Camelia

Op twee verschillende plekken in Delft kwam in een bloeiende Camelia tegen. En hoewel ik niet echt van rode bloemen hou, is het wel heerlijk om een winterbloeier in vol ornaat tegen te komen. Ik denk bij deze plant, ook wel Japanse roos genoemd, altijd aan struiken of kuipplanten maar tot mijn verbazing bestaat ie ook in boomvorm.

Met de bewoonster van dit huis stond ik onlangs te praten. Toen waren er alleen nog knoppen te zien. Ze voorspelde dat de knoppen na een dag of twee open zouden zijn dus dat hield ik een beetje in de gaten. Het werden twee weken. Die vrouw was dus iets te optimistisch maar inmiddels kan ze dagelijks haar hart ophalen. En ik ook als ik mijn dagelijkse looprondje een beetje aanpas.

De groenste gevel van Delft

Nadat het spoorviaduct in Delft verdween en sindsdien de treinen ondergronds rijden, kon het gebied rondom het station herschikt worden. Meer dan tien jaar wordt er al gebouwd en het zal nog ééns zo lang duren voor dat het hele gebied klaar is, maar inmiddels is er genoeg te zien en vooral ook te bewonderen.

Dit huis trekt veel bekijks. Er hangt zelfs een informatiebordje naast de voordeur. In de gevel zijn 4000 planten verwerkt in 36 soorten, las ik. Het ontwerp is uit 2017, het Mondriaan jaar. De vlakverdeling aan de gevel verwijst er naar. De planten vergroten de biodiversiteit en trekken wilde bijen, sluipwespen en hommels. Het is de eerste groene gevel in seriematige woningbouw in privé eigendom. Een initiatief dat hopelijk nagevolgd wordt. Ik maakte natuurlijk meer foto’s in dit opmerkelijke gebied, die laat ik een andere keer wel zien.

Stoepplantjes

Gisteren kwam in het TV programma Binnenste Buiten het onderwerp stoepplantjes voorbij. Ik heb er met genoegen naar gekeken en het zet mijn strijd om ons Italiaanse erf geordend te houden, weer eens in een nieuw perspectief. Maar dit terzijde. De Hortus in Leiden, waar vanuit dit tv onderwerp ook werd gepresenteerd, zegt het er het volgende over.

In een stad van alleen maar steen, zonder groen, wordt het in de zomer erg heet. Regenwater kan niet goed weglopen en insecten vinden er weinig te eten. Het is fijn als mensen tuinen maken maar de wilde plantjes, die vanzelf in de stad groeien, zijn minstens even belangrijk voor de afkoeling en de biodiversiteit. Jammer genoeg vinden de meeste mensen het erg slordig staan, al dat ‘onkruid’ dat zomaar vanzelf groeit. Soms staan die wilde plantjes in de weg, maar vaak niet. Dan is het fijn als ze blijven staan.
Als mensen meer van plantjes weten en ze beter bekijken gaan ze ze leuk vinden, denken de mensen van de Hortus. En dan mag er vast meer blijven groeien.

foto van het www
foto van het www

Stoepplantjes- gids Mathilde van de Hortus in Leiden benoemt de plantennamen met stift op de stoepen. Onbekend maakt onbemind, wijzigt hierdoor compleet, mag ik hopen. Google voor de grap eens op stoepplantjes en er gaat een wereld aan posters, minigidsen en andere informatie voor je open.

Geklungel

We hadden na tien uur vanmorgen een lege agenda dus de vraag diende zich aan wat te gaan doen. We herzagen onze ideeën keer op keer en de ochtend ging heen met administratie (hij) en een keukenkastje opruimen (zij). Na de lunch reden we naar Wassenaar en Scheveningen voor wat zakelijke aangelegenheden en ik vergat om foto’s te maken. We eindigden op een terrasje op de Fred, waar de lunchroom nét ging sluiten maar we toch nog snel een kopje thee konden drinken. De eigenaar begon de tafels al leeg te halen en zette peper -en zoutstelletjes, menukaarten én plantjes in plastic kratten. Ook dat dode plantje dat links op de bovenste foto staat. ‘Gooi toch weg man’, had ik moeten zeggen. Maar zulke dingen zeg ik niet. Morgenochtend wordt het weer op tafel gezet, vrees ik.

(de Fred is de Frederik Hendriklaan, een bij Hagenaars bekende winkelstraat in het Statenkwartier).

Tuin op maandag

Onkruid bestaat niet, het zijn plantjes op de verkeerde plek, zeg ik altijd maar. Neem nou dit boeketje. Toch moest het eraan geloven. Even heb ik nog gedacht het daadwerkelijk in een vaasje te zetten maar nee hoor. Overal waar ik kijk staan de mooiste boeketten op plaatsen waar het van ons wel mag staan. Kijk maar hier.

Geen idee welke planten hier door elkaar heen groeien en ja, ik heb een app waarop het na te kijken is maar geen zin in en tijd voor. Ik kiek ze vóór ze geëlimineerd worden, geniet nog even van hun eigenwijs gedrag en vervolg mijn missie in het grind.

Tussen de spijlen van het hek

Plaats ergens een hek en een mens wil weten wat er achter ligt. Althans een nieuwsgierig mens, tot welke soort ik zéker behoor. Het oude binnenterrein van wat eens het legerdepot was, is al jaren geleden omgetoverd tot een privétuin. Daar sta ik wel eens te kijken hoe mooi de beukenhagen aan het verkleuren zijn en hoe aardig divers de tuin beplant is.

Voordeel van het opruimen van mijn foto-archief is dat ik op het idee kwam vergelijkende foto’s te maken. De bovenste twee zijn van zes weken geleden, de onderste is zeer recent. Het groen is vrijwel verdwenen en de bomen zijn kaal. Mijn standpunt is ook anders geweest want we zien behoorlijk wat bebouwing op de achtergrond bij de laatste foto. Zelfs het pand waarin wij wonen staat er nu op en torent hoog boven de rode pannendaken uit. Ik stel me voor dat op de volgende foto die ik er maak, de tuin bedekt is met een laag sneeuw. Ik heb wel eens zin in een echte winter.

Slangen

Nu de droogte aanhoudt en de temperaturen al weken royaal de dertig graden passeren, komt het er ook op aan de boel een beetje vochtig te houden. Het gras is dan de minste zorg, maar wat bloeit, moet water. Dit jaar hebben we geen planten in bakken staan, dat is wat saai en kaal maar komt nu wel goed uit. Uit NL brachten we een extra lange tuinslang mee die nu zijn diensten gaat bewijzen. De vlinderstruiken, dit voorjaar niet gesnoeid en dus raar doorgeschoten, staan vrolijk in bloei. Net als wijzelf verdienen zij elke dag water, veel water.

Groen in natuur, kitsch en kunst

foto Isabel

Isabel woont met haar ouders en zusje aan een dijk. Toen de foto-opdracht vandaag Groen bleek te zijn, had ik al wel een vermoeden van haar onderwerp. Zomers hebben ze een prachtig groen uitzicht en bij sneeuw glijden de kinderen er met de slee vanaf. Ik zelf ging op zoek naar groen in huis. Afgezien van planten en bloemen viel dat nog niet mee. Boven op een kast staat een verzameling vazen, waaronder ook wat groen spul. Maar het geheel komt me toch wat te bruin over.

Toen ik het groen even isoleerde, had ik aan mijn groene opdracht wel voldaan, vond ik.

Clusteren

DSC_0010

In tegenstelling tot de weersverwachting begint de dag droog. Dus draven we al vroeg samen over het erf. Ik ben van de bladeropruimingsdienst, de wijnboer voert af. Er staan weer twee manden voor hem klaar. Die planten gaan de volle grond nog in.

DSC_0011

Dit groepje maak ik schoon en ruimen we op. Onderstaand gedoetje wordt definitief geruimd en dus gaat naar de container.

DSC_0012

DSC_0014

Al eerder won ik zaad uit de Afrikaantjes. Deze mogen tot de laatste dag staan, dan frommel ik ze in de aarde en zien we volgend jaar wel weer. Maar wat zullen we hier nou eens mee?

DSC_0007

Daar bij de waterkant

P1230092

Mals groen. Dat is toch wel mijn eerste gedachte bij wat er zoal langs de waterkant groeit. Men is bezig het Rijn-Schiekanaal te voorzien van nieuwe walkanten en kademuren. Ik ben dus heel benieuwd of dit soort begroeiing er volgend jaar weer is. Het gaat maar om een strook van een meter of tien, twaalf, waar de natuur niet met een gemetselde kademuur wordt teruggedrongen. Geruststellend is dat planten zich via zaden makkelijk verspreiden. De tamelijk harde wind vandaag draagt zijn steentje behoorlijk bij. En kijk, zelfs tussen wat damplaten is toch wat fraais ontstaan. Groen in stad, wat hou ik daar van.

P1230090

P1230091

P1230093

P1230099