Kleur!

Uiteraard kan ik op zoek gaan naar herfsttinten. Maar zolang zich nog zomerse kleuren aandienen, ga ik daar niet aan voorbij. Kijk hier nou, ik heb weinig nodig om vrolijk van te worden.

Deze groen gele polderweg is recent gerenoveerd. We hebben het plan om hier nog eens te gaan fietsen richting Pijnacker. Als er ooit een dag aanbreekt waarvoor geen invulling is, komt het er misschien nog van.

Mijn blog besluit ik met een impressionistisch schilderij. Een bewogen foto die ik persoonlijk verrassend leuk vind. Maar daar hoeft niemand het mee eens te zijn.

Veelkleurigheid bijeen

DSC_0025

Met wat details van een mozaïekmuur knal ik februari weer uit. Op het Delftse Doelenplein is deze kleurige muur te vinden en bij nadere beschouwing zijn er aardige details te ontdekken. Een vogelhuisje, twee meegemetselde stenen muisjes en een groot hart.

DSC_0028

Het mooie is dat alle stukken op zich niet veel waarde hebben maar samen vormen ze een fleurig geheel. In feite een weergave van de maatschappij waaraan iedereen zijn waardevolle steentje bij kan dragen. Samen dingen doen, dat is krachtig. En noodzakelijk. De verschillen benutten en met begrip als stevig cement van losse onderdelen iets moois maken. Veelkleurigheid bijeen, ik word er blij van.

DSC_0027-001

Expres fout taalgebruik

DSC_0047

Lekker doorgecombineerd zei een oud collega van me eens toen hij iemand zag die haar kledingkleuren perfect op elkaar had afgestemd. Ik moest er aan denken toen ik de roodwit gestreepte was aan dit roodwitte pand zag hangen. Hij en ik weten heus wel dat het hier een pleonasme betreft. De kleuren zijn mooi doorgevoerd of goed gecombineerd. Soms is het leuk expres fouten te maken maar voorzichtigheid is geboden want de toehoorders of lezers moeten wel op de hoogte zijn. Zo zullen wij in onze familie het woord erker als erkel uitspreken omdat een tante dit consequent verkeerd deed.  En het van harte gefulciteerd is bij ons ook niet uit te roeien.

Knallen met kleur

DSC_0016

Laat ik die supersaaie maand februari maar weer eens een impuls geven. Al een paar jaar probeer ik 28 dagen lang extra kleurrijke foto’s te plaatsen. Daarvoor hoef ik alleen de Trompetstraat in te lopen. Het plezier spat van de muren.

DSC_0015

DSC_0014

In het oude historische centrum van Delft zijn de straten vaak smal. Des te verheugender is het wanneer er plots een bonte speelplaats opduikt in deze toch al autovrije straat. Toen ik de foto’s eind november maakte, reserveerde ik ze voor deze maand. Zo zal dat gaan de komende weken; actuele foto’s afgewisseld met ouder materiaal. Zolang er maar veel kleur in zit.

Zelfs nu nog

DSC_0034

In smalle geveltuintjes staan ze nog tegen de klippen op de bloeien. Ongelooflijk, want op deze smalle stoep wordt bovendien vaak tegen deze rozen aangestoten. Maar daar trekken ze zich dus niets van aan. Kijk maar naar die gele roos, een meter verder.

DSC_0036-001

En als klap op de vuurpijl staat er aan de overkant nog een derde roos te stralen. Ik zag bovendien gisteren nog goudsbloemen en bloeiende geraniums. Maar ja, ik heb niet altijd mijn camera bij me, hè. Kille en grauwe dagen krijgen onverwacht een feestelijk kleurtje.

DSC_0032-002

Voorlinden (3)

DSC_0056

DSC_0057-001

Een jonge vrouwelijke suppoost hoorde ons over Armando praten. ‘Het spreekt me niet zo aan, die somberte’ zei ik in de verder lege zaal. Ze kwam naar ons toe en legde uit wat de kunstenaar had bewogen. Dat hij het vreemd vond om over bospaden te lopen waar in de oorlog verschrikkelijke dingen hadden plaats gevonden en dat niemand op die plek daar meer bij stil stond. We kregen een klein college van haar en keken met andere ogen. Al verandert dat niets aan mijn voorliefde voor kleur. DSC_0055

Ook dit is werk van het multitalent dat Armando was. We luisterden naar zijn gedichten en vioolmuziek met uitzicht op de tuin. Waarbij je in opperste concentratie natuurlijk ook je ogen kunt sluiten. We begrepen Armondo steeds beter. DSC_0033

Gek op kleur

DSC_0086

Hier had ik graag een kopje koffie gedronken maar de tent was dicht. Het heeft wel wat al die verschillende kleurtjes.

DSC_0087

Uiteindelijk dronken we de koffie op een terras recht tegenover dit winkeltje. Of was het een koel drankje? Het uitzicht was in elk geval helemaal naar mijn zin.

DSC_0100

We liepen door smalle straten en steegjes. Ho. Stop. Kijk hoe leuk!

DSC_0144

De eigenaar van deze Vespa houdt ook wel van een kleurtje. Zelfs van de Italiaanse ‘tri-colore’. Ja. Ik had nog wat foto’s uit Puglia én ik ben gek op kleur. Vandaar.