Voor elk wat wils

De afweging is: laat ik jullie foto’s zien van de drukte of de rust ? Veel mensen met jonge kinderen vanmorgen in de Delftse Hout. Aan de picknicktafels was het rond half elf al aardig druk. Bij Du Midi stond een lange rij voor de afhaalkoffie. Maar loop je wat verder de polder in, dan kom je langs stiltegebieden waar wandelaars elkaar groeten, de watervogels snateren en volop gekwinkeleerd wordt door wat daar maar rond vliegt.

Mensen, dieren, rust en drukte. Hondenuitlaters, fietsers, joggers, kinderuitlaters en paardenmeisjes, het paste allemaal wonderwel bij elkaar op deze prachtige lentedag die we verder in alle rust op ons eigen balkon doorbrachten.

Aantrekkelijk (foto abc 1)

Nu de lockdown voor schoolkinderen langer gaat duren, heb ik de foto-uitdaging weer ingesteld. Deze maal doen alle vier de kleinkinderen mee, plus dochter. Het onderwerp was ‘aantrekkelijk’. De jongste (Juliët) vond haar ontbijt vandaag heel aantrekkelijk: een smoothy en cascadiawrap. Dat is nog eens wat anders dan mijn bordje brinta vroeger. Isabel vind haar zelfgemaakte dierentuin de moeite waard ‘want dierentuinen hebben het heel moeilijk tegenwoordig’.

Eva stuurde zichzelf in ‘want’ -voorzien van veel knipogen- ‘ik ben zélf aantrekkelijk’. Ha, ha, een tevreden pubertje. Kleinzoon Lucas en dochter Fleur zijn te laat met hun inzending om mee te kunnen op het blog. Morgen weer een nieuwe kans. Zelf laat ik zien wat ik vandaag letterlijk aantrek- kelijk vond. Omdat het blue monday is maar we absoluut niet depri zijn.

Zomerdonkerte

Daar zitten we, mijn zus en ik op het terras van Du Midi. Het begon een beetje te miezeren maar het ontbijt was toen al op en de wandeling gedaan. Zij was het ook die zomerdonkerte zei bij het zien van dit weitje dat overschaduwd wordt door bomen.

We zijn ruim een maand na de langste dag en bomen en struiken zijn op hun groenste toppunt.

Het was zelfs een beetje mystiek vanmorgen met die dreigende drupregen. De hele natuur, mens en dier, herademt na de hitterecords van de afgelopen week. Geen brandende zon meer, iedereen blij.

Terrasboten en andere genoegens

P1230376

De horeca maakt overuren. Mensen hebben geen zin om te koken met deze warmte en willen bovendien op terrassen zitten. In verband met de nieuwe privacy-wetgeving wil en kan ik niet zomaar meer foto’s van passanten of terraszitters plaatsen.  Ik zal ook snel daarover een aanpassing op mijn blog plaatsen. Maar eerst maken we nog wat avondwandelingen in buurten waar we zelden komen.

P1230388

Deze mooi geoxideerde gevel is van dierenkliniek Kalverbos. Ik ben blij verrast door dit fraaie gebouw waar ik overigens niets te zoeken heb. P1230387-001

Dan ben ik nog gaan speuren naar het nieuws achter deze actie. Zonder enig resultaat, helaas.

P1230398

Twee duikers van de brandweer doorzochten een deel van het kanaal. Het leek niet ernstig gezien de relaxte houding van de mensen op de kant.  Maar als uw correspondent vanuit Delft moet ik het wel laten zien, toch?

De lessen uit Loesje Lam

dsc_0001-001

Bij het wasmiddel Radion kon in de vijftiger jaren gespaard worden voor ‘ 12 kostelijke Dierenboekjes’. En kostelijk waren ze! Mijn absolute favoriet in deze serie was het verhaaltje over Loesje Lam. Haar verjaarspartijtje mislukt bijna omdat elk dier haar een cadeautje geeft dat ie eigenlijk zélf het liefste zou krijgen. Loesje huilde haast toen ze die geschenken zag. Zij had echter wat prijzen gekocht om uit te delen na een zangwedstrijd. Maar ook zij had gekocht wat ze zelf graag zou krijgen. Het feest eindigt er mee dat elk dier zijn eigen cadeautje kiest en iedereen tevreden is. Voor Loesje bleef er over: een rose strik, een stukje lavendelzeep, een ketting met belletjes en een spiegel met gouden steel. Vooral die cadeautjes maakten op mij, als vijf jarige, een enorme indruk.