Onderwerp van gesprek

DSC_0016

We doen een rondje over de markt. Daar hebben we onze vaste kaasboer die de heerlijkste schapenkaas, pecorino,  verkoopt. Verder is het opvallend rustig en ontbreekt minstens de helft van de kramen. Oorzaak is het weer waar ook iedereen over praat.

DSC_0002-001

Nou valt het hier in het centrale deel van Italië nog enigszins mee in vergelijking met het noorden en zuiden van het land. Maar ook in Gubbio is stormschade.

DSC_0009

DSC_0014

Gelukkig zien we een beetje blauwe lucht. Aangezien we morgen olijven gaan plukken en een afspraak hebben met de frantoio, de perserij, is het wel noodzakelijk voor ons dat het droog blijft.

Bevende boeren

DSC_0019-002

Onze gasten zijn weer weg en we hernemen ons tweezame leven. Met een nieuwe klussenlijst die we af willen werken vóór de komende wijnoogst. Lavendel, aardbeien en de pergoladruiven, daar moeten we nog iets mee.  De studio, waar gasten verblijven, moet weer cantina worden. De witte druiven van onze ‘wijn’vrienden hebben van één hagelbui flink wat schade opgelopen. Net als hun olijven. Vreselijk. Ze wonen op nog geen half uurtje bij ons vandaan. Mijn wijnboer houdt nu de weersvoorspellingen extra nauwkeurig bij en meet voortdurend het suikergehalte van de druiven. De kunst is ze zo lang mogelijk van de zon te laten profiteren. Het zijn enerverende dagen voor boeren.

DSC_0017-002

DSC_0015

Goed groen

DSC_0009

We blijven ons verbazen. Neem de Jasmijn, die leek dood als een pier. ik blogde er al eerder over. Toch liep ie vanuit de wortels weer uit en is gewoon opnieuw begonnen. De oude dode takken, hier nog te zien, heb ik inmiddels zoveel mogelijk weggeknipt.

DSC_0016

Nog zo’n dappere held. Eén druivenstok aan de pergola bleef altijd achter wat groei betreft. Laten we het er op houden dat ie lang heeft moeten puberen voor er volwassen trossen kwamen.

DSC_0028

De olijven hadden het zwaar de afgelopen winter. De oogst zal mager zijn maar we blijven hoopvol, gezien deze lieverds.

Karrenvrachten

DSC_0003-001

Verrassing. Terwijl we aardbeien afleggen, ontdekt de wijnboer ineens nog wat leuks.  Verder is het vooral vandaag een kwestie van meters maken. Dat houdt in dat we op het erf bezig zijn. De moestuin, of wat daar toch al niet van over was, ruimen en afdekken met karton. Bramen elimineren. Onkruid weghalen. Nou ja, zo kan ik nog wel even doorgaan. Het weer is uitermate geschikt voor tuinwerk; kalm najaarsweer met zon. En kijk, er hangt ook al weer een nieuwe oogst te wachten.

DSC_0007-001

Wat er met die ene aardbei is gebeurd? Samen eerlijk gedeeld natuurlijk.

Jutten

p1210522

Na alle arbeid van olijven en druiven persen, was het vandaag tijd er een vakantiedagje tussen te persen. Hoewel. Van persen is geen sprake. We lopen met alles prima op schema en een dag naar de kust geeft ons altijd net even dat vakantiegevoel. Omdat het vandaag een vrije dag is in Italië vanwege Allerzielen, waren we niet de enigen. Hele gezinnen lieten zichzelf en de kinderen uit. We zagen zwemmers, we aten een ijsje, zaten op een bankje in de zon en mijn zus zou mijn zus niet zijn als ze niet met wat jutmateriaal van het strand afkwam. Alweer een topdag. En dan morgen weer aan het werk.

p1210521

Al frantoio

dsc_0006dsc_0017dsc_0019dsc_0022dsc_0009dsc_0013dsc_0011

Bij de olijfperserij dus. We leverden 45 kilo in die we gisteren en vanmorgen plukten. Op de bovenste foto staan de kratten op een weegschaal. Daarna ontrolt zich het proces van wassen en ontdoen van eventuele steeltjes en blaadjes. De schone olijven rollen in een bak en worden via twee enorme stenen, vergelijkbaar met molenstenen, geplet. Waarna de smurrie in de pers terecht komt en aan het eind van het rondje de olie via een kraan in een vat terecht komt. We wachten nu op het telefoontje dat we onze olie op kunnen halen en het zal naar schatting zo’n vijf liter zijn. We zijn er blij mee en trots op.

Schrikken en plukken

dsc_0051

Het kwam mooi uit, dat uurtje extra vannacht. Konden we mooi op tijd beginnen met het plukken van de olijven. Een zusje van me kwam deze week met ons mee en stond al vroeg enthousiast in de startblokken. Maar eerst trilden en schokten we mee met de aardbeving op een kilometer of zeventig hier vandaan. We stonden al snel met z’n drietjes buiten en waren vooral ook verbluft over het brullende geluid dat bij de beving hoort. Toen het vervolgens rustig bleef, zijn we aan de gang gegaan onder een strakblauwe hemel en met zingende vogels. We checkten uiteraard ook het nieuws en konden familie en vrienden via alle media geruststellen. Ongeveer 25 kilo is er al door onze handen gegaan morgen doen we deel twee. De pranzo gebruikten we in Gubbio en ook daar wees niets op een verstoring van het leven al was de beving uiteraard het gesprek van de dag. Iedereen is in gedachten natuurlijk bij de mensen in het getroffen gebied. En dan die enorme opgave om alle schade te herstellen. Arm Italië.

dsc_0057

dsc_0056