Toch herfst

DSC_0033-001

Natuurlijk vallen ook hier de blaadjes. De temperatuur ging in één week naar van dertig naar vijftien en weer naar achtentwintig graden. Overdag hè?  De avonden zijn kil maar met en dik vest aan nog prima zonder verwarming uit te houden. De nachten zijn koud.

DSC_0034

De natuur blijft ons trakteren. We krijgen de consumptiedruiven nauwelijks weggewerkt. We geven weg, eten zelf, persen sap en gunnen de wespen de rest. De vijgenboom blijft ook maar leveren, de potten jam staan rijen dik. En kijk, een aardbeientoegift.

DSC_0025

’s Nachts weer onder het winterdekbed. Nog even en ik ga de herfst leuk vinden.

Advertenties

Jam

DSC_0004

DSC_0013

Het is me al een paar keer overkomen dat ik spontaan wat vijgen kreeg toebedeeld die rechtstreeks van de boom werden geplukt door de eigenaar. Ik snap goed waar die gulheid vandaan komt. Vijgen zijn allemaal tegelijk rijp en heel kwetsbaar. De oogst is bijna niet weg te eten. We plukten ruim twee kilo van onze kleine boom. We eten er een paar uit de hand, we verwerken ze in een voorgerecht en vanavond, als er gasten aan tafel zitten, vergezellen ze Jamie’s rollade. Maar dan nóg. Dus.

DSC_0017-001

DSC_0021

Wilde bramen

DSC_0052

Het weer bepaalt onze werkzaamheden. Er wordt regen verwacht dit weekend. Zolang het droog is, werken we buiten. De lavendel moet nodig gesnoeid maar we besluiten eerst de bramen te oogsten en verspreiden ons over het terrein. Alle twee met een vergiet in de hand. En plukken maar. Dat valt dan toch tegen. Wat er hangt is al verdroogd, of nog niet rijp of hangt buiten bereik.

 

Gelukkig heeft de wijnboer lange armen en benen. Uiteindelijk hebben we anderhalve kilo bramen. In de vriezer lag nog twee ons vlierbessen die nu ontdooien. Ik weet wat me te doen staat als het straks regent.

DSC_0059

Vingeroefeningen

DSC_0108

DSC_0122

DSC_0110

DSC_0126

Dit is nog maar een beginnetje van wat ik met de nieuwe macro-lens kan doen. Ik kroop vrijdagmiddag door de tuin om deze opnamen te maken. Daarna kreeg ik het nog op mijn heupen en verwerkte meer dan drie kilo vijgen en druiven tot jam. Samen met de liters druivensap die al in de vriezer liggen, geeft dit toch de nodige voldoening. Een aardige voorraad van vruchten van eigen erf, daar hou ik van. En dan zijn we vandaag aanbeland bij een regenbui die 24 uur aan zal houden. We waren er op voorbereid en al dat water is méér dan welkom. Ja, ik hoor het mezelf zeggen en ben er ook verbaasd over.

DSC_0002

De sneue moestuin

DSC_0005

Zien we daar nou echt een courgettebloem?

DSC_0008

Hebben we rijpe tomaten? Het lijkt eerlijk gezegd nergens naar dit seizoen. Vol goede moed begonnen we op te kweken maar én late nachtvorst én de langdurige hittegolf doen de moestuin geen goed. Tel daar bij op dat de wijngaard wat meer aandacht en kostbaar water toebedeeld kreeg dan de orto, dan is het logisch dat de resultaten tegenvallen. Hieronder nog zo’n voorbeeld.

DSC_0010

Eén dag te laat oogsten van een framboos en hij is ingedroogd. Maar. De bramen beginnen te kleuren en in de vriezer ligt nog een kilo vlierbessen. Al die opgespaarde glazen potten staan niets voor niets te wachten. Er zál jam gemaakt worden.

Poep, siroop en jam

DSC_0001-001

Als ik de eerste paarse vogelpoep zie liggen, weet ik dat de vlierbessen geplukt kunnen worden. Voor het verwerken van de bloesem had ik dit jaar geen tijd.  In mijn nieuwe functie van kruiden-en tuinvrouwtje ga ik dat kostelijks niet onbenut laten, dus aan de slag. Voor siroop heb ik anderhalve kilo ontsteelde bessen nodig. Door ze in de vriezer te leggen, tik je de bevroren bessen er makkelijk af, las ik op internet. Dus beginnen we maar eens met het aanleggen van een buffertje in een vrieslade. Ook al handig als ik ze samen met bramen tot jam ga verwerken. Maar die bramen zijn hier nog láng niet zo ver. Terwijl mijn zus in s’ Gravenzande al kilo’s staat te plukken. Tsss.

DSC_0004

 

Plukken en happen

P1200883

Moestuinopbrengst hebben we dit jaar niet, maar als aardige buurvrouwen je wat toestoppen, is dat niet alleen aardig en lekker, het scheelt ook heel veel werk. Nog zoiets waaraan we geen werk hebben is de vijgenboom. Die buigt bijna onder zijn vruchten door. Nu we hier met zovelen zijn, verdwijnen de vijgen gewoon als fruithap. Als straks de oogst nog groter is en we weer met z’n tweetjes zijn, dan zie ik mij m’n jamfabriekje wel weer starten.