Klusjes tijd

In drukke tijden reduceer ik huiselijke bezigheden naar minimale proporties. Ik beschouw het als een goed teken dat ik weer zin heb in kleine projecten. Onze werk- en tv kamer kan wel wat inspanning van mij gebruiken. Wat een ongeordende troep is het daar. Gisteren hadden mijn dochter en ik het er over dat er al snel een plek of kamer in huis is die als overloop voor spullen en rommel dient. Daar gaan we eens wat aan doen deze week. Maar daarvoor moet eerst dit klusje gedaan worden.

Boodschappen voor één

Onze jongste kleindochter van zes heeft nu al aangekondigd als vakantiebaantje later achter de kassa van AH te willen zitten want ze vindt het scannen zo leuk.  Ik vraag me af of er dan nog gewone kassa’s bestaan of dat alle klanten inmiddels zelf scannen. Ik ben nog steeds zo’n mens dat graag de boodschappen op de band legt en een paar woorden wisselt met de caissière.

In mijn huidige éénpersoons huishouden was dit vandaag mijn oogst. Ik had zelf couscous willen maken maar kon de kant en klare salade niet weerstaan. Jammer van dat plastic maar weggooien mét maaltijd is nog erger. Koken voor één persoon ben ik niet gewend en in mijn eentje eten ervaar is als super ongezellig. Vandaar die troostreep.

De kunst van het niets doen

Afgezien van de dageljkse routineklusjes in het huishouden deed ik gisteren niet echt iets nuttigs. En dat bevalt mij dan maar niks. Ik wil een paar vierkante meter onkruid weg kunnen plukken of de aardbeien controleren en fatsoeneren. Ik wil elke dag wat áf kunnen vinken.

Mijn rug en de warmte zijn spelbrekers. Dat laatste is te verhelpen door een tropenrooster, dat eerste alleen met rust en oefeningen. Dus terwijl de wijnboer rond zes uur vanmorgen in de wijngaard nuttige dingen deed, sloop ik rond om foto’s te maken in het ochtendlicht en deed daarna wat oefeningen.

Later op de ochtend deed ik, zittend in de schaduw, een klusje. Daar kom ik beslist later in het jaar op terug.

Leve het buitenleven

Het mooie weer en de lange dagen maken dat we hele dagen buiten zijn. Tijd om iets aan het huishouden te doen, heb ik nog niet vrijgemaakt. Maar vandaag ruim ik daar de maandagochtend voor in. Gisteren zag ik in Gubbio deze wasjes hangen. Toen was het bewolkt, een beetje klammig zelfs,

De weersverwachting voor de komende periode is veel zonneschijn en temperaturen ver boven de dertig graden. Ik dek met het luchtigste beddengoed ons bed opnieuw op, haal een natte lap door de badkamer en de slinger de stofzuiger door het huis. En daar laten we het bij. Hoppa…naar buiten, eens kijken of de was al droog is. †

Aan kant

P1220005

Na al die dagen met prachtig weer, is het huishouden er een beetje bij ingeschoten. Vandaag  begint bewolkt en fris dus grijp ik mijn kans om ook binnen de boel eens glad te trekken.  Stel je geen grote schoonmaak voor, hoor.  Denk meer aan was wegwerken, tuinkussens opschudden, opruimen en alvast wat vooruit koken.  Wij hebben inmiddels een soort Paasdagenritueel dat deels parallel en deels héél anders loopt dan bij Italianen. In het stuk dat ik ooit voor Ciao Tutti schreef, is dat hier na te lezen. En terwijl ik zo aan het rommelen ben, staat een cd met de Mattheus Passion op. Mijn eigen traditie.

Wasdag

P1170826

Mijn ouders zetten vroeger al op zondagavond een grote ketel gevuld met water op het gas. Daar werd de kookwas ingestopt en dat pruttelde dan een hele nacht door. Tot maandagochtend ook de rest aan de beurt was en mijn moeder tot na het middaguur bezig was met wassen, spoelen en wringen. Het was een zwaar karwei en al snel deed een semi automatische wasmachine zijn intrede. Het water werd met een slang aan en afgevoerd, een ronddraaiende vin deed de wasbeweging. Wij van de moderne huishoudens, proppen nu de was achter een deurtje en hebben er nauwelijks omkijken naar. Maar als ik ergens een was zie hangen, maak ik een foto, zoals hier in Napels. Een eerbetoon aan al onze moeders die onder allerlei omstandigheden met luiers en lakens en meer aan de slag moesten. Aan het eind van de dag waren hun handen rood en gerimpeld. Wat een klus.

Maandag = maaidag

DSC_0012

De week kent zo zijn routineklussen. De maandagochtend besteed ik altijd aan huishoudelijk werk en textielherwaardering. Die laatste kreet heb ik gepikt van mijn blogvriendin Vlasje, die daarmee minder leuke klussen voor zichzelf aantrekkelijker maakt. Het komt neer op het wegwerken van de was. ‘Ik kan nog net voor het middaguur het gras maaien’, riep de wijnboer over zijn maandagklus. De Blauwe, witte én gouden regen zijn goed te zien. De natte sneeuw die plotsklaps viel, misschien wat minder. Het is koud. Maar onze vaste klussen zijn afgevinkt. Ik ga de soep opwarmen.

Jan Steen

DSC_0017
We versliepen ons vanmorgen. Pas om half tien schoten we wakker. Nou ja, zeg. Het zal de stilte wel zijn in combinatie met de buitenlucht die ons doen slapen als roosjes. De schilder was alvast begonnen bij het schuurtje, waarvan een laatste muur nog een lik moest hebben. Ramen open, bedden afhalen en matrassen luchten, onkruid weghalen en de haard plaatsen. Allerlei activiteiten die door elkaar heen liepen. Rond het middaguur werd er een proef fikkie gestookt en vond ik dat de opstelling van de meubels in de kamer aangepast moeten worden aan de nieuwe situatie. Geen plek meer in huis waar geen wanorde heerste. En tussendoor toch telkens ook even in de tuin bezig want te mooi weer om binnen te zijn. De opstart van ons huishouden duurt meestal een week. We zijn aardig bezig.

Oost West

DSC_0037
Als er een top tien zou bestaan van huiselijke ongemakken dan scoren kapotte apparaten heel hoog bij mij. Er zijn dingen in het leven die nou eenmaal móeten en het liefst zo soepel mogelijk. Een wasmachine die de geest geeft, veroorzaakt erg veel ongemak. De kletsnatte was die eruit kwam en op de een of andere manier toch droog moet worden, de rompslomp van monteur bellen en de schok toen de man zei dat herstellen geen optie was. Eerlijk gezegd vreesde ik dat al maar hoopte op een wonder. Enfin, er staat al een nieuwe. Thuis is het eigenlijk heel Best.

De foto maakte ik onlangs tijdens onze overnachting aan zee. Meteen de laatste in de kleurloze serie die maar twee dagen duurde.