Om in te bijten

Met kilo’s tegelijk worden al deze heerlijkheden aangeboden op de markt. Kersen hoeven we niet te kopen, want die hebben we zelf in overvloed.

Tomaten kochten we vandaag wel. Door de onregelmatgheid van ons verblijf hier is wat eerst de moestuin was, een bloementuin geworden. Ik hoop het binnenkort in z’n volle glorie te kunnen laten zien.

Wat we verder aan fruitbomen hebben, zoals de perzik en de abrikoos, levert nog niet veel of is onrijp. We zijn blij met wat we wél op eigen terrein kunnen oogsten en voor een grijpstuiver kopen de aanvulling op de weekmarkt in Gubbio.

Was het maar altijd juni

Heel wat sneller dan een kudde schapen ging onze onvolprezen tuinhulp gistermiddag het gras te lijf. Zijn tempo lag hoog en kruiwagens vol groen spul werden in grote hoeveelheden afgevoerd naar een geul die we daarvoor bestemd hebben. De compostbakken stromen namelijk al over.

Uit de wijngaard, waar ook een oude kersenboom staat, nam de wijnboer heerlijk zoete kersen mee. Zelf hou ik me vooral bezig met het laag-bij-de-grondse werk zoals het verzorgen van de potplanten, onkruid wegplukken en het schoonvegen van het terras. Aan het eind van de dag stond alles weer op zijn plaats. We eten om half negen en stellen vast dat juni met zijn lange dagen een heerlijke maand is.

Gekwetter

Met een beetje moeite scheurden we ons gisteren weer los van het Italiaanse leven en vanaf vandaag is dit ons uitzicht weer. Er vallen altijd direct een paar dingen op na de landenwissel. Ten eerste: wat is het hier nog lang licht en ten tweede de hoeveelheid straatgeluiden. Maar beide zaken zijn in een paar minuten weer normaal. We houden van lange avonden, het geluid van kabbelend water en horen gelukkig ook hier veel vogelgekwetter.

We storten ons vol overgave en met veel plezier in het familieleven, gaan vrienden zien en hebben nuttige dingen op de agenda staan. En nou maar hopen dat de kersen en abrikozen in Caldese nog even op ons wachten.

Terug op de berg

DSC_0026

Van zo’n kopfoto wordt een mens toch blij? De hertshooi staat in volle bloei. Dus paste ik snel na onze thuiskomst in Caldese mijn blogkop aan. Tuinhulp S. kwam aan met twee kilo kersen. In de Volkskrant vandaag staat een recept voor een kersenclafoutis. Dus. Nu we een overvloed aan kersen hebben, wordt de aanschaf van een ontpitter misschien wel handig voor het verwerken van dit soort hoeveelheden. DSC_0042

Vlinder in de lavendel en uit oud zaad opgekweekt afrikaantje.

DSC_0038

In een, ook alweer oud, potje gaat het de vensterbank vrijhouden van mieren. Hoop ik.   Van ons bovenhuis keerden we terug naar ons hoge huis. Dit soort plaatjes laten wellicht zien hóe blij we daar van worden.

Hangen

DSC_0024

Medebloggers kennen het vast wel.  Dat je heel veel foto’s maakt en die vervolgens niet gebruikt. Dat je een foto wel leuk vindt maar er geen verhaal bij past. De kersen plukten we van eigen Italiaanse boom en deelden uit op de Pinksterpicknick. Die wil ik toch graag nog even laten zien.

DSC_0016-001

Op een kleine biomarkt in de Bieslandpolder zag ik deze verschrikkelijk lelijke kappen in een boom. Ik weet het wel, het is weer erg hip maar ik vond ze in de zeventiger jaren al lelijk en nu nog steeds. Het effect in de boom is dan wel weer grappig.

DSC_0038-001

Dit zijn twee achternichtjes die tijdens de Pinksterpicknick vriendschap sloten met een simpel zinnetje als: ‘meisje kom je ook hier spelen?’

Dan blijkt opeens dat er toch wat gemeenschappelijks zit in deze kleine serie…

Traditioneel

DSC_0071

Boerderij in Klein Delfgauw. Maar daar wil ik het niet over hebben. Meer over kersen, walnoten en een speenvarken. Over een uitnodiging voor een bruiloft. Want daar gaat vandaag het verhaal van Cisca over. Vooral dit laatste gaat op een heel bijzondere manier. De hoeveelheid tradities in Servië is in mijn ogen groter dan in NL. Zou dat komen omdat we zo individualistisch zijn ingesteld? Hebben wij veel van onze tradities overboord gegooid? Ik weet het niet. Het lijkt of iedereen origineel wil zijn, zeker waar het een bruiloft betreft. Op het strand, in een weiland of in een landhuis. Een neef van me trouwde tijdens een cabaretvoorstelling. Maar ik dwaal af. Lees Cisca maar over de Servische aankondiging. Ze heeft haar eigen button op de zwarte balk.

Stiekem jaloers

P1190214P1190217Misschien hebben jullie wel gele kersen, dacht een vriendin met me mee toen ik haar onlangs vertelde dat het met onze kersen weer niks wordt dit jaar. Zelf plukt ze zich hier in Italë helemaal suf aan kersen van eigen boom. Uren is ze aan het ontpitten en bergen kersenjam worden in potten gestort. Ik ben nog maar eens op inspectie gegaan naar onze boom. Het blad ziet er niet gezond uit, er hangen twee gele en één licht rode kers. Dus goede raad is duur. Hoe krijgen we een gezonde kersenoogst? Gelukkig verkopen ze op de markt van Gubbio heerlijke kersen uit het zuiden van het land. Aan een pond hebben we samen meer dan genoeg, Hap, spuug, slik, weg. Scheelt wel een hoop werk.