Veel doen in weinig tijd

De één naar de tandarts, de ander naar de huisarts. Samen naar mijn moeder. Bezoekje aan de pedicure, aan de garage voor een nieuwe koplamp en samen naar de supermarkt voor boodschappen. Nog snel de kringloop in maar niets kopen. De één naar de bakker en het fruithuisje en de ander in de zelfde tijd langs de kleermaker voor het inkorten van een broek. Nog geen twee dagen in Delft en al heel veel afgehandeld. Maar ook tijd om samen op een terras koffie te drinken, bij de buurman langs te gaan om onze post op te halen en te genieten van mooi Delft. Onze agenda is de komende week goed gevuld met leuke afspraken. Het weer is fantastisch en hoewel ons hart in Caldese achterbleef en het best weer wennen is op het bovenhuis, omarmen we ons Hollandse leven weer voor even.

Even wat minder prikkels

Na de drukte van de Delftse binnenstad had ik wel behoefte aan wat kalms. Op de Paardenmarkt werd de kermis weer afgebroken, wat de nodige herrie gaf. Op de een of andere manier was ik te ongedurig om een uurtje op het balkon te gaan zitten en dus ging ik fietsen. Alleen, want de wijnboer had van alles te doen. Ik realiseerde me dat ik nooit in mijn uppie zomaar ga fietsen. Ja, wel om boodschappen te doen, naar de tandarts te gaan of andere leuke bestemmingen. Maar ter ontspanning de natuur in doen we meestal samen. Gistermiddag peddelde ik op mijn gemak door de Delftse Hout, wat een rust. Wat een kalmte. Wat een schoonheid. Precies wat ik nodig had.

De schoonheid van de regen

Zeven minuten fietsen betekent voor mij als snel een half uurtje lopen. Dus toch het fietsje maar genomen voor het tandartsbezoek. Het motregende. Waardeloos, want je wordt er evengoed behoorlijk nat van. Toch maar even afgestapt bij de Oostpoort want daar liep een verse familie Nijlganzen met tien koters. Dichterbij komen lukte niet, daar zorgden de ouders wel voor.

Met natte brillenglazen, mijn capuchon diep over mijn hoofd en een nat fietszadel, vervolgde ik mijn weg naar huis. Maar ik zag dat de beregende klinkers wél fotogeniek zijn. Ik zelf leek meer op een verzopen kat.

Nieuw en oud

Vanmorgen liep ik over het Bastiaansplein. Dit winkelgebied was een bouwput toen wij twintig jaar geleden in Delft kwamen wonen. Theater de Veste en een enorme Pathé Bioscoop zitten hier vlakbij. Ik was op weg naar de tandarts maar eigenlijk kom ik weinig in dit nieuwe deel van het centrum.

Ik passeerde deze gracht met woonboten, heel in de verte zie je de torens van de Oostpoort. Ik ben altijd blij als ik dit soort herkenningspunten zie, daar oriënteer ik me beter op dan bij nieuwbouw.

Vanmiddag opnieuw de zonnige stad in, nu liep ik samen met de wijnboer in het oude centrum. Wat boodschappen gedaan en de laatste kerstpost in de brievenbus gestopt. Het stadhuis met de mooie kerstboom ervoor wordt aan het oog onttrokken door de marktkramen. Dus binnenkort bij schemer de verlichte Oostpoort en het stadhuis nog maar eens in volle glorie fotograferen.

Saaaaai

Van dat echte novemberweer. Grijs en kil. Een dag zonder afspraken maar genoeg te doen. We koersen af 5 december en ik heb nog een surprise te maken, het idee daarover vormt zich langzaam. Ik raak geïnspireerd door een woontijdschrift, verander het een en ander in de woonkamer maar ben er niet tevreden over en draai de heleboel weer terug. Ik maak een afspraak voor de tandarts. Van een restje broccoli maak ik soep. Het huis ruikt ernaar en dat is geen lekkere geur. Als ik de boodschappen heb afgerekend bij de supermarkt kom ik tot de ontdekking dat ik één ding vergeten ben en moet dus terug de winkel in. Er werd vorige week een pracht boeket bij ons bezorgd. Iemand in mijn omgeving blijkt gelukkig toch geen Corona te hebben, ik app een jarige vriendin en maak een afspraak met andere vrienden voor een etentje hier thuis. Zo bezien is deze dag heus zo saai nog niet.

Perikelen

P1220659

In tien jaar tijd krijgen we onze vijfde tandarts. Althans als we blijven op het  praktijkadres waar we nu zijn ingeschreven. Dus gaan we op zoek naar iemand die wat honkvaster is. Het bevolkingsonderzoek naar darmkanker vraagt om wat handelingen die ik vanmorgen afhandelde. En waar ik hier verder niet op in zal gaan. Ik meldde me aan voor een proefles yoga want ben erg stram en stijf. De lift in ons deel van het complex is buiten werking en ik klom 81 treden naar onze woonetage.  Ik ben wel erg met mijn lijf bezig op deze manier. Toen liep ik langs dit vrolijke terras op het Doelenplein. Wees blij, staat er op de muur. Dat ben ik ook. Zeker als alle acties die ik vandaag startte over een tijd hun vruchten zullen afwerpen.

Zintuigen

P1220214

P1220209

De man zat vanmorgen bij de tandarts en morgen mag hij voor controle ook nog naar de oogarts. Zelf liet ik vandaag mijn oren even nakijken. Zo kan een vakantieweek in NL ook nog eens effectief worden ingezet voor klein lijfelijk onderhoud. De huisarts zetelt in de Vermeertoren, even buiten het centrum van Delft. En zodoende liep ik door een straat die gevuld is met flats uit de zestiger jaren.  Die zien er goed onderhouden uit, de vrolijke primaire kleuren en de eenvormigheid zorgen voor een grafisch effect. De zon deed de rest. Ik vind het zowaar mooi.

Kamkam of kalm kalm

IMG_20160331_102531

Een fotodip. Gisteren niet scherp, de dag ervoor saai. Vandaag foto’s  gemaakt met mijn mobiel. De tijd en fysieke mogelijkheden beperken me een beetje. Of het is gebrek aan inspiratie, dat kan ook. Vanmorgen vroeg, lopend van de tandarts terug naar huis, realiseerde ik me dat hier mijn fotomoment lag. Maar geen camera bij me. Vandaar deze mobiele impressie van een dag die verder met saaie maar noodzakelijke dingen gevuld wordt. Wat is er dan zo saai? Administratie, boodschappen en oefentherapie. Saaie dagen; heerlijk af en toe.

IMG_20160331_102412

Gewoon doen

P1200407

Gisteren de tandarts, vandaag de oefentherapeut en morgen de opticien. En dan staat er nog een bevolkingsonderzoek voor borstkanker in de wacht. Allemaal zaken die mijn lijf betreffen, die niet ernstig zijn maar waarvan ik het op de een of andere manier lastig vind er tijd aan te besteden. En het is heus niet zo dat ik niet van mezelf hou. En het is zéker niet zo dat ik tegen dat soort onderzoekjes op zie. Het is meer zoiets van: alles aan me moet het gewoon doen en verder geen gezeur. Zéér onrealistisch, ik weet het. Ik ben benieuwd wie dit herkent.

Kwestie van plannen

P1200403

Koffertjes leegmaken en paspoorten opruimen deden we gisteravond al. Tandartscontrolebezoek en een belastingaangifte werden vanmorgen afgerond nog vóór onze vrienden uit Zuid Afrika zich meldden. Vanwege geen tijd voor boodschappen kozen we voor een ‘twaalf uurtje’ buiten de deur. En tussen de happen door keken we foto’s van al dan niet ‘verse’ kleinkinderen en werden de verhalen uit ons beider levens gesynchroniseerd. Plannen voor de komende zomer zijn gezamenlijk gesmeed. De vriendschap van de mannen beslaat zo’n 64 jaar, daar moet altijd even een foto van gemaakt worden. Waarvan akte. We namen weer afscheid en de wijnboer, die nu belastingman is, vertrok opnieuw voor vier aangiften.