Nattigheid, timmeren en verven

Onze gasten zijn gisteren vertrokken naar warmere oorden. Nederland dus. Ik draaide meteen wat wassen die binnenshuis moeten drogen. Vlak vóór zij kwamen hadden we ook met nattigheid van doen in de vorm van een lekkage bij de douche. Daar werd door onze loodgieter opnieuw gekit maar er bleef water vloeien over de vloer van de studio. In het keukenblok bleek de kraan versleten en toen de wijnboer eigenhandig een nieuwe kraan plaatste, was ook dat leed geleden. Hij schilderde nog snel de buitendeur. Tegelijkertijd was ik ook bezig met een verfklusje. Het plaatje uit een tijdschrift inspireerde me en schoonzoon had het timmerwerk gedaan.

Nét op tijd was de studio in orde. Ik heb voor de foto geprobeerd het bed net zo nonchalant op te maken als bij mijn voorbeeld. Maar toen de gasten binnenstapten, had ik het toch maar weer strak getrokken. O ja, zo zag de studio er vier weken geleden nog uit.

Mooi binnenwerk

Het regent vandaag de hele dag. Ja hoor, alle mensen in Nederland mogen nu in hun vuistje lachen. Wij hadden nog een binnenklus die vandaag mooi aan bod kon komen. Eén van de eerste dingen die we vrijdag deden, was het bottelen van de witte wijn. Nu nog etiketten ontwerpen, printen, snijden en plakken.

Hier staan de flessen nog in de wacht…
…en hier begint het ergens op te lijken

De helft van de witte oogst van onze vrienden ging naar de wijnboer, de andere helft naar een andere amateur wijnmaker. Het resultaat van die laatste is wat troebel. ‘Kom maar op’, zei mijn wijnboer. ‘Misschien kan ik hem nog wat verbeteren’.

Ook aan onze eigen rode wijn van vorig jaar valt nog wat te sleutelen. Kortom, de cantina is nog volop in gebruik. Vrijdag moet het weer logeerkamer zijn. Een regendag komt ons dus goed van pas. En is bovendien heilzaam voor de wijngaard en de produktie van 2019.

Wijn

IMG_20190304_114814~2.jpg

Er wordt gesnoeid, gebonden en ook geproefd. Het snoeien en binden is ter voorbereiding van een nieuw wijnjaar. Geproefd wordt er van de oogst 2018 die nog niet gebotteld is. Dat ziet er dan zo uit.

IMG_20190302_184613~2

Met gepaste blik rolt de wijn over de tong en met een flinke teug extra zuurstof  is het een geslurp van jewelste.  Over de witte wijn heerst tevredenheid, de rode moet nog verder ontwikkelen. In april zal de witte wijn op fles gaan en verandert onze Cantina terug in een logeerkamer. De wijn houdt ons het hele jaar een beetje bezig en ik verras niemand als ik zeg dat de wijnboer en ik daar groot plezier in scheppen.

 

Het stenen tijdperk

We hebben een rare week achter de rug. Woensdag was er een aangekondigde stroomonderbreking. Dat wordt via dit soort plakkaten gecommuniceerd. Geen  stroom is ook geen water, want we hebben een elektrische pomp. De auto was voor twee dagen naar de garage, geen auto is de berg niet af komen. De vaste telefoonlijn knalt er telkens uit. De monteur zou vrijdag nog even langs komen. Maar deed dat niet. Al een paar weken hebben we ‘gedoe’ in het sanitaire leidingsysteem. Ik zal jullie de details besparen. De loodgieter komt nu dinsdag weer, dit maal met een mega grote compressor waarvoor hij een vrachtwagen moet huren. Maar ondanks dit soort ongemak gaat het werk gewoon door. Onze onvolprezen hulp Simone richt samen met de wijnboer de cantina in.

DSC_0015

En het is nog steeds zomer hier. Jabadabbadoeh!

DSC_0027

DSC_0035

 

 

 

Jungleprints en persende mannen

P1220640-001

Als het dan toch herfst moet worden, dan maar graag met wat zon erbij.  In de Paradijsboom levert dat een mooi beeld op. Tegenwoordig is het heel erg in om met dit soort plaatjes muren te behangen. En wij kunnen volstaan door gewoon op ons parkeerterrein rond te kijken.

P1220641

Zo ziet de boomgaard er nu uit. De eerste peren zijn geplukt en gestoofd.

DSC_0073

Nog een doorkijkje op ons terrein; het aanrijpad én mijn onkruidkrukje. Want ja, ook dat soort werk gaat door. Vanuit de cantina hoor ik juichkreten en  gelach. Voor wie wil weten wil hoe persende mannen eruit zien…DSC_0004-001

 

 

Wijnreisje

P1210948

Hele berghellingen zijn momenteel feestelijk bedekt met bloeiende wilde primula. Een eerdere illegale wegsteek-en overplanting op onze berg is mislukt. Ze gedijen alleen in de schaduw, leerde ik vorige week.  Dus ik ga nog maar eens een hernieuwde poging wagen. Om te laten zien dat we vandaag eindelijk de berg hebben verlaten voor meer dan alleen wat snelle boodschappen, laat ik zomaar wat omgevingsfoto’s zien.

P1210958

P1210959

De wijnboer proefde vandaag zijn rode wijn 2016, die in de cantina van onze wijnvrienden staat te rusten en rijpen.  Het was een prachtig ritje naar en van hun huis. En over de wijn zal ik morgen berichten.

Hevelen

dsc_0030dsc_0031dsc_0032

’t Is eigenlijk doodeenvoudig. De rode wijn moet van de ene fles in de andere. De droesem blijft daardoor achter, de wijn wordt steeds helderder. De kunst is dat de fles waarin de wijn komt, weer tot zijn nek gevuld moet zijn en je weet van tevoren nooit precies hoe groot het ‘verlies’ is. We kwamen uit op een mandfles van 23 liter, één van 17 liter plus nog een van 5. Ze kregen alle drie weer een waterslot zodat het gistingsproces door kan gaan. Hiermee is de eerste klus van ons lijstje afgehandeld.  Met dank aan onze wijnvrienden die hun cantina voor ons beschikbaar hielden. Natuurlijk was er nog wat heveligs over. Dat gaan we straks op ons gemak proeven.