redelijk tijdloos en van goede kwaliteit. Als iets versleten is, gaat het weg. Maar de rest? Die gooide ik op bed en zocht het uit.

P1230996

Een vestachtig jasje gaat naar de stomerij, bij een ander zette ik de knopen wat steviger aan. Bodywarmer en vliesjack uit de tijd dat ik nog tenniste, gaan als werkkleren mee naar Caldese. De rest hing ik als in een winkelrek netjes terug. Alleen het platgoed zoals truien en rokjes, moet nog. Maar dat doe ik wel zonder jullie hulp. Ik ben al blij als ik navolging krijg.

P1240002

Advertenties

Opruimen en hergebruiken

P1230982

Kom, laat ik onze kledingkast eens opruimen en spullen wegdoen. Ik haalde alles er uit, keek het na, deed drie dingen in de was en hing de rest terug. Ik ga gewoon alles hergebruiken. Het rechter jurkje is een LBD, little black dress. Ik heb het meer dan dertig jaar. Natuurlijk koop ik vrijwel elk seizoen iets nieuws maar nodig is het niet.

P1230985

Mijn schoenen worden steeds comfortabeler. Pumps en laarsjes met hakken draag ik alleen nog bij ‘zitgelegenheden’. Ik doe één paar weg en koop geen nieuwe schoenen dit seizoen.

P1230986

Als koukleum ben ik dol op vesten. Het zwarte gaat naar de kledingcontainer. Ik denk dat ik een nieuw vest ga kopen, groen. Kast gezogen en gesopt, alles terug gehangen. Klaar met het lange hanggoed.

Wabi sabi

P1220362

DSC_0072

De schoonheid van het imperfecte. Zoveel mooier dan glimmend en gepoetst. Ik denk dat ik daarom ook zoveel van Italië hou. Hier laat men rustig wat roesten en afbrokkelen. Of zou het geldgebrek zijn? Vreemd, nu ik er over nadenk. Want ik hou wel van mooi gedekte tafels, serviesgoed zonder barsten, schone kleding en een opgeruimd huis. Maar ik geef daarentegen weer niets om dure sieraden, mooie auto’s en nagels die uit een studio komen. Wat een ongerijmdheden. Verweerde spiegels, karakteristieke koppen, een stapel boeken op de grond. Allemaal ja. Meubelshowrooms, kunstbloemen en botoxgezichten, nee dus.  Ik ga toch voor het imperfecte, het wabi sabi.

Bloesjes

20170711_121817_HDR-001

Het blijft een attractie voor veel mensen; de markt van Gubbio. Vooral vrouwen vinden het leuk om langs alle kleding-en schoenenkramen te lopen. Zelf heb ik zo mijn favorieten en bij mijn Marokkaans-Italiaanse vriendin slaagde ik vandaag voor twee linnen bloesjes waar ik al een tijd naar op zoek was. Mijn schoonzusje ging met tassen vol naar huis en de wijnboer en zijn broer kochten elk een sportief vest. Omdat mijn loopvermogen, of beter gezegd mijn slentervermogen, niet al te groot is, zeeg ik neer op een schaduwrijke plek.  Omringd door aankopen. Ik hoef niet zo nodig op de foto maar het was vast een herkenbaar beeld voor velen geweest.

DSC_0041

Verzoek

P1190958Het is wel erg triviaal om mijzelf in m’n nieuwe jas op het blog te zetten. Maar ja, ik ben er zelf over begonnen en kreeg van diverse kanten het verzoek om dan maar eens te laten zien waarmee ik zo blij ben. Schrikken hè? Niet erg ingetogen. Maar hoe grijzer mijn haren worden, des te meer verlang ik naar kleding die me niet te muizig maken. Zien jullie het voor je hoe ik vanmorgen zo mannequin-achtig maar ook schichtig in de gang ging staan poseren? In de hoop geen buren te treffen. En nu op het wereld wijde web sta. Brrr…ik ga hier absoluut geen gewoonte van maken.