Regendag

DSC_0030

Zondagochtend. Dit is het uitzicht vanuit onze slaapkamer. Gisteren vertrokken de laatste vakantievierders en sindsdien regende het. De was moet binnenshuis drogen maar dat is eigenlijk het enige nadeel van de regenval.De stoffige weg en idem zonnepanelen, de wijngaard, het gras en de fruitbomen; het kan allemaal wel wat nattigheid hebben.Vanwege het prachtige weer de afgelopen maand zijn we aan kleine huishoudelijke klusjes niet toegekomen. Zo moet de ruimte onder de trap nodig uitgemest worden. Daar liggen restanten tegels die we gaan hergebruiken, plannen genoeg voor de komende dagen.

DSC_0032

Ons uitzicht om half vier ziet er al weer een stuk beter uit. Zo wordt een regendag toch nog een zondag. En kunnen de huishoudelijke klusjes ook ingewisseld worden voor tuinwerk. Maar eerst onze rustdag afronden.

Evenwicht

DSC_0046In Nederland is het vandaag de dag van de duurzaamheid. Dat geeft mij bloginspiratie. Onze zonnepanelen en houtvoorraad leveren ons energie en warmte. Het houthok is opgebouwd uit oude kratten waarin destijds de terrastegels zijn aangevoerd. Goed bezig dus, qua duurzaamheid. Twee huizen, twee auto’s en een paar keer per jaar heen en weer vliegen vormen het tegendeel van duurzaam bezig zijn, ik ben me dat zeer bewust. Echter; we proberen ons terrein van drie hectare op een milieuvriendelijke manier in stand te houden en waar mogelijk te verbeteren. Bij langere afstanden in Nederland en Italië nemen we als het even kan de trein, plastic tasjes worden geweigerd of hergebruikt en bezoek aan kringloopwinkels is favoriet. Binnenkort ga ik, in navolging van Moesker, stoffen tasjes maken. Hoe het met de balans van onze duurzaamheid staat is maar de vraag. Het bewustzijn is er.

Ingeburgerd (of niet)

DSC_0061-001De twee bevriende heren zaten gistermiddag adressen uit te wisselen. ‘Je moet eens naar Argentina gaan’ hoorde onze vriendin, die halverwege het gesprek inviel, A3 zeggen. ‘Ah’, reageerde ze: ‘is het eten daar lekker?’ Nou, niet echt want ze verkopen er uitsluitend grasmaaiers. Zij is dus behoorlijk ingeburgerd als parttime Italiaanse want hier wordt áltijd en óveral over eten gepraat.
We hebben een storing bij de meter van de zonnepanelen. Daar zou, na intensief heen en weer gebel en gemail, eindelijk iemand voor langs komen. Maar die kwam dus niet. Afspraak is afspraak wordt hier toch anders ingevuld. Dat went nooit. Ingeburgerd of niet.

No Foligno

P1180068
Heb vanmiddag aardige foto’s gemaakt in het centrum van Foligno. Daar hadden we een afspraak met de leverancier van onze zonnepanelen. In een deprimerend kantoor, maar dit terzijde. Vanwege subsidies en andere geldstromen die niet volgens afspraak verlopen in bureaucratisch Italië. Maar ook dáár gaat dit blog niet over. De foto’s staan op het interne geheugen van mijn Lumix-camera en daar willen ze maar niet vanaf. Waarom ze niet gewoon op het schijfje staan dat in de camera zit, is me ook al een raadsel. Kortom, ik plaats een foto uit Fano van afgelopen zondag, gemaakt op de bloemen en plantenmarkt. Het raadsel van de zonnepanelen is deels opgelost. En daar ging het vandaag eigenlijk om.

Energie

DSC_0042
Op de helling achter het huis hebben we zonnepanelen geinstalleerd. Sinds 2010 wekken we onze eigen elektriciteit op. Dat klinkt super en dat is het ook, ware het niet dat de Italiaanse overheid wat laks is. Wij betalen gewoon ons energieverbruik en krijgen pas naderhand de stroom die wij leveren, terugbetaald. Een gecompliceerde en vertragende manier van doen. A3 houdt de in-en uitgaven hiervan netjes bij en binnenkort kunnen we weer een overmaking tegemoetzien. In dit tempo duurt het meer dan twintig jaar voor we onze kosten eruit hebben. Bij aanvang van dit project was ons voorgerekend dat het in acht jaar terugverdiend was. Maar we zijn wel lekker milieubewust bezig.