Toch herfst

DSC_0033-001

Natuurlijk vallen ook hier de blaadjes. De temperatuur ging in één week naar van dertig naar vijftien en weer naar achtentwintig graden. Overdag hè?  De avonden zijn kil maar met en dik vest aan nog prima zonder verwarming uit te houden. De nachten zijn koud.

DSC_0034

De natuur blijft ons trakteren. We krijgen de consumptiedruiven nauwelijks weggewerkt. We geven weg, eten zelf, persen sap en gunnen de wespen de rest. De vijgenboom blijft ook maar leveren, de potten jam staan rijen dik. En kijk, een aardbeientoegift.

DSC_0025

’s Nachts weer onder het winterdekbed. Nog even en ik ga de herfst leuk vinden.

Advertenties

Jam

DSC_0004

DSC_0013

Het is me al een paar keer overkomen dat ik spontaan wat vijgen kreeg toebedeeld die rechtstreeks van de boom werden geplukt door de eigenaar. Ik snap goed waar die gulheid vandaan komt. Vijgen zijn allemaal tegelijk rijp en heel kwetsbaar. De oogst is bijna niet weg te eten. We plukten ruim twee kilo van onze kleine boom. We eten er een paar uit de hand, we verwerken ze in een voorgerecht en vanavond, als er gasten aan tafel zitten, vergezellen ze Jamie’s rollade. Maar dan nóg. Dus.

DSC_0017-001

DSC_0021

Vingeroefeningen

DSC_0108

DSC_0122

DSC_0110

DSC_0126

Dit is nog maar een beginnetje van wat ik met de nieuwe macro-lens kan doen. Ik kroop vrijdagmiddag door de tuin om deze opnamen te maken. Daarna kreeg ik het nog op mijn heupen en verwerkte meer dan drie kilo vijgen en druiven tot jam. Samen met de liters druivensap die al in de vriezer liggen, geeft dit toch de nodige voldoening. Een aardige voorraad van vruchten van eigen erf, daar hou ik van. En dan zijn we vandaag aanbeland bij een regenbui die 24 uur aan zal houden. We waren er op voorbereid en al dat water is méér dan welkom. Ja, ik hoor het mezelf zeggen en ben er ook verbaasd over.

DSC_0002

Verwerken

dsc_0022

Dat ik potten vol bramenjam ga maken, kan ik wel schudden. De meeste bramen zijn tijdens onze afwezigheid ingedroogd of afgevallen. Dit kleine beetje gaat ’s morgens door de yoghurt. Er kwamen wel zes potten vijgenjam op de kelderplank te staan. Niet uit zich zelf hoor. Pas na een kleverige keuken en dito afwas was dit klusje gefixt. Dan moet er nog wat gebeuren met al die consumptiedruiven. We eten ze op, geven ze weg en houden dan nog over.  Dus probeer ik er sap van te maken en chutney. Als dat wat aardigs oplevert, kom ik er op het blog wel op terug.

Plukken en happen

P1200883

Moestuinopbrengst hebben we dit jaar niet, maar als aardige buurvrouwen je wat toestoppen, is dat niet alleen aardig en lekker, het scheelt ook heel veel werk. Nog zoiets waaraan we geen werk hebben is de vijgenboom. Die buigt bijna onder zijn vruchten door. Nu we hier met zovelen zijn, verdwijnen de vijgen gewoon als fruithap. Als straks de oogst nog groter is en we weer met z’n tweetjes zijn, dan zie ik mij m’n jamfabriekje wel weer starten.

Snoeimand

DSC_0007De tijd dat ik voor iedereen lavendel in geurzakjes deed, ligt al weer even achter me. Ik moest er aan denken toen ik vanmorgen aan de snoei begon van de lavendel die, zeker na de droge zomer, mij altijd doet niezen. Nee hoor, dit jaar geen lavendel tussen het linnengoed. Wel verwerkte ik wat bloemetjes ervan samen met suiker en tijm in een vijgencompote. En dat is me toch smakelijk, proefde ik bij het aflikken van de lepel. Van wat gekruimel uit de snoeimand probeerde ik eens een wat andersoortige foto te maken.

Potten

DSC_0010En hier dan meer dan twee kilo van. Na een hoop geschil, gekook, geroer en gedoe staan er vijf potten vijgenjam op het aanrecht. Het is er de tijd van het jaar voor, de wintervoorraden worden aangelegd. En we zijn er nog lang niet, in onze kleine vijgenboom hangen nog minstens vijf potten jam. Van vrienden kreeg ik afgelopen week een tegoedbon voor een emmer vijgen, ook bij hun is de oogst overvloedig. Dus verzamel ik driftig lege potjes en kan de komende periode het grote uitdelen beginnen.