De sneue moestuin

DSC_0005

Zien we daar nou echt een courgettebloem?

DSC_0008

Hebben we rijpe tomaten? Het lijkt eerlijk gezegd nergens naar dit seizoen. Vol goede moed begonnen we op te kweken maar én late nachtvorst én de langdurige hittegolf doen de moestuin geen goed. Tel daar bij op dat de wijngaard wat meer aandacht en kostbaar water toebedeeld kreeg dan de orto, dan is het logisch dat de resultaten tegenvallen. Hieronder nog zo’n voorbeeld.

DSC_0010

Eén dag te laat oogsten van een framboos en hij is ingedroogd. Maar. De bramen beginnen te kleuren en in de vriezer ligt nog een kilo vlierbessen. Al die opgespaarde glazen potten staan niets voor niets te wachten. Er zál jam gemaakt worden.

Doen wat moet

DSC_0004De moestuin heeft tijdens onze afwezigheid genoten van het druppelsysteem. Het onkruid ook. De potplanten in hun teilen hebben het overleefd, maar ternauwernood. We hadden de buren gevraagd bij grote droogte toch hier en daar wat extra water te geven, konden ze meteen oogsten als dat zo uitkwam. Toen we gisteren bij hen aan de pranzo zaten, kregen we bij de antipasto gefrituurde courgettebloemen uit onze eigen tuin. Ze smaakten extra lekker, logisch. De artisjok heeft eindelijk gedaan wat we van hem verwachtten. Vol overgave storten wij en de hommels ons op het werk.

Niet alle druiven zijn zuur

DSC_0002
Over de moestuin valt niet veel meer te berichten. We oogsten nog steeds tomaten, courgettes en aubergines. Maar de planten waaraan ze hangen zijn niet erg fotogeniek meer. Nee, dan laat ik toch graag wat druiven zien. Op dat gebied is het in Caldese niet helemáál kommer en kwel. De consumptiedruiven aan de pergola doen het redelijk, vooral die aan een stam die jarenlang achterbleef bij de rest en dit jaar pas voor het eerst vruchten geeft. De natuur is vaak ondoorgrondelijk en dat maakt het nou juist zo leuk.

Grenzen verleggen

DSC_0016
Vanaf het grasveld ziet de moestuin er nu zo uit. De olijfboom kregen we tien jaar geleden van goede vrienden en is inmiddels een echte boom aan het worden. Aanvankelijk stond hij centraal in de moestuin. Maar door uitbreiding richting parkeerplaatsen, schuift hij als het ware op. Dat effect is nog eens versterkt door aan de tuinkant een extra grasstrook in te zaaien, waardoor schaduw beter benut wordt om een eettafel neer te zetten. Maar dat laat ik binnenkort nog wel eens zien. We oogsten inmiddels volop courgettes en boontjes en nog steeds aardbeien, al neemt dat laatste natuurlijk wel af. In de pot op de voorgrond zit munt, daarnaast zijn drie artisjokplanten de grond in gegaan als nieuwe grens. Altijd in beweging, mens en moestuin.

Maandagse moestuin

DSC_0010
De tomaten zijn groen, aan de bloemen van de courgettes zien we de vruchten. Met de bonen gaat het prima, zeker nu er een hek omheen staat en rovende dieren geen kans meer hebben. Als we even terugklikken naar de eerste moestuinfoto dan is goed te zien hoe het spul gegroeid is in de loop van de maand. De zwarte slangen zijn van het onlangs aangelegde drupsysteem. Het is vooral de heer des huizes die wiedt, sproeit en verzorgt. Maar geloof me, sámen kijken net zolang naar de tomaten tot ze rood zien.

L’orto (de moestuin)

DSC_0003-001
De moestuin op maandag ziet er nog tamelijk leeg uit. Maar schijn bedriegt. Er zijn courgettes geplant, aubergine en rode paprika. Er staan diverse soorten tomaten. Een rij boontjes is ook in de maak en de aardbeien liet ik al eerder zien. Tussen de gewassen hebben we een pad gemaakt van hakselhout. Dat is handig als het heeft geregend want dan blijft de vette klei niet aan je schoenen plakken. Aan opbinden van de boontjes en tomaten zijn we nog niet toe maar de stokken staan er al. Het pompoenzaaisel is helaas niets geworden dit jaar dus dat gaan we opnieuw proberen. Gisteren zaaide ik nog wat wortels en rucola. ’t Is nu een kwestie van bewateren en onkruid verwijderen, de rest doet moeder natuur.