Jeneverstad

Toen ik bij mijn vriendin aan de koffie zat, was dit mijn uitzicht. Dat smaakte extra goed. Ze woont recht tegenover het Stedelijk Museum Schiedam, dat is onderscheiden als het meest klantvriendelijke museum van Nederland in 2019. Ik heb er ook op gestemd met in het achterhoofd de mogelijkheid tot het winnen van de hoofdprijs onder de inzenders; een reis naar New York. Daar zouden we dan samen naar toe gaan. Ach, een dagje Schiedam is ook leuk.

Met ons rug naar het museum kijk je zo richting haar huis. Om de hoek liggen prachtige oude boten in de haven. Dat we tussen het bijkletsen door, ook nog tijd maakten even het museum te bezoeken, is eigenlijk een wonder. Ik kom er nog op terug. Ik moest haast maken om vóór de files rond Rotterdam weer naar Delft terug te rijden. Dat lukte binnen een half uur. Welbesteed dagje!

Mijn rondje de andere kant op

Het was al een uur of drie toen ik pas in de gelegenheid was mijn rondje te wandelen. De brug staat open. Dat is goed te zien aan die twee hefbomen links boven de huizen. En ik wil zo graag aan de overkant in de zon lopen.

Het is goed te zien hoeveel verkeer van de Koepoortbrug gebruik maakt. Daar nadert alweer een volgende boot. Mét vracht want hij ligt behoorlijk diep.

De Oostpoortbrug was ook zojuist weer gesloten, kijk maar hoeveel fietsers er gebruik van maken. Op de achtergrond de niet meer in gebruik zijnde sterrenwacht aan de Kanaalweg.

En dan valt mijn oog op iets geinigs . Het brugwachtershuisje. Ook al niet meer in gebruik want de bruggen worden automatisch bediend.

Voor de mensen die dit blog op hun mobiel lezen, heb in nog even ingezoomd.

Agnetapark (3)

Bij de uitbreiding van het Agnetapark in 1925 liet de architect Jan Gratema zich inspireren door de Amsterdamse school. Dat resulteerde in deze fraaie woningen, die ik ook al eerder liet zien. Lange tijd waren dit huurwoningen, inmiddels is het mogelijk een huis te kopen (klik voor Funda) en de belangstelling ervoor is groot. Centraal kwam een grote vijver, er kwam een kruidenierswinkel en een groot gemeenschapsgebouw.

De hele wijk staat in de top 100 van de Rijksdienst voor Monumentenzorg en is beschermd stadsgezicht. Dat er in 1925 voor fabrieksarbeiders zo ruimhartig sociale woningbouw werd gepleegd, is tamelijk uniek in Nederland. Wie Delft bezoekt, zou deze wijk eigenlijk niet over mogen slaan.

Van gisteren

Om half negen stond de schilder bij ons in huis het plafond van de keuken een beetje bij te werken. Nou, daar krijg je hoe dan ook een rommelig dagje van. Zelf haalden we de losse spullen eruit, het afdekken deed hij. Het opruimen na afloop, inclusief met de stofzuiger in de weer, deed de goede man zelf. Binnen drie uur was het klusje geklaard. Nou ben ik echt geen overdreven poetsende huisvrouw maar je wilt bij het terugplaatsen van alle keukenattributen de boel toch even schoon maken, hè? Zo’n dag werd het dus. De foto is van gisteren.

Buiten vaart de binnenvaart…

Op de kadehekken van de Koepoortbrurg staan gedichten. Het werk aan ‘onze’ kant van de brug heb ik op mijn blog al eens laten zien. Vandaag nam ik eindelijk de moeite om ook eens de andere kant te bekijken. Fleur Fok, die aan de overkant is opgegroeid en leerde steppen op de Koepoortbrug, schreef dit gedicht dat de wedstrijd van de Stichting Brugwachtershuisjes uitschreef. Ik laat hier het laatste couplet zien. Inmiddels heeft zij haar studie natuurkunde afgerond en Delft verlaten. Maar hoe fantastisch is het voor haar én voor de voorbijgangers, dat de brug dit gedicht met ons deelt.

Bossche Bol

Of we een Bossche Bol kwamen eten ter ere van zijn verjaardag. Toe maar, in een maand waarin we de broekriem aan moeten halen maar waarin dat tot op heden nauwelijks lukt, hebben we van harte zitten smikkelen. Onze zoon is jarig vandaag en dus probeerden we zonder slagroom en chocolade aan mond en vingers, die Bol naar binnen te werken. Ook dat lukt nauwelijks. Maar we aten wel met smaak én op zijn gezondheid, dat spreekt.

Schaamrood

Gisteravond kwamen een paar oudcollega’s bij ons eten. Bij het samenstellen van een menu ging ik praktisch te werk vanwege niet al te veel voorbereidingstijd. Voor de groenten koos ik boontjes en peulen die ik bij de Appie ongezien in de kar legde. Omdat ik nog zelfgemaakte vijgenjam had, leek mij een nagerecht met mascarpone, slagroom en wat verse vijgen wel lekker.

Egypte, Kenia, Italië en Peru waren dus de leveranciers van deze producten, die deels ook in plastic verpakt waren. Terwijl ik een voorstander ben van zo lokaal mogelijk voedsel dat hoort bij het jaargetijde. De pastinaaksoep en de runderstoof op Italiaanse wijze was gelukkig wel van Nederlandse producten gemaakt. Maar toch. Het eerst volgende etentje ga ik echt anders samenstellen.