Heel beschááfd

In een sneltreinvaart komt mijn sociale leven weer op gang. Vanmiddag lunchte ik tamelijk sjiek in Voorschoten met een stel oud-collega’s. Toen ik mijn kleine autootje tussen de bolides in het grind parkeerde, zag ik de een na andere heer uit stappen.

‘De heren lunchen in de serre, voor u en uw gezelschap denken we aan deze zaal, want met deze tien heren kan het misschien een beetje luidruchtig worden’ zei de man die mij als eerste ontving. Niet verkeerd toch, deze zaal? Met een blijmoedigheid die bij onze leeftijd en medische achtergrond hoort, werd in hoog tempo onze gezondheidssituatie besproken, waarna we aan een overheerlijke drie gangen lunch begonnen. De heren in de serre bleven uiterst rustig. En wij ook.

Arme schapen

P1240204-001

Vanmiddag heb ik heerlijk geluncht in een landelijke gelegen restaurant aan de Vliet in Voorschoten. Kwestie van een jaarlijkse afspraak met vrienden uit mijn arbeidzame leven. Terugrijdend over de smalle landweg richting de provinciale weg maakte ik een paar foto’s. Toen ik mijn auto parkeerde bij het weiland, kwamen de schapen aangesneld.

P1240205

Nieuwsgierig staarden ze me aan. Waarschijnlijk in de veronderstelling dat ik voer bij me had. Anders kan ik hun haast niet verklaren. Met lege handen maar met een gevuld buikje stond ik daar.

P1240207

Het gemekker klonk verwijtend en met een ‘sorry schapen, bedankt voor het poseren’ stapte ik weer snel mijn warme auto in.

De winter van 2017

p1210654

Vrijdagavond laat reden we door de sneeuw van Voorschoten naar Delft. Zaterdagmiddag was alle gladheid die sindsdien de wegen onveilig maakte, al weer over. Einde van de winter die 24 uur duurde? Vanmorgen zag de Delftse Hout, nog voor de zon goed en wel doorkwam, er zó uit. De toren van de Nieuwe Kerk is vaag te zien tussen de bomen. De nevelslierten leveren mooie beelden op maar ze zijn wel een bewijs van de hogere temperaturen. Hoewel ik niet echt een wintermens ben, hoop ik toch stiekem op tenminste één krakende sneeuwwandeling.

p1210638

p1210653

 

Eerste in de reeks

P1180403
Als er dan zwezerik op de kaart staat, is mijn keuze snel gemaakt. Orgaanvlees; sommige mensen gruwen ervan maar mij mag je er voor wakker maken. Vanmiddag lunchte ik in Restaurant de Knip aan de Vliet in Voorschoten. Als ik een bootje zou hebben, kon ik voor ons huis in Delft instappen, noordwaarts varen en in Voorschoten aan land. Maar ik heb geen bootje. In de stromende regen maar wel in warm autootje tufte ik er rond het middaguur naar toe. En at dus overheerlijke en prachtig gepresenteerde zwezerik, in goed gezelschap ook nog. Decemberetentjes; er zullen er nog vele volgen.