Zijn ze nou helemaal gek geworden

Onlangs parkeerde ik bij een winkelcentrum in Voorburg voor een snelle boodschap. Het is er gratis parkeren en het was niet druk dus ik had een plek voor het uitkiezen. Toen ik na een kwartiertje terugkwam, zat er een bon onder de ruitenwisser. Het bleek dat ik vergeten was mijn parkeerschijf achter de voorruit te leggen. Stom. Geen moment aan gedacht. En wat denken jullie dat de schade was? € 104! Daar ben ik dus goed ziek van. Wat een bizar hoog bedrag. Te hard rijden, op de stoep parkeren, anderen belemmeren en in gevaar brengen; daar hoor je voor bekeurd te worden. Hier had ik de helft van het bedrag redelijk gevonden. Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan maar dat helpt niet. Deze fout zal ik niet gauw meer maken. Snel betaald dus maar. En ook weer snel vergeten. Misschien lukt dat beter nu ik het van me afgeschreven heb.

Groene longen

P1220216

In 2002 kwamen we in Delft wonen. Aan de rand van het centrum. We verruilen ons heerlijke Voorburgse huis voor een zolderwoning in een monument. We hebben daar tot op de dag van vandaag geen seconde spijt van. Op nog geen vijfentwintig meter van de voordeur fiets ik door een soort boslaantje. Nog eens vijftig meter verder zie ik dit.

P1220217

Mijn doel was even naar Museum Prinsenhof te fietsen voor de tentoonstelling Verboden Porselein. Het kon me niet erg boeien en na tien minuten stond ik weer buiten. Met dank aan de museumkaart. Mijn ongeduld had vast te maken met het mooie weer.  Het was veel prettiger om samen met Willem van Oranje te kijken hoe toeristen elkaar op de foto zetten.

P1220223

P1220229

Weervrouwen

P1200706

Bij mooi weer zou mijn Voorburgse zus op de fiets naar Delft komen, waarna we samen fietsend naar de lepelaarskolonie in De Balij  zouden gaan. Maar plan twee, het regenplan, moest worden uitgevoerd en per auto vertrokken we naar het Fotomuseum in Den Haag. Een tentoonstelling van Robin de Puy met mooie onbarmhartig scherpe zwart-wit portretten. In een klein half uur  waren we er doorheen. Buiten zagen we de zon uitbundig schijnen. Dus improviseerden we de tweede helft van de dag op deze manier. Want flexibel zijn we.

P1200709

P1200710

Tussen de buien door

P1200696-001

Gisteravond zaten we spontaan bij een zus aan de maaltijd in Voorburg. Vanmiddag at ik een een broodje bij een oud-collega in Zoetermeer. Daar was ik overrompeld door hun mooie stadstuin aan het water. Achter de groenstrook aan de overkant van de sloot, is de Randstadrail. Daar zie je dus niets van en horen doe je het ook nauwelijks. Morgenmiddag gaan we aan de thee bij een nicht in Nieuwerkerk aan de IJssel en donderdag komt een vriendin hier in Delft op de koffie. Tussendoor maak ik, onder het motto van elke dag een kastje, de keuken schoon. Zo kom ik een regenachtig weekje wel heel aangenaam en nuttig door.

Routine en traditie

P1200095-001We hechten aan routinezaken. Zo is de vaste zondagochtendwandeling altijd een genoegen. Helemaal als twee oud-medewandelaars ineens opduiken. We hechten ook aan tradities. Al ontelbare keren liepen we op 24 december door het met kaarslicht versierde centrum van Voorburg. Toch lijkt daar voor ons een beetje de klad in te komen. We komen geen bekenden meer tegen, wat altijd een deel van de pret was. Bovendien doen lang niet alle winkels en woonhuizen nog mee. Gisteravond woonden we voor het eerst een kerstconcert bij van de Westlandse Koor Vereniging Musica dat gehouden werd in de Bartholomeuskerk in Poeldijk. We waren onder de indruk van het gebodene en denken er hard over om de lichtjesavond in het vervolg te verruilen door het bezoeken van dit concert. Tradities wijzigen moet ook kunnen.
Wil je nog meer over tradities lezen, klik dan even door naar Cisca, die hier haar eigen button heeft.

Voorburgse Herenstraat

P1200062Wat heeft NL toch veel mooie monumentale panden en hoe vaak ben ik niet langs Huize Swaensteyn gelopen zonder me dit te realiseren. Toen we nog in Voorburg woonden, kwam ik elke week wel in de Herenstraat. Dan neem je de omgeving toch wat minder in je op. Nu kom ik er misschien nog één of twee keer per jaar. En dan kijk je toch weer anders, hè. Een jarige zwager nodigde de familie voor de lunch uit in een aangenaam en goed toegankelijk restaurantje. Na afloop kon ik mooi nog even dit bijna vierhonderd jaar oude huis op de foto vastleggen.

Haagse historie

P1190991We zouden iets cultureels gaan doen maar hadden geen echt uitgewerkte plannen. Dus gingen vriendin A. en ik om te beginnen met de bus van Voorburg naar de Haagse binnenstad. Bij het overstappen op het Centraal Station bekeken we meteen het vernieuwde winkelcentrum Babylon. Lunchen deden we bij de Bijenkorf en we snuffelden uiteraard even door dit fraaie warenhuis, waar ik gouden piet zag zweven. Zo van onderaf lijkt het meer een vleermuis. Maar kniesoor. Aansluitend het nieuwe stuk van de Passage doorgelopen en toen we het voormalige gebouw van de Bonneterie zagen, besloten we ook daar naar binnen te gaan. Eens kijken hoe winkelketen H&M zich voegt in dat mooie pand. En zo kon het dus gebeuren dat er van hoogstaand cultureel gedoe weinig kwam. Maar ik laat hier wel twee geslaagde voorbeelden zien van een atrium in een winkelpand uit het begin van de vorige eeuw. Dat geeft aan ons winkelen toch nog aardig wat cachet. P1190992