Boeken en zoeken

Nee, ik nam geen boek mee uit deze minibieb. Van lezen komt nog niks terecht. Een foto is ie wel waard, dit mooi afgewerkte kastje, tegenover de Appie. Op mijn vorige laptop had ik een keurig mapje met al mijn gekiekte minibiebs. Op de nieuwe laptop is het nog een zooitje wat betreft rubrieken en ordening. Om daar eens goed voor te gaan zitten, komt ook nog niks terecht. Ach, dat komt allemaal wel weer. Ik graaide onlangs wel dit fantastische boek uit een andere minibieb. Ik zie de komende periode met vertrouwen tegemoet. Dan ga ik veel mooie boeken lezen, heerlijk Italiaans koken en af en nieuwe programma’s op mijn laptop installeren. Ik ga van herfst en winter optimaal profiteren zo neem ik mij voor.

Het succes van de minibieb

Om te beginnen hou ik van het woord minibieb. Een goed bekkende Nederlandse samenstelling die precies zegt wat het is. Hier in Delft zijn er best veel. Zelfs een oud konijnenhok is geschikt gemaakt. Alleen moet je hier op de hurken om een boek te kiezen.

Ik maak vaak gebruik van een minibieb en lees daardoor regelmatig verrassende boeken. Zo nam ik dit boek mee, de titel sprak me direct aan, dat snappen jullie wel. De naam van de auteur zei me niets maar dat ligt aan mij. Ik ben niet zo bekend met de Skandinavische schrijvers. Maar dat gaat veranderen na dit boek. Wat een pracht roman van een waanzinnig goede schrijver. Hij schreef ook de Wallander-serie. Nooit gezien, wel over gehoord.

In Italië kom ik sporadisch een minibieb tegen, maar zie ik er één dan neem ik een kijkje. En dat valt eerlijk gezegd nogal eens tegen.

Verliezen in lezen

P1240333

Toen ik vanmiddag om drie uur met de boodschappen thuis kwam, moest ik nog lunchen. Dat overkomt me vaker als ik de enige in huis ben die het dagritme bepaalt. Ik had vanmorgen mijn zinnen gezet op het uitlezen van deze roman en dat was me gelukt. Een prachtig boek bovendien dat ik voor twee euro bij de kringloop mee griste.

P1240335

In dit nogal knullige schriftje houd ik sinds 1992 bij welke boeken ik lees. Dit jaar staat mijn teller op 35. Mijn streven is om er jaarlijks 52 te lezen, dat heb ik nog nooit gehaald. Het bovenste boek van mijn wachtstapel bestaat uit drie losse verhalen waarvan ik er twee uit heb. Tim Krabbé moet ik in drie uur wel kunnen verschalken. 2018 telt nog twee volle dagen. Ik blijf dus steken bij 37 boeken dit jaar.

P1240339

 

Liggend in het gras

DSC_0014

Uit de minibieb in Delft graaide ik nog snel dit boek mee. Het blijkt een klassieker te zijn uit de Italiaanse literatuur. Ik moest er even in komen maar het boeide zeer. Als je bedenkt dat dit werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw dan is het kalme tempo goed te verdragen. Bovendien hou ik er van op deze manier beter de Italiaanse cultuur te leren kennen. Voor meer over de inhoud klik hier.

DSC_0011

Blogvriendin Bertie mailde me naar aanleiding van het schilderij van de schilder Rafael. en meldde me dat over La Muta een boek is geschreven door Leslie Forbes. Die naam kwam me bekend voor, het boek zei me niets. Staat het hier gewoon in de boekenkast! Aangeschaft in 2008 en ik kan me er geen letter van herinneren. Zelfs niet nu ik al bij hoofdstuk 10  ben. Enfin, ik lees weer een vers boek.

De telefooncel

P1230506P1230503

Kort geleden verscheen er op het blog van Marthy een Franse telefooncel die was ingericht als minibieb. Daarop reageerde Jeanne met de Duitse variant.  Ook een Zeeuwse boekencel kreeg ik al doorgestuurd dus ja, wij bloggers inspireren elkaar. Ik moet zeggen dat het idee van de minibieb in een telefooncel briljant is. De afmeting is perfect, de boeken staan gegarandeerd droog en we worden allemaal blij van hergebruik en boeken. Nu kom ik met een Delftse versie. Horend bij dit café doet ie dienst als de kleinste galerie. Elke maand nieuwe kunst, zegt de site. Maar een spons en zeem is er in máánden niet in de buurt geweest.

P1230504

 

Ballonvaardster

P1230306-001

Uit de minibieb in de centrale hal van ons gebouw, haalde ik dit boek. Op de achterkant las ik: Want wat wil je nou liever: dag en nacht online zijn of elke dag lekker ontspannen leven? Dat spreekt me wel aan en dus begon ik te lezen. Het is humorvol geschreven door Gerhard Hormann. Hij vergelijkt zijn leven met dat van een ballonvaarder die elke keer een zandzak over boord gooit en steeds hoger en vrijer boven de aarde zweeft. Door je leven te vereenvoudigen en minder te consumeren ervaar je minder stress. Ieder dit dit boek leest zal er voor zich zelf zinnige dingen uit halen. Ik heb nog wel wat zandzakken te lossen.

P1230102

Geestdodend

DSC_0033

O, kijk nou. Ik ontdekte een echte minibieb toen we gisteren een tochtje langs het Trasimenomeer maakten. Op de een of andere manier is dat dit jaar onze toeristische topattractie want we deden het al eerder (klik). Maar toen was ie me in San Feliciano niet opgevallen of hij stond er nog niet. Op het grappig gedecoreerde kastje stond bovendien: ‘I libri, cibo per la mente’. Oftewel ‘Boeken, voedsel voor de geest’.

DSC_0034

Als fervent lezer en oprichter van een minibieb, ging ik dat ding eens aan alle kanten fotograferen. En kijken waarmee men de geest zoal voedt, hier.

DSC_0035

Enfin, we hebben daarna onze magen gevoed met prima cibo.

DSC_0061