Nutteloze keukenhulpjes

DSC_0007

Blogvriendin Bertie schreef kortgeleden een lief stuk over de snijbonenmolen. Die bij mij en veel anderen nostalgische herinneringen oproept. Toch overleefde het ding bij ons een opruimronde twintig jaar geleden niet. Ik snij ze met het mes, die drie keer per jaar dat we snijbonen eten. In ons gezin zijn ‘nutteloze keukenhulpjes’ een begrip. Ik geef hierbij mijn persoonlijke top tien in willekeurige volgorde:

ijsmachine, eiersnijder, knoflookpers, snijbonenmolen, sapcentrifuge, broodbakmachine, escargotvorken en – tangen, koffiemolen, honinglepel, frietsnijder

DSC_0005

Ze hebben ooit mijn keukenladen en -kasten bevolkt. De ijsmachine en de honinglepel heb ik nóg. Daar ga ik ook maar eens afstand van doen.

DSC_0016

Advertenties

Snoeien en harken

P1220894-001

Toen dan eindelijk zondag de sneeuw was verdwenen en de ijspegels waren ontdooid, toog de wijnboer naar zijn geliefde plek. De dagen ervoor waren nuttig besteed met het hevelen van de wijn. En het proeven natuurlijk. Ik greep stofzuiger en dweil, in huis was genoeg te doen. Maar het buitenleven kriebelde en ook ik kon zondag op het erf aan de slag. Twaalf manden met blad harkte ik bijeen en dat blad vond zijn weg naar de compostbakken. Klaar voor de volgende wijnronde.

P1220901

Met moeite scheurden we ons maandag weer los uit het Italiaanse leven. Maar niet nadat ik de voorjaarsbeloften nog even fotografeerde.

P1220893

P1220890

 

Schotsen

P1220849

Er is nog geen schip langs geweest, zeiden we tegen elkaar bij onze eerste cappuccino. De zon straalde zacht over het licht besneeuwde ijs waarop de meeuwen zaten te denken welke auto’s of ramen ze nu weer eens onder zouden schij…We hadden onze vaststelling nog niet uitgesproken of we hoorden grommend gekraak.

P1220851

Daar voer de file van zestien vrachtwagens op weg naar de afvalverwerking in Den Haag. Als een ware ijsbreker ging het logge gevaarte tekeer. De zwerm meeuwen en enkele nijlganzen wisten niet hoe snel ze weg moesten fladderen. Terug naar de hoge daken die als uitkijkpost dienen, veronderstel ik. Dat mikt zo fijn.

P1220853

P1220854

Water en ijs

DSC_0010

Ze zwemt al in badje 3 en gaat als een speer. Dus namen we gisteren de gelegenheid te baat om tijdens een kijkmiddag met eigen ogen te zien hoe vrij en vrolijk het jongste kleinkind zich voortbeweegt in het water. Vamiddag stond ze onder aanvoering van opa samen met zusje en nichtje op het ijs. Dat was even wennen maar aan de hand van haar moeder begon ze het steeds leuker te vinden. DSC_0011-001

De andere twee kleindochters zwierden en vielen en hadden dikke pret.

DSC_0006-001

DSC_0007-002

Ach wat zou het heerlijk zijn als we nog een echte koudegolf beleven met ijs op de sloten en grachten. Dan doe ik wel de koek en zopie.

DSC_0004-002

 

 

 

Winterlicht

DSC_0012

DSC_0016

Toen we gistermiddag door Delft dwaalden, kregen we af en toe te maken met korte felle regenbuien. De glühwein die mijn gezelschap graag ergens bij een kerstkraam had willen nuttigen, dronken we maar in een restaurantje. En dat kwam niet alleen door de regen maar vooral omdat om half zes de meeste kramen al onbemand waren. We hadden zelfs het idee dat vele de hele dag leeg waren. Maar goed. Vanmorgen scheen de zon. En dat levert bijzonder licht op. Dapper dat de hardlopers toch van start gingen want het was hier en daar ook verradelijk glad.  Er lag zelfs een flinterje ijs op de slootjes. Het wachten is op de ijsmeesters.

Pizzabakkers

img-20161023-wa0020-1

Het werd een echte familiedag, gisteren.Want na de verjaardag vertrokken we naar Zwijndrecht waar thee en vers gebakken appeltaart al klaar stonden. Maar veel belangrijker: onze kinderen en kleinkinderen waren er bijeen. Met z’n tienen zijn we naar Papendrecht gereden waar we bij Il Mercato Italiaans hebben zitten eten. Kinderen mogen daar hun eigen pizza maken en ook nog eens na afloop zelf ijs scheppen. Ze kijken bovendien zo vrolijk omdat ze elkáár weer zagen. Zie ze daar nou eens gearmd staan met z’n viertjes. Bij opkomende zon in de Delftse Hout zag het er vanmorgen zo uit. Toch niet verwonderlijk dat ik een blij ei ben?  img_20161023_090726

Citroen

DSC_0003-001

Altijd al eens willen maken, lemoncurd. Dus toen ik laatst bij blogvriendin Marthy dit recept tegenkwam, was het nog maar een kwestie van een paar weken tot ik in onze Italiaanse keuken aan de slag kon. Drie potjes gaf ik weg bij de pranzo eergisteren. Maar natuurlijk hebben we er zelf ook een potje aan over gehouden. Ik zie eindeloze mogelijkheden wat gebruik betreft. Dit verzon ik als eerste. De leeg geperste citroenhelften bewaarde ik in de vriezer. Ik vulde ze met kant en klaar gekocht kokos-ijs. Daar een lik lemoncurd op en een takje munt erbij. Klaar is Kees. Lekker joh. DSC_0006