Grietje hangt

DSC_0009

Weten jullie nog dat ik een paar weken geleden in dubio was over de aanschaf van een lap op de markt? Die zelfde dag nog ben ik terug gegaan om haar te kopen. ’t Meisje met de parel mocht mee naar Caldese. Bij het opruimen gisteren hielden we een metalen bezemstok over waar het schroefmechaniek voor de borstel kapot van was. Vandaag heb ik die steel op maat gezaagd en het meisje nog even onder de naaimachine gelegd. Nu Delft op zo’n nare manier in het nieuws is met schietpartijen, herinnert dit meisje ons  aan de mooie dingen uit Delft.

DSC_0002

DSC_0010-001

Advertenties

Domweg gelukkig in Gubbio

DSC_0031

DSC_0032

Aan mijn blogkop zou een aandachtige beschouwer kunnen zien dat we Delft weer voor Gubbio hebben verruild. Gisteren reisden we en sprongen eenmaal op de berg weer snel in de werkkleding. De tuin had zijn normale dingen gedaan en wij pasten ons meteen aan. Gewapend met  snoeischaren, afvalmanden en bezems gingen we een paar uurtjes aan het werk.  Vanmorgen tóch naar de markt in Gubbio want dat hoort echt bij ons leven hier.

DSC_0040

DSC_0042

De planten-en bomenman op de markt hebben we nog even links laten liggen. Eerst de wildernis temmen en dan pas aanvulling kopen. Reuze verstandig, al zeg ik het zelf.

Festa nazionale

DSC_0047

25 April is in Italië de dag van de vrijheid, de bevrijding en de democratie. Veel mensen zijn vrij. We hadden daarom ook eigenlijk een grotere opkomst verwacht vanmorgen bij de kranslegging in Gubbio. De klokken werden geluid en om precies tien uur verscheen een stoet bij het grote monument op het ‘plein van de veertig martelaren’. Onschuldige burgers die in 1944 als represaille voor een partizanenactie werden doodgeschoten en die uiteraard nog elk jaar worden herdacht. En met hen alle andere slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog.

DSC_0056

DSC_0060

Plechtig en toch enigszins losjes werd de ceremonie verricht. Het volkslied klonk en met de burgemeester in hun midden, liep de stoet verder richting het mausoleum waar de plechtigheid verder werd afgerond.

DSC_0064

Wij reden weer naar onze berg. Om in alle vrijheid onkruid weg steken en in de wijngaard te werken.

Voorbeeldgezin

DSC_0022-002

Aan de tafel naast ons zat een uitgeblust stel met twee pukkelige puberdochters te zwijgen. Alle vier gezegend met enorm overgewicht. De meisjes hingen met hun mobieltjes in de hand lusteloos boven de pasta waar ze verveeld uit prikten. De andere tafel die ik in het zicht had, was bevolkt met drie jonge stellen, waarvan er één met dochtertje van ongeveer een jaar. De mannen hadden baarden en opgeschoren kapsels. De dames zagen er vrolijk en verzorgd uit. De schalen gingen rond, het kind ook. Men genoot zichtbaar. Een van de mannen maakte bekend dat zijn vrouw en hij hun eerste kind verwachten. Ze werden emotioneel omhelsd en er werd geproost. En nou hoop ik dat de drie hippe stellen op geen enkel punt een voorbeeld nemen aan het andere stel. Nou ja, het kan zijn dat hun kinderen ook ooit puistjes krijgen. Maar dáár kan ik mee leven.

DSC_0031-001

DSC_0034-002

 

Maanstanden, onkruid en meer

DSC_0002-001

De buren kwamen spontaan even aan gewapperd vanmorgen. Ze hadden nog wat post voor ons. We dronken samen een café en kwamen te praat over de wijnoogst en ons plan eind mei te gaan bottelen. Hou de maankalender in de gaten, was het advies. Bij volle maan,  la luna vecchia (oude maan zegt met hier) krijg je het beste resultaat. Genoteerd. We namen afscheid en de wijnboer en ik porden nog een uurtje onkruid weg. Vervolgens belde ik, zoals elke week, mijn ouders en trokken ons zondagse goed aan voor de pranzo in Gubbio. Waar aan belendende tafels veel te beleven was. Daarover morgen meer.

DSC_0017

 

Welkom

DSC_0047

‘Bentornato’ zeggen Fausto en Donatella van de bar als we tijdens ons marktbezoek even bij ze langs gaan voor een heerlijke kop koffie. ‘Ciao bella’, zegt de Marrokaanse vrouw van een kledingkraam die altijd zulke fijne katoenen en linnen spullen verkoopt. We worden herkend en welkom geheten. Er lijkt niets veranderd, ons leven herneemt zich volgens het vaste stramien. Een van de weinige kruispunten waar stoplichten stonden, is veranderd in een rotonde. We moeten even zoeken naar een alternatieve oversteekplaats. Maar verder is alles als vanouds. Zelfs in die mooi verzorgde voortuin die we altijd passeren, staat de jaarlijkse lentebode ons toe te lachen.

DSC_0051

DSC_0046.JPG

 

Blauw van de kou

DSC_0016

Goed. Buiten is het zestien graden, binnen was het twaalf. Maar daar komt snel verandering in want de gasman kwam rond half één als een ware verlosser ons terrein op rijden. We kunnen weer douchen, normaal koken en tegen de centrale verwarming leunen. Als koukleum heb ik daar af en toe grote behoefte aan. Ik ging ook maar eens op zoek naar kleur. Vorig jaar stond er van alles in bloei op deze datum. Vandaag stellen we ons hiermee tevreden.

DSC_0011

DSC_0013

Vanwege de gasman misten we de markt van Gubbio maar vanwege geen regen werken we lekker in de tuin. Tevreden mensen hier, méér dan tevreden.