Ricottataart met vijgen

Op zoek naar een recept voor een lekkere dolce kwam ik deze tegen. Ik ben niet zo’n bakster en ook niet zo erg van de toetjes, dus mijn arsenaal op dat punt is niet zo groot. Het werd een ricottataart met zonder vijgen, want die waren nog nét niet rijp. De frambozen gelukkig wel.

Maak deze taart een dag van te voren, dat komt de smaak ten goede, stond er in het boek de Lange Tafels van AH. Dat kwam me goed uit. Maar een recept waarin veel opgelopte eiwitten en schuimig eigeel zit, heeft wel de neiging behoorlijk in te kakken. Er moest een sinaasappelsiroop overheen. Aangezien de taart ook nog mee moest in de auto, heb ik die apart geserveerd. Dit om een nog verder ingezakt geheel te voorkomen. Het was erg lekker, dat wel. Wie hem ook wil maken; het recept staat onder het kopje recepten in mijn menubalk.

Vijftien potten

Hij hing dit jaar echt bomvol, onze abrikozenboom. Meer dan viereneneenhalve kilo kwam eraf. In twee sessies heb ik ze tot jam verwerkt. Een deel kreeg verse gember toegevoegd, een ander deel tijm. Het grootste deel alleen maar abrikoos.

Ik las een leuk recept van een bladerdeegflapje met een puntje brie en wat abrokozenjam erop. Dat gaan we binnenkort maar eens uitproberen.

Voor het eerst heb ik met een glasstift op de potten geschreven en plak ik geen etiketten meer. Eens zien of dat bevalt. Vijgen, bramen en vlierbessen hangen nog in de wacht. Op de planken in de trapkast is nog plaats voor aanvulling. Ik weet wat me te doen staat en liefhebbers voor eigengemaakte jam zijn er genoeg.

Loslaten

DSC_0004-003

Als ik een goede boekrecensie lees of hoor, dan zet ik het boek op mijn lijstje. Idem wat betreft films, tentoonstellingen en recepten. Er is zoveel moois en mijn belangstelling tamelijk breed. Maar ja. Ik kan in dit ene leven niet álles lezen, leren, zien, eten en beleven. Kloek besluit: wég met mijn ik-wil-nog-graag-lijstjes. Ik zie wel wat er op mijn pad komt. Zoals bijvoorbeeld dit boek, dat ik uit de minibieb van Delft haalde. Een detective, geschreven door twee Italiaanse auteurs. Het verhaal speelt zich af in de buurt van Bologna en zit vol met herkenbare types. De wijnboer en ik lazen met met plezier. De minibieb indachtig, ga ik het doorgeven. Ik weet wel een paar mensen die ik daar een plezier mee kan doen.

Gemist

DSC_0013

Sinds kort ben ik een beetje verslaafd. Tamelijk onschuldig, want aan het tv-programma Binnenstebuiten. Elke avond neem ik een kijkje in bijzondere huizen, zie ik hoe een smakelijk recept bereid wordt en is er een informatief item over de natuur. Het is net of je door een prettig tijdschrift bladert, heel inspirerend. De broccolisalade die ik gisteravond stond te maken, zag ik ook in dit programma. Inmiddels heb ik een soort missie ontwikkeld om anderen ook zover te krijgen te kijken. Dat lukt maar ten dele. Misschien omdat het uitzendtijdstip nogal onhandig is, namelijk dagelijks om 18.50 uur bij NPO 2. Maar via uitzending gemist kijk ik alsnog. Van harte aanbevolen.

kleur bekennen 18

Mislukt

DSC_0010
Koekjes die maar uit drie ingrediënten bestaan, daar hou ik wel van. Opgeklopt eiwit, suiker en kokos. Makkelijk en lekker. Na een succesvolle eerste serie vond ik het tijd voor een klein experiment. Kon het niet met wat minder suiker? En als ik in plaats van suiker nou eens een paar geprakte aardbeien gebruik? Het werd ondanks dat ik zoveel mogelijk vast bestanddeel van de aardbei gebruikte, een kledderig koekje. Dat we vervolgens van het bakpapier afschraapten en opaten, want het smaakte heerlijk. De gelukte koekjes laat ik wél zien en het recept is te vinden onder het kopje recepten in de zwarte balk.
DSC_0019