Ricottataart met vijgen

Op zoek naar een recept voor een lekkere dolce kwam ik deze tegen. Ik ben niet zo’n bakster en ook niet zo erg van de toetjes, dus mijn arsenaal op dat punt is niet zo groot. Het werd een ricottataart met zonder vijgen, want die waren nog nét niet rijp. De frambozen gelukkig wel.

Maak deze taart een dag van te voren, dat komt de smaak ten goede, stond er in het boek de Lange Tafels van AH. Dat kwam me goed uit. Maar een recept waarin veel opgelopte eiwitten en schuimig eigeel zit, heeft wel de neiging behoorlijk in te kakken. Er moest een sinaasappelsiroop overheen. Aangezien de taart ook nog mee moest in de auto, heb ik die apart geserveerd. Dit om een nog verder ingezakt geheel te voorkomen. Het was erg lekker, dat wel. Wie hem ook wil maken; het recept staat onder het kopje recepten in mijn menubalk.

Vijftien potten

Hij hing dit jaar echt bomvol, onze abrikozenboom. Meer dan viereneneenhalve kilo kwam eraf. In twee sessies heb ik ze tot jam verwerkt. Een deel kreeg verse gember toegevoegd, een ander deel tijm. Het grootste deel alleen maar abrikoos.

Ik las een leuk recept van een bladerdeegflapje met een puntje brie en wat abrokozenjam erop. Dat gaan we binnenkort maar eens uitproberen.

Voor het eerst heb ik met een glasstift op de potten geschreven en plak ik geen etiketten meer. Eens zien of dat bevalt. Vijgen, bramen en vlierbessen hangen nog in de wacht. Op de planken in de trapkast is nog plaats voor aanvulling. Ik weet wat me te doen staat en liefhebbers voor eigengemaakte jam zijn er genoeg.

Was het maar altijd mei

Het wisselvallige weer heeft voor een achterstand in ons tuinwerk gezorgd. De verwachting vanaf morgen is ook al niet denderend. Maar al die regen heeft wel wat gedaan natuurlijk. Daar plukken we nu de vruchten van. Nog niet letterlijk maar kijk de vijg.

Nog even en er liggen weer verse aardbeien in mijn yoghurt.

Of frambozen. Nog fijner. Maak ik van de aardbeien wel jam.

Vlierbloesem. Thee, sap? Een beetje door de tuin kruipen doet een mens goed. En wat de titel van dit blog betreft, dat is natuurlijk onzin. In juni roep ik precies hetzelfde maar dan met juni in de hoofdrol. Deze twee maanden zijn mijn absolute favorieten.

Toch herfst

DSC_0033-001

Natuurlijk vallen ook hier de blaadjes. De temperatuur ging in één week naar van dertig naar vijftien en weer naar achtentwintig graden. Overdag hè?  De avonden zijn kil maar met en dik vest aan nog prima zonder verwarming uit te houden. De nachten zijn koud.

DSC_0034

De natuur blijft ons trakteren. We krijgen de consumptiedruiven nauwelijks weggewerkt. We geven weg, eten zelf, persen sap en gunnen de wespen de rest. De vijgenboom blijft ook maar leveren, de potten jam staan rijen dik. En kijk, een aardbeientoegift.

DSC_0025

’s Nachts weer onder het winterdekbed. Nog even en ik ga de herfst leuk vinden.

Jam

DSC_0004

DSC_0013

Het is me al een paar keer overkomen dat ik spontaan wat vijgen kreeg toebedeeld die rechtstreeks van de boom werden geplukt door de eigenaar. Ik snap goed waar die gulheid vandaan komt. Vijgen zijn allemaal tegelijk rijp en heel kwetsbaar. De oogst is bijna niet weg te eten. We plukten ruim twee kilo van onze kleine boom. We eten er een paar uit de hand, we verwerken ze in een voorgerecht en vanavond, als er gasten aan tafel zitten, vergezellen ze Jamie’s rollade. Maar dan nóg. Dus.

DSC_0017-001

DSC_0021

Vingeroefeningen

DSC_0108

DSC_0122

DSC_0110

DSC_0126

Dit is nog maar een beginnetje van wat ik met de nieuwe macro-lens kan doen. Ik kroop vrijdagmiddag door de tuin om deze opnamen te maken. Daarna kreeg ik het nog op mijn heupen en verwerkte meer dan drie kilo vijgen en druiven tot jam. Samen met de liters druivensap die al in de vriezer liggen, geeft dit toch de nodige voldoening. Een aardige voorraad van vruchten van eigen erf, daar hou ik van. En dan zijn we vandaag aanbeland bij een regenbui die 24 uur aan zal houden. We waren er op voorbereid en al dat water is méér dan welkom. Ja, ik hoor het mezelf zeggen en ben er ook verbaasd over.

DSC_0002

Verwerken

dsc_0022

Dat ik potten vol bramenjam ga maken, kan ik wel schudden. De meeste bramen zijn tijdens onze afwezigheid ingedroogd of afgevallen. Dit kleine beetje gaat ’s morgens door de yoghurt. Er kwamen wel zes potten vijgenjam op de kelderplank te staan. Niet uit zich zelf hoor. Pas na een kleverige keuken en dito afwas was dit klusje gefixt. Dan moet er nog wat gebeuren met al die consumptiedruiven. We eten ze op, geven ze weg en houden dan nog over.  Dus probeer ik er sap van te maken en chutney. Als dat wat aardigs oplevert, kom ik er op het blog wel op terug.