Gubbio swingt óók

Als op je entreebewijs staat dat het concert begint om kwart over negen, is dat slechts een indicatie. Wij, stipte Nederlanders, verbazen ons er nog steeds over dat om kwart voor tien het optreden pas begint. Vóór die tijd wordt er ontspannen naar bekenden gezwaaid, babbeltjes gemaakt en rennen de kinderen de stenen trappen op en neer.

De ambassadeur van Zuid Afrika in Rome, de burgemeester van Gubbio, de gitarist van Pink Floyd en Roxy Music, ze maakten gisteravond in dit prachtige Teatro Romano in Gubbio hun opwachting en wij waren erbij. Een filmpje met de muziek en uitleg in het Engels plaats ik op FB.

Dan kan ik hier nog mooi even kwijt dat het fantastisch was om onder de heldere sterrenhemel in deze historische omgeving mee te mogen swingen. Want dat deden we hoor, met zijn allen aan het eind van het concert, vlak voor het podium. Indrukwekkende belevenis vanwege de krachtige inhoud.

Balen en Mijten

Gubbio

Het zijn niet alleen de zonnebloemen die op dit moment beeldbepalend zijn voor het landschap. Goudgele akkers die net gemaaid zijn en enorme strobalen die her en der wachten op transport, zorgen voor het ultieme zomeruiterlijk van onze omgeving. Het is een komen en gaan van landbouwvoertuigen. Ik associeer tractorgeluiden dan ook altijd met de zomer. Heerlijk geluid.

En wat te zeggen van deze ouderwetse mijt of schelf? Op eenvoudig in elkaar gestoken staketsels is een gewas opgetast dat we niet herkennen. Ik zal nog eens teruggaan met mijn ‘plantsnap’. Maar o, wat een charmant gezicht. Alleen jammer van het gele plastic.

Zondagsrust

Had ik die regen nou maar niet zo opgehemeld gisteren. Want daar kan ons internet dan weer niet tegen. Dus zit ik voor mijn zondagse blogje bij een koffiebarretje in Gubbio en slinger daar ook nog even mijn zaterdagse blog met foto’s de wereld in.

Zoveel valt er niet te vertellen. We deden het plaatsje Cagli aan op de terugweg van de kust naar huis. Het is er niet bijzonder mooi maar wel bijzonder Italiaans. We aten een ijsje en keken uit op dit plein. En ik heb nog wel een sfeerfoto ter afronding. Hopen dat onze internetaanbieder morgen gewoon weer aan het werk gaat. Dan kunnen wij dat ook.

Om in te bijten

Met kilo’s tegelijk worden al deze heerlijkheden aangeboden op de markt. Kersen hoeven we niet te kopen, want die hebben we zelf in overvloed.

Tomaten kochten we vandaag wel. Door de onregelmatgheid van ons verblijf hier is wat eerst de moestuin was, een bloementuin geworden. Ik hoop het binnenkort in z’n volle glorie te kunnen laten zien.

Wat we verder aan fruitbomen hebben, zoals de perzik en de abrikoos, levert nog niet veel of is onrijp. We zijn blij met wat we wél op eigen terrein kunnen oogsten en voor een grijpstuiver kopen de aanvulling op de weekmarkt in Gubbio.

Leve het buitenleven

Het mooie weer en de lange dagen maken dat we hele dagen buiten zijn. Tijd om iets aan het huishouden te doen, heb ik nog niet vrijgemaakt. Maar vandaag ruim ik daar de maandagochtend voor in. Gisteren zag ik in Gubbio deze wasjes hangen. Toen was het bewolkt, een beetje klammig zelfs,

De weersverwachting voor de komende periode is veel zonneschijn en temperaturen ver boven de dertig graden. Ik dek met het luchtigste beddengoed ons bed opnieuw op, haal een natte lap door de badkamer en de slinger de stofzuiger door het huis. En daar laten we het bij. Hoppa…naar buiten, eens kijken of de was al droog is. †

Sacramentsdag

Uit welingelichte bron weet ik nu dat men vanmorgen om half zes in Cupramontana begon met het neerleggen van het bloemtapijt. Op deze site is uitstekend te lezen hoe dat gebeurt. Ik ben met de schrijfster op Facebook bevriend maar ken haar niet persoonlijk. Daar gaan we nog verandering in brengen, hebben we afgesproken.

Van haar hoorde ik ook dat het feest van Corpus Domini in het Nederlands Sacramentsdag heet. Dat was ik, als ex katholiek, vergeten. Wij zagen vandaag in Gubbio een paar feestelijk geklede Communicantjes, kinderen dus die hun Eerste Heilige Communie deden, dat weet ik dan nog wél. Kerkelijke feesten, ze zijn hier nog volop in het openbare leven terug te vinden. De schilderachtige deuren zijn nog van gisteren maar kon ik niet weerstaan.