Dwalen

20180513_090255

Als ik het van mijn oriëntatievermogen moet hebben, kom ik nergens. Maar als ik me van tevoren een beetje verdiep in waar ik heen moet, een GPS op mijn mobiel kan gebruiken, borden en aanwijzingen kan lezen en wat verdwaaltijd incalculeer, dan kom ik er wel. Vroeg of laat. Vorige week moest ik naar Bloemendaal. Ergens op de vijfbaans snelweg zei dat mens van mijn GPS ineens: ‘vertrek in Noordoostelijke richting’. Dat klopte niet want ik reed al een half uur onafgebroken. In Zaandam (!)  vroeg ik een meneer de juiste richting en uitte mijn frustratie over mijn GPS. ‘Mevrouw, dan is uw internet te langzaam, koop liever een Tom Tom.’ Een soort geruststelling was het wel, het lag dus niet alléén aan mij. Toen ik dan eindelijk veel te laat arriveerde bij nota bene een begrafenis, hoe erg wil je het hebben, gooide ik mijn mobiel woedend in het dashboardkastje. Vandaaruit hoorde ik haar met een gesmoord stemmetje murmelen: ‘bestemming bereikt.’

20180513_090310

20180513_090324

Advertenties

Het eet geen brood

DSC_0008

Nee. Maar het vergaart wel stof. Dat constateer ik als ik weer eens een kastje opentrek. Nu nam ik het reiskastje onder handen en deed mijn uiterste best niet weemoedig te worden tussen alle stadsplattegronden, landkaarten, knipsels en visitekaartjes. Plattegronden zijn in de tijd van de GPS al jaren behoorlijk overbodig. Ik zou ze kunnen hergebruiken om schoenendozen te beplakken, die dan weer spullen kunnen bevatten. Ja, doei! Een bewoner van een Tiny-House sprak van ‘zolders vol uitgestelde beslissingen’. Raker kan het niet getypeerd worden. Als ik zo iets lees kan ik ineens wél snel beslissen. Weg met de overbodigheid.

DSC_0009

DSC_0007

Gas en GPS

DSC_0013
De mannen op de grote tankwagens die gas komen leveren, vertrouwen altijd volledig op hun GPS. Ook al zeggen wij dat we op die manier niet in beeld zijn, 'we komen er wel' denken ze. Tot dat ze ergens in de buurt zijn en beginnen te bellen om te vragen welke afslag ze nou precies moeten nemen. Dan begint het gedoe met meestal als eindresultaat dat de man hier te plaatse naar beneden jakkert om de verdwaalde chauffeur op te sporen en ik als een soort telefoniste boven blijf en beurtelings met de een en de ander contact heb. Telkens de zelfde chauffeur sturen, zou al een hoop oplossen. Van tevoren mobiele nummers uitwisselen ook. Enfin, de gastank is gevuld.
DSC_0005