Wat zal ik eens m(h)aken?

dsc_0001-001

Zaterdagmiddag kocht ik spontaan twee bollen wol en een haaknaald. Gewoon vanwege zin in haken. Van de site van Ingthings had ik lang geleden al een inspirerend stukje apart gezet. Dus begon ik welgemoed. Maar de vorm werd rond terwijl ik meer dacht iets langwerpigs te haken. Dus haalde ik mijn probeersel tot drie keer toe uit. En verzon toen zelf maar wat met twee lossen en één vaste. Het blijkt een sjaal te worden. De eerste bol was in mum van tijd verhaakt want een regenachtige zondagmiddag. Nu matig ik mijn tempo. Haken is heerlijk om te doen maar wat moet ik met veel maaksels?

dsc_0002

 

Advertenties

Nooit meer kamperen

dsc_0014

De opgeruimde kelderberging had nog één slag te gaan. De doos met kampeerspullen stond onaangeroerd. We gaan nooit meer gaan kamperen. Zeker niet meer op de manier zoals we dat jarenlang hebben gedaan. Dat was in een eenvoudige tent met een nog eenvoudiger keukenuitrusting. Dus kon de thermosfles met koffiefilter, een pannenset en een butagas éénpitter weg. Ik moest lachen om mijn eigen zorgzaamheid destijds. In een klein plat koffertje, dat ook diende als een soort knietafeltje om mijn vakantiedagboekjes te schrijven, vond ik onder meer de checklist, een opvouwbare barbecue, hand-en theedoek, pleisters, luchtbedreparatiemateriaal, een handig boekje en een herinnering aan de laatste camping. Het moet in 2003 geweest zijn. Google translate bestond nog niet, we gingen nooit op zoek naar een internetpunt maar vonden wel een huis in de heuvels bij Gubbio. De rest is geschiedenis. dsc_0018

dsc_0015

Groeten uit Servië

dsc_0004

Voor alle zekerheid de paraplu maar meegenomen. Ik heb een enorme hekel aan een nat hoofd. Mijn haar kan namelijk niet tegen een regenbuitje. Ik doe er alle moeite voor er wat volume in te föhnen en dat wil ik niet in drie seconden laten verflenzen. Maar goed, het was net even droog tijdens mijn polderwandeling dus de plu werd wandelstok.

dsc_0008

dsc_0003

De foto’s zijn van vorige week. Als ik dat niet verder vertel, heeft niemand dat in de gaten. Wat ik nog wél kan vertellen is dat Cisca uit Servië weer heeft gemaild. Ik heb haar pagina bijgewerkt. Dus wie haar volgt, moet even op de zwarte button klikken.

Woon-en geboortehuizen

Met de Paus heb ik niet veel en met zijn voorgangers al helemaal niks. Maar de enige Nederlandse Paus noemde zichzelf Adrianus. En met die náám heb ik wel wat. Die staat in het paspoort van de wijnboer.

Mijn oma hield van de schrijfster Ina Boudier Bakker. Dat zal de reden geweest zijn waarom ik als kind een boek van haar ook mooi vond. Jaren geleden herlas ik het en deed het daarna snel weg. Ik had in Utrecht wel de neiging even aan de voordeur van Ina te kloppen.

Tenslotte passeerden we het woonhuis van Pyke Koch. Over deze schilder in het genre van het magisch realisme valt veel te vertellen. Ik beperk me tot het feit dat hij onder meer geïnspireerd werd door de Italiaan Piero della Francesca.  En zo vervlocht ons Nederlandse en Italiaanse leven zich na een tentoonstelling over Caravaggio prachtig in elkaar.

Stadsmens

p1240348

Hebben jullie nog een beetje door Utrecht rondgestruind? vroeg iemand me gisteren op Facebook na plaatsing van mijn dagelijkse blog. Ik kon haar geruststellen. Uiteraard, in zo’n leuke stad dwaal je nog graag een beetje verder na het museumbezoek. De Oude Gracht ligt om de hoek. Wat een prachtige panden, goed zichtbaar door de kale bomen.

p1240354

 

p1240359

Ik mag dan wel graag in de natuur zijn, ik voel me toch ook een stadsmens. Opvallend vonden we trouwens het aantal bijzondere huizen met een informatiebord op de gevel. Kom ik morgen op terug. Deze krijgen jullie alvast vandaag te zien. Zelfs zonder nadere toelichting, zó Utrecht.

p1240343

Caravaggio

p1240373

Rond 1600 was Rome het culturele centrum van de wereld.  Van heinde en verre bezochten kunstliefhebbers en kunstenaars de stad. Zo ook drie Utrechters, Gerard van Honthorst, Dirck van Baburen en Hendrick ter Brugghen. Zij lieten zich inspireren door Caravaggio die een revolutionaire vernieuwing in de schilderkunst teweegbracht met ongekend realisme en sterk licht-donker contrast. Nog tot 24 maart is in het Centraal Museum in Utrecht een prachtige tentoonstelling te zien waar twee werken van Caravaggio te bewonderen zijn en tientallen van zijn navolgers. Vooral die tien van Honthorst kunnen al een reden zijn om naar Utrecht af te reizen. In het kader van een cultureel uitstapje voor twee, was dit weer zeer geslaagd. Met dank aan mijn wijnboer die me hiermee verraste.

caravaggio_-_la_deposizione_di_cristo-001

Monument

dsc_0032

Bovenop staat de triomferende Nederlandse maagd met vlag én met verbroken ketenen die symboliseren dat de Franse overheersing voorgoed voorbij is. Naast haar de leeuw die de verrijzende volksmoed verbeeldt. Op de bovenste foto is ze niet erg goed te zien, maar jullie geloven me vast wel. Dit monument werd vijftig jaar na het stichten van het Koninkrijk der Nederlanden geplaatst. In dezelfde periode, dus rond 1863, werd de wijk het Willemspark aangelegd waarvan Plein 1813 het middelpunt vormt. Ik keek zondag met toeristenogen rond in de stad waar ik ben opgegroeid. Had ik een wat minder bezet leven, dan kwam ik er vaker.

dsc_0035

dsc_0037