Poldergroen

Ze stonden me gisteren een beetje schaapachtig aan te kijken toen ik het privépad afliep. ‘Alleen maar even een foto maken, hoor’, riep ik ze toe. Dat vonden ze goed, ze hadden namelijk net een intensief uurtje achter de rug met het trainen van een schaapshond.

Hier vandaan had ik weer eens een ander perspectief op de afgeknotte molen. De wind was behoorlijk fris maar de lucht was in elk geval blauw. Dat is vandaag helaas veel minder. Grauw, koud en af en toe regen. Wél goed voor mijn huishoudelijke taakjes.

Buiten de bebouwde kom

Het was krabben aan de autoruiten toen we vanmorgen op pad gingen. De beschaduwde stukken in de Delftse Hout hadden een prachtig berijpt laagje. Maar dat duurde niet lang, de zon deed al snel zijn stralende werk.

Vrijdag en zaterdag waren we in het oosten van het land en het viel me ogenblikkelijk op dat daar zoveel meer ruimte is dan in onze drukke Randstad met al zijn bebouwing. Horizonnen kunnen zien geeft lucht en de zon maakt alles mooier. Toen ik wat horizonfoto’s maakte in Delft en van genoegen het mos op een muurtje begon te aaien, vond ik dat de zondag weer eens uitstekend was begonnen. Dan laat ik het afschuwelijke wereldnieuws natuurlijk wel buiten beschouwing.

Overzichtelijk

Een kudde schapen zou een week lang plezier kunnen hebben in onze tuin. Maar we kunnen het gras ook maaien. En dat gaat vanmiddag gebeuren. Eerst een lange middagpauze want met 31 graden is rust op het warmst van de dag wel een goed idee.

De wisteria had uitlopers van minstens twee meter, daar wist de wijnboer vanmorgen wel raad mee nadat hij gistermiddag de wijngaard op de zelfde manier had gekortwiekt.

Hier is het onkruid echt uitbundig bezig geweest want je zou alleen maar grind moeten zien. Echt een klusje om op te delen en elke dag een stuk onder handen nemen. Het achtergrondkoor bestaat uit vogels, krekels en zoemende bijen. Mijn rug geeft wel aan wanneer ik op de bank met een boek mag.

Arme schapen

P1240204-001

Vanmiddag heb ik heerlijk geluncht in een landelijke gelegen restaurant aan de Vliet in Voorschoten. Kwestie van een jaarlijkse afspraak met vrienden uit mijn arbeidzame leven. Terugrijdend over de smalle landweg richting de provinciale weg maakte ik een paar foto’s. Toen ik mijn auto parkeerde bij het weiland, kwamen de schapen aangesneld.

P1240205

Nieuwsgierig staarden ze me aan. Waarschijnlijk in de veronderstelling dat ik voer bij me had. Anders kan ik hun haast niet verklaren. Met lege handen maar met een gevuld buikje stond ik daar.

P1240207

Het gemekker klonk verwijtend en met een ‘sorry schapen, bedankt voor het poseren’ stapte ik weer snel mijn warme auto in.

Koeien

DSC_0021

De foto’s van de Koepoortbrug maakte ik vorige week, de wandeling liep ik vandaag zonder camera maar wél weer samen met mijn wijnboer. Gezellig hoor.

DSC_0025

Er is niet eens veel fantasie nodig om te bedenken hoe het vee, dat op de Beestenmarkt verhandeld werd, via de Koepoort de stad in kwam.  Tegenwoordig staan voetgangers en fietsers als makke schapen te wachten bij de gelijknamige brug.

DSC_0029

DSC_0032

Het heeft wel wat. Dat de vaart uit ons dagelijks leven er voor een paar minuten uitgehaald wordt omdat er een reusachtig binnenvaartschip moet passeren. Nog leuker zou het zijn als het een kudde koeien betrof.  Maar dat gaat niet meer gebeuren al worden we nog wel fijntjes aan die tijd herinnerd. DSC_0026