Plukken en happen

P1200883

Moestuinopbrengst hebben we dit jaar niet, maar als aardige buurvrouwen je wat toestoppen, is dat niet alleen aardig en lekker, het scheelt ook heel veel werk. Nog zoiets waaraan we geen werk hebben is de vijgenboom. Die buigt bijna onder zijn vruchten door. Nu we hier met zovelen zijn, verdwijnen de vijgen gewoon als fruithap. Als straks de oogst nog groter is en we weer met z’n tweetjes zijn, dan zie ik mij m’n jamfabriekje wel weer starten.

Snoeimand

DSC_0007De tijd dat ik voor iedereen lavendel in geurzakjes deed, ligt al weer even achter me. Ik moest er aan denken toen ik vanmorgen aan de snoei begon van de lavendel die, zeker na de droge zomer, mij altijd doet niezen. Nee hoor, dit jaar geen lavendel tussen het linnengoed. Wel verwerkte ik wat bloemetjes ervan samen met suiker en tijm in een vijgencompote. En dat is me toch smakelijk, proefde ik bij het aflikken van de lepel. Van wat gekruimel uit de snoeimand probeerde ik eens een wat andersoortige foto te maken.

Potten

DSC_0010En hier dan meer dan twee kilo van. Na een hoop geschil, gekook, geroer en gedoe staan er vijf potten vijgenjam op het aanrecht. Het is er de tijd van het jaar voor, de wintervoorraden worden aangelegd. En we zijn er nog lang niet, in onze kleine vijgenboom hangen nog minstens vijf potten jam. Van vrienden kreeg ik afgelopen week een tegoedbon voor een emmer vijgen, ook bij hun is de oogst overvloedig. Dus verzamel ik driftig lege potjes en kan de komende periode het grote uitdelen beginnen.

Boomgaard op maandag

DSC_0003
Voordat de appels en vijgen de pan in gingen, moesten ze op de foto. De oogst uit de boomgaard gaat gestaag door en samen krijgen we dat niet zo snel verwerkt. Maar appelvijgenjam blijkt een smakelijke combinatie. Van een kilo schoongemaakt fruit, 250 gram suiker en een zakje geleerpoeder kon ik drie potten vullen. De appels die ik in kleine blokjes sneed, waren niet tot moes gekookt dus daar moest de staafmixer nog even aan te pas komen, waarna het toch echt op jam ging lijken. Lekker bij een kaasplateau, bij varkensvlees of over een taart. Zie mijn blog van zaterdag. Een oplettende lezer vraagt zich misschien af, waar de peren zijn gebleven. Gewoon geschild en opgegeten. Dat is bovendien de methode met de minste afwas.

Pan di Spagna

DSC_0017
De taart die ik gisteren bakte heb ik vandaag afgemaakt. Ik klopte wat zelfgemaakte vijgenappeljam door mascarpone. Sneed de taart overlangs en smeerde de creme op de snijvlakken en de top. Bovenop nog wat verse vijgen. Voor wie suikerloos wil leven is dit geen goed recept. Wie niet al te vet wil eten is deze taart weer wel prima want er zit geen boter in. Wie mee wil doen met Heel Holland Bakt, zal professioneler moet decoreren.
O, ja wie geïnteresseerd is in het recept, klikt op de zwarte balk bovenin. Met dank aan A. van wie ik het recept kreeg en daarna al een paar maal met succes maakte.

Moestuin op maandag

DSC_0001
Daar dacht ik toch even een foto te maken van de frambozenstruik met plukrijpe vruchten toen bleek dat de moestuinier me vóór was geweest en bij het ontbijt twee overrijpe vijgen en maar liefst vier frambozen had neer gevleid op een schoteltje. Als kostbare kleinoden verdeelden we de oogst. Maar pas nadat ik er met gestrekte linker arm, staand in de deuropening naar de tuin en met de camera in de rechter hand, een kleurrijke herinnering van maakte.

Frutteto

DSC_0005DSC_0007-001DSC_0010-001
Geen maandagse moestuin maar de boomgaard staat vandaag centraal. Als je daar de vruchten van wil plukken, heb je geduld nodig. Omdat de grond rondom de oorspronkelijke boerderij jarenlang verwaarloosd was, zijn we in eerste instantie begonnen met bramen plukken, want die groeiden overal. Die gebieden zijn we uiteindelijk gaan schonen en inmiddels staan daar zelf geplante fruitbomen. Appels, peren, perziken, abrikozen, kersen, vijgen en pruimen. Het levert nog niet zo erg veel op maar de belofte is er. Daarnaast hebben we een potje dat we het bomenfonds noemen. Want op onze wensenlijst staat nog een notenboom, kaki en granaatappel.