Monumentendag

DSC_0039

Als er op de waterput 1735 staat, dan kun je wel spreken van een klein monument. DSC_0036

Deze oude schouw is fraai betegeld. Eigenlijk jammer dat er een gaskachel staat en zonder de pioenrozen in de kolenkit had ik het mooier gevonden. Maar feit was wel, dat we in een monumentale boerderij logeerden vorige week.

DSC_0038

En nu vandaag, op de Nederlandse Open Monumentendag, laat ik met graagte nog even dit fraais zien. Iedereen in NL gaat toch vandaag of morgen wel op bezoek in één van de meer dan 4000 opgestelde historische gebouwen? Klik hier voor meer informatie. Mijn Australische zwager kreeg in elk geval geen genoeg van al dit historische erfgoed.

DSC_0038

 

Advertenties

Meer en meer

DSC_0003

We blijven vandaag binnen de stadsgrenzen en doen dat met de inmiddels ook hier neergestreken Australische familie.  Maar eerst over een andere familie, die van de Nijlganzen. Opnieuw lopen hier zes jonkies. Ik weet niet of het een tweede leg is of dat de vorige generatie al voor nakomelingen heeft gezorgd maar op deze manier vermeerdert de populatie zich wel heel snel. En hun uitwerpselen ook.

DSC_0012

Het kroos in het Rijn-Schiekanaal heeft zich ook behoorlijk vermeerderd

DSC_0015

Dan heb ik toch maar liever vermeerdering via gezonde eieren van de scharrelkippen die onder ons lunchtafeltje doorliepen in de Delftse Hout.

 

DSC_0014

En ik word ronduit vrolijk van de zonnehoedjes in de moestuin die we passeren.

DSC_0019

Het idee om een straat of winkelgebied te overdekken met paraplu’s of parasols heb ik al eerder gezien. Niet erg origineel maar In de Hoven levert het in elk geval een vrolijk beeld op. Ik keek veel op en neer vandaag. Kijk nog maar één keer met me mee.DSC_0021

 

Wat een portretten

DSC_0040

DSC_0039

Zo’n kans laat je niet liggen, terwijl je weet dat iedereen dit doet. Lange mensen moeten door de knieën en ik had moeten vragen of Hans en Maribel de bril even af wilden doen.

DSC_0043

DSC_0045

Zo zag het er bij ons uit. We proberen te lachen maar erg ontspannen ziet het er niet uit. Ach, je doet een beetje melig met elkaar met dit als resultaat. Aan een weekje samenzijn is vandaag weer een eind gekomen. Pas eind augustus, als ook de Australische tak van de familie in NL is, wordt de echte gezinsreünie gehouden.  Dat maakte het uitzwaaien vandaag een stuk gemakkelijker.

Onrust

dsc_0015

Pff, wat een stormachtige dag. Om negen uur een korte polderwandeling gemaakt. Thuis wachtten nog diverse klusjes op me, die ik deels ook uitvoerde. Intussen vlogen de familie-apps heen en weer. Met mijn zussen was er de zorg te delen over de vader van een van mijn zwagers. En binnen ons gezin wachtten we op de landing van onze zoon. Hij was voor zijn werk een week in Australië geweest. Na drie mislukte pogingen te landen op Schiphol vloog het toestel door naar Brussel. De helft van de passagiers was kotsziek geworden. Enfin, inmiddels weten we dat het vliegtuig toch opnieuw naar Schiphol koerst. Daar staat ook zijn auto. Wat zal hij blij zijn als ie vannacht weer veilig in zijn eigen bedje slaapt.En ik ook. Pff.

dsc_0012

Hello, goodbye

P1190707Schoonzus en zwager uit Australië gaan met vrienden op vakantie naar Spanje. En omdat ze toch in Europa zijn, doen ze ook even Holland aan. Dus zien we elkaar binnen één jaar twee keer. Wat een luxe. De laatste keer was in november in Thailand toen we de driejaarlijkse familiereünie vierden. We gaan de komende dagen weer van elkaars gezelschap genieten en dan zal ik ze ook op de foto zetten. Nu waren ze te ‘verreisd’ om een beetje voordelig op de foto te komen.

Vitamine

DSC_0007Gistermiddag werd alsnog een ‘lazy sunday afternoon’ en lag ik mét boek in het hoekje van de tuin waar deze schoonheid bloeit. Uiteindelijk moet ie voor flink veel schaduw gaan zorgen. Na een jaar of drie begint dat te lukken. Het blad is prachtig en groot en de eerste ranken slingeren zich nu over de ijzerdraden die we spanden. Nog even en die bloemen worden vruchten en vallen de vitaminebommetjes naar beneden. Dit is onze trots, de kiwi. Voor de Australische meelezers: kiwifruit. Anders hebben zij het idee dat er Nieuwzeelanders in de pergola hangen.

Eend

P1180913
Al heel wat keren ben ik eraan voorbij gelopen. Maar toen ik vanmorgen op zoek ging naar iets origineels op fotogebied kwam deze eend op mijn pad. Dat hij APK-keuringen doorkomt, lijkt mij een wonder gezien de roestvorming onder de deuren. Maar er wordt nog steeds in gereden want toen ik later vandaag weer door de Delftse Doelenstraat liep, stond hij er niet meer. Ik heb weinig met auto’s, hoor. Zie het meer als handig vervoermiddel op vier wielen. Een kleine uitzondering vormt toch wel dit nostalgische exemplaar. En mijn schoonzusje uit Australië begint te glimmen van sentiment, sure she does.