Wachten op onthulling

De Gouden Eeuw van Delft komt tot leven in een keramieken stadsplattegrond. Ik schreef er hier al eens een blog over. In de Papenstraat wacht dit prachtige project nu nog op de officiële onthulling. Bezoekers van het centrum worden in de omliggende straten met pijlen de juiste richting opgestuurd.

Centraal in de onderste foto ontbreekt één gebouw, het stadhuis. De burgemeester zal dit als laatste plaatsen tijdens een feestelijke bijeenkomst. Voorlopig is dat even uitgesteld. Maar dat verhindert de bewoners van het oude centrum niet om naar hun eigen huis op de kaart te zoeken. Delft heeft er weer een bijzonder kunstwerk bijgekregen. Zodra het weer kan, sleur ik iedereen er mee naar toe.

Papier hier…en daar

Bij blogvriendin Bertie las ik hier over een tentoonstelling van knipselkunst in Hoorn. Daar zou een kunstenares samen met bezoekers door middel van uitgeknipte duiven een nieuw tijdelijk kunstwerk creëren. Enfin, jullie snappen, dat gaat niet door maar duiven uitknippen kan wél. In haar blog staat een link waarmee de duif te downloaden is. Sinds gisteren hangen ze, na het nodige knipwerk mijnerzijds, bij ons voor het raam. Het zijn witte duiven maar tegenlicht en spiegelende ramen maken het deze fotograaf niet eenvoudig.

Isabel koos voor heel ander ‘papier’ dat vandaag de opdracht is van de foto7daagse. Zij laat ons een deel van haar Donald Duck-verzameling zien en spreidde dat op haar bed uit. Lekker kleurig en helemaal haar wereld.

foto Isabel

Overigens: de witte duif staat voor liefde en hoop. Dat kunnen we goed gebruiken in deze tijd.

Mozaïekfascinatie

Eivormige objecten die verstrooid op het Elzenplein in Delft liggen. Waarschijnlijk met de bedoeling om auto’s te weren. Altijd fraaier dan een stel saaie betonnen paaltjes. †

Er staan namen bij van Corrie en Rene, Hans en Diny. Misschien een kleinschalig buurtproject? Voorlopig volg ik op FB de Stichting Samen Doen die al verschillende keramiek kunstwerken in de stad heeft aangebracht. Het zou me niets verbazen als dit de initiatiefnemers zijn. Hoe dan ook, ik vind het geslaagd. Sinds we in Ravenna waren heb ik een nieuwe interesse: stadsmozaïek en kan ik in Delft mijn lol nog op.

De verleiding

Toen we een week of zes geleden in Buren deze winkel binnenstapten, met de toepasselijke naam De Verleiding, werd er niet lang nagedacht. Er stond een fraaie bronzen uil te koop waarvoor de wijnboer ogenblikkelijk bezweek.

Zijn fascinatie voor uilen ontstond nadat we er twee in huis vonden. Ze waren door de schoorsteen naar beneden gevallen en hadden zich binnen uiteindelijk doodgevlogen. Sneu verhaal en een hoop troep. Inmiddels hebben we, min of meer toevallig, vijf uilen-kunstwerkjes in huis. En net zoals bij het meisje van Vermeer, is het de hoogste tijd ook weer te stoppen met zo’n verzameling. Deze uil heeft op de rand van de schoorsteen in Caldese een plek gekregen. Alleen voor de foto’s mocht ie even naar buiten.

Geplooide berg

dsc_0011

Nog even terugkomend op het Museum Beelden aan Zee, laat ik wat foto’s zien die ik daar vorige week maakte. Want naast het werk van Picasso raakte ik geboeid door een installatie van Anish Kapoor.

dsc_0013

In een aparte ruimte staat een enorm sculptuur dat is opgebouwd uit gestapelde aluminium lagen. Het lijkt aan de buitenkant massief. Maar beklim je een trap dan kun je vanaf een plateau het kunstwerk inkijken.

dsc_0015

dsc_0016

Wie de moeite neemt op zijn naam te klikken, krijgt het beeld Mountains, nogmaals te zien maar vanuit een nog hoger standpunt. Dan wordt ook duidelijk hoe groot en indrukwekkend het is.